tag:blogger.com,1999:blog-318809944782452402012-02-16T20:08:27.733+08:00tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.comBlogger1141100tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-90028947319909609682011-08-16T21:34:00.001+08:002011-08-16T21:34:31.113+08:00<div style="color: black;">တုန္တုန္ယင္ ေတာင္ေတြ<br />တိမ္ထဲဖြက္<br />တိတ္တိတ္ငို<br />ငါ့ သီခ်င္း ဘယ္သူဆိုေတာ့မယ္....<br /><br />႐ိႈက္သံၾကား<br />ဆြံ႔အသြား ငွက္တို႔<br />သီခ်င္းအတက္ခက္<br />ရင္ဘတ္အေဟာင္းသား တေတြ<br />အသံေစြ ေခြေနလိုက္ၾကတာ.....<br /><br />ေလာကၾကီး လိုက္ေခြေတာ့<br />ပန္းေတြ<br />ပြင့္ႏိုင္မတဲ့လား<br />ျပန္မလာေတာ့တဲ့<br />ပဥၥလက္ဂီတ<br />ငတို႔ ဘယ္က ျပန္စရမလဲ....<br /><br />စုန္ရင္းဆန္ရင္း<br />ေမွ်ာ္ဆဲ...ဧရာဝတီ<br />ဒီည မင္းငိုေတာ့<br />သတို႔သမီးျဖစ္မွ<br />က်န္ရစ္ျဖစ္သတဲ့<br />တစ္လမ္းလံုး<br />မင္း ရွာခဲ့ၿပီးၿပီဘဲ<br />ေရႊေရာင္ေန႔သစ္မ်ားဆီ<br />သူ ထြက္သြားၿပီ<br />သူ႔ကိုယ္စား မင့္<br />ထားရစ္ၿပီ<br />ဧရာဝတီ အပ်ိဳေဖ်ာ့..<br />ငိုေတာ့..မင္း<br />ငိုေတာ့ ဧရာဝတီ....<br /><br />ေက်းဇူး</div><div style="color: #990000;"><b>icy</b></div><div style="color: black;">(14-8-2011 Htoo Ein Thin Remembrance)</div><br /><div style="color: blue;">(ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)</div><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-9002894731990960968?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-37271152664421536582011-08-08T09:33:00.000+08:002011-08-08T09:33:20.785+08:00<div style="text-align: left;"></div><div align="left" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-GbKscQilIPc/Tj88IdKphtI/AAAAAAAAAsA/h0yS1ySuT8s/s1600/File0272.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="234" src="http://2.bp.blogspot.com/-GbKscQilIPc/Tj88IdKphtI/AAAAAAAAAsA/h0yS1ySuT8s/s320/File0272.jpg" t$="true" width="320" /></a></div><div align="left"><br /></div><div align="left" class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-i4zr1ZRj3d8/Tj88MSnySHI/AAAAAAAAAsE/VCQvfBYiWI4/s1600/File0274.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/-i4zr1ZRj3d8/Tj88MSnySHI/AAAAAAAAAsE/VCQvfBYiWI4/s400/File0274.jpg" t$="true" width="266" /></a></div><div align="left"><br /></div><div align="left"><em><span style="color: #660000;">Credit to Myanmar Cupid Community Forums</span></em></div><div align="left"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-3727115266442153658?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-45535359223095891022011-07-07T22:07:00.006+08:002011-08-08T09:37:24.268+08:00<div style="color: black;">၁၉၈၃-၈၄ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ႏွစ္လည္မဂၢဇင္းအဖံုးပါ။ ၇ ဇူလိုင္ အထိမ္းအမွတ္ေတြကို ပန္းခ်ီမွာ ဝွက္ဆြဲထားတာပါ။ ပန္းခ်ီဆရာက "ေမာင္ျမင္႔ေဌး" ပါ။ ဘယ္နားက မွန္ေထာင္ၾကည္႔ရင္ ပံုနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး ဘာပံုဆိုတာေတြေတာ႔ ေမ႔ေနပါၿပီ။ အေခါင္းထမ္းေနတဲ႔ပံု၊ ဝမ္းလ်ားေမွာက္ၿပီး ေသနတ္ပစ္ေနပံု၊ ခ်ီတက္ေနပံု စတာေတြပါပါတယ္။ ေသခ်ာတာကေတာ႔ စာအုပ္ကို ေျပာင္းျပန္ေထာင္ၾကည္႔ရင္ အ-သံုးလံုးသင္ေနတဲ႔သူေတြက လက္သီးဆုတ္ ျဖစ္သြားပါလိမ္႔မယ္။</div><div style="color: black;"></div><div style="color: black;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Pjq7SteyU1U/ThW8y4x7VGI/AAAAAAAAArw/3_bVuS2WviE/s1600/IMG_0746.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-Pjq7SteyU1U/ThW8y4x7VGI/AAAAAAAAArw/3_bVuS2WviE/s320/IMG_0746.JPG" width="239" /></a></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"></div><div style="color: black;">ဒါက ေနာက္ဖံုးပါ။ "လွမိုး" လို႔ လက္မွတ္ထိုးထားပါတယ္။ အေဆာင္ ျပတင္းေပါက္ေတြက ေထာင္တံခါးေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ေအာက္နားက ေမွ်ာ္စင္ေအာက္နားမွာ သပိတ္တလံုး ေတြ႔ရပါမယ္။ စာအုပ္ကို ေျပာင္းျပန္ေထာင္ၾကည္႔ရင္ ပန္းေတြက ၇ ပံုစံ ေပၚေနပါလိမ္႔မယ္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-EhuVyIYnE7M/ThW9NR3e_2I/AAAAAAAAAr4/ixGBz9Ye4lE/s1600/IMG_0748.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-EhuVyIYnE7M/ThW9NR3e_2I/AAAAAAAAAr4/ixGBz9Ye4lE/s320/IMG_0748.JPG" width="239" /></a></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"></div><div style="color: black;">ဒီတပံုကေတာ႔ ၇ ဇူလိုင္ေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ၁၉၇၅-၇၆ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ႏွစ္လည္မဂၢဇင္းအဖံုးပါ။ ဦးသန္႔ အေရးအခင္းအၿပီး ထုတ္တာျဖစ္ပါတယ္။ သိပ္ရွားတဲ႔ စာအုပ္ပါ။ သစ္ပုတ္ပင္က လက္သီးဆုတ္ပံု ျဖစ္ေနပါတယ္။ ပန္းခ်ီဆရာက ေနာင္တခ်ိန္မွာ ဂရပ္ဖစ္ဒီဇိုင္း ေက်ာ္မင္းေမာင္ ျဖစ္လာမယ္႔ "ေက်ာ္မင္းေမာင္" ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="color: black;"></div><div style="color: black;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-W7L4NkaJess/ThW9FhboAvI/AAAAAAAAAr0/0J--QIxc1TU/s1600/IMG_0744.JPG" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-W7L4NkaJess/ThW9FhboAvI/AAAAAAAAAr0/0J--QIxc1TU/s320/IMG_0744.JPG" width="239" /></a></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><div style="color: #cc0000;"><b><i>Credit to Myanmar Cupid Community Forums</i></b></div><br /><br />ျမန္မာက်ဴးပစ္မွာ မွတ္မိသူေတြ ျပန္ေျပာျပတာေလးေတြ ေတြ႔လို႔ ထပ္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ <br /><br /><div>ဒါ ၇ ဇူလိုင္နဲ႔ မဆိုင္ဘူးလို႔ေတာ့ ေျပာလို႔မရဘူးထင္တယ္ . . . ဦးသန္႔ အေရးအခင္းအၿပီးမွာ ထုတ္ခဲ့တာျဖစ္ေပမဲ့ ျဖစ္ခဲ့သမွ် အေရးအခင္းေတြ အားလံုးကို ၿခံဳငံုၿပီး သရုပ္ေဖာ္ထားတယ္လို႔ ထင္တယ္ . . .<br /><br />ပထမဆံုးကေတာ့ ရန္ကုန္ ဝိဇၨာႏွင့္ သိပၸံတကၠသိုလ္ဆိုတဲ့ စာပဲ . . . ကုန္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ - ု နဲ႔ နငယ္ရဲ႕ ေျခေထာက္ကို ထိစပ္ခမန္း လုပ္ထားတဲ့အတြက္ ရန္ကုန္ မဟုတ္ဘဲ ရန္က်န္ ဆိုသလိုမ်ိဳးျဖစ္ေနေအာင္ တမင္လုပ္ထားတာလို႔ ဆိုတယ္ . . . တေခ်ာင္းငင္ေတြ နငယ္ေျခေထာက္ေတြကို ပံုမွန္ထက္ ရွည္ေနေအာင္ လုပ္ထားတယ္ . .<br />သစ္ပုပ္ပင္ရဲ႕ အကိုင္းအခက္ေတြက ကေဒါင္းက ေနတဲ့ပံု၊ အဲ့သည္ သစ္ခက္ေတြၾကားထဲမွာလည္း သရုပ္ေဖာ္ထားတဲ့ ပံုေတြ ရွိတယ္လို႔ မွတ္မိေနတယ္ . . . ဆြဲထားတဲ့သူက အေရာင္ အမွိန္အေဖ်ာ့ေတြ နဲ႔ သစ္ခက္လိုင္းေတြ စပ္ဟပ္လို႔ ပံုေဖာ္ထားလို႔ ေသခ်ာ စိုက္ၾကည့္မွ ျမင္ရမွာမို႔လို႔ မူရင္း အေရာင္စိုစိုစာအုပ္ကို ၾကည့္မွ ေရးေရး ေတြ႕ရလိမ့္မယ္ထင္တယ္ . . . မွတ္မိသေလာက္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း နဲ႔ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း ဦးေခါင္းပံုေတြ လို႔ဆိုတယ္ . . .</div><div>သစ္ပုပ္ပင္ ပင္စည္ႀကီးက လက္သီးလက္ေမာင္း တန္းလို႔ ဟစ္ေၾကြးေနပံုေပါ့ . .<br />လက္မွာ ေသြးေတြ စီးက်ေနတယ္ . . . ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ အေဆာက္အဦးေခါင္မိုးေပၚမွာ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးရဲ႕ ရုပ္ကလာပ္ကို ျပင္ထားတယ္ . .<br />ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ေရွ႕က ျခေသၤ့ရုပ္က ေခြးပံုျဖစ္ေနသတဲ့ . . .<br />ေနာက္ ေအာက္ကို ဆက္ဆင္းလာရင္ ပံုရဲ႕ ညာဘက္ေထာင့္ကို ဗဟိုထားၿပီး အစိမ္းေရာင္ အစက္အေျပာက္ေတြက စက္ဝန္းတစ္ခုရဲ႕ ေလးပံုတစ္ပံုေလာက္ ရွိေနလို႔ သည္လိုပံု ေလးခု ေထာင့္ခ်င္းဆိုင္ ဆက္လိုက္ရင္ လြမ္းသူ႔ပန္းေခြတစ္ခု ရတယ္တဲ့ . . . အဲ့သည္ထဲမွာေတာ့ ခံုတန္းလ်ား အျဖဴေရာင္ေလးတစ္ခုဟာ ေျခေထာက္တစ္ဖက္ပဲ ရွိသမို႕ ၇ (၇) ဆိုတဲ့ သေကၤတကို ထင္ထင္ရွားရွားႀကီး ျမင္ေနရတယ္ . . .<br />ပံုတစ္ခုလံုးဟာ စိတၲဇဆန္ဆန္ ေရးဆြဲထားၿပီး အစက္အေျပာက္ေတြ အေရာင္ အႏုအရင့္ေတြ သံုးထားလို႔မို႔ မေရရာတဲ့ ပံုရိပ္ေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ေနေတာ့တာ . . .<br />ဒါ ကြ်န္ေတာ္ မွတ္မိသေလာက္ေတြေပါ့ . . . အမ်ားႀကီးက်န္ေသးတယ္ . . .&nbsp; <b>&nbsp;</b></div><div><div style="color: blue;"><b>(credit to: nnnaing @ Myanmar Cupid)</b></div></div><br />ဒီမဂၢဇင္းနဲ႕ပတ္သက္ျပီး ေက်ာင္းစာသင္ႏွစ္ (<span style="font-family: WinInnwa;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-family: Verdana;">academic year</span></span></span></span>) ကိုေျပာခ်င္ပါတယ္။<br /><br />၁၉၇၄-၇၅ ပညာသင္ႏွစ္ကို ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၁ ရက္ေန႕မွာစတင္ခဲ့တယ္။ ဒီဇင္ဘာလမွာ ကြယ္လြန္သူ ကုလသမဂၢအတြင္းဝန္ခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးသန္႕ ဈာပနကိစၥေၾကာင့္ တကၠသိုလ္ႏွင့္ေကာလိပ္မ်ားကို ရက္အကန္႕အသတ္မရွိပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္ ေမလမွာ တကၠသိုလ္ႏွင့္ေကာလိပ္မ်ားကို ျပန္လည္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ ထိုႏွစ္ ဇြန္လမွာ သမိုင္းအေရးအခင္းျဖစ္ျပီး တကၠသိုလ္ႏွင့္ေကာလိပ္မ်ားကို ရက္အကန္႕အသတ္မရွိ ထပ္မံပိတ္လိုက္ပါတယ္။ အတန္းတင္စာေမးပြဲမ်ားကို ဇူလိုင္ ႏွင့္ ဩဂုတ္လမ်ားမွာ ျမိဳ႕နယ္အလိုက္ က်င္းပခဲ့ျပီး ၁၉၇၄-၇၅ ပညာသင္ႏွစ္ဟာ ျပီးဆံုးခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၇၅ ခုႏွစ္အတြင္း တကၠသိုလ္ႏွင့္ေကာလိပ္မ်ားကို ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ျခင္းမရွိခဲ့ပါ။ ၁၉၇၆ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလမွာ ၁၉၇၅-၇၆ ပညာသင္ႏွစ္အတြက္ တကၠသိုလ္ႏွင့္ေကာလိပ္မ်ားကို ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ ယင္းႏွစ္ မတ္လမွာ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း ရာျပည့္အထိမ္းအမွတ္ အေရးအခင္းေၾကာင့္ တကၠသိုလ္ႏွင့္ေကာလိပ္မ်ားကို ရက္အကန္႕အသတ္မရွိ ထပ္မံပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ေအာက္တိုဘာလ မွာမွ တကၠသိုလ္ႏွင့္ေကာလိပ္မ်ား၏ အတန္းမ်ားအားလံုးကို ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာလမွာ ေက်ာင္း ၁ လ ပိတ္ပါတယ္။ ၁၉၇၅-၇၆ ပညာသင္ႏွစ္အတြက္ တကၠသိုလ္ႏွင့္ေကာလိပ္မ်ား၏ အတန္းတင္ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲမ်ားအားလံုးကို ၁၉၇၇ ခုႏွစ္ မတ္လမွာက်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />အထက္ပါ ရန္ကုန္ဝိဇၨာႏွင့္သိပၸံတကၠသိုလ္ ႏွစ္လည္မဂၢဇင္း ၁၉၇၅-၇၆ ကို ၁၉၇၇ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ ေက်ာင္းျပန္အဖြင့္မွ ထုတ္ေဝခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္အေဆာက္အဦးၾကီးရဲ႕ အေနာက္မွ အျပာေရာင္ပံုမ်ားဟာ အုတ္ဂူေတြကိုရည္ညႊန္းထားတာလို႕ မွတ္သားရဖူးတယ္။ ညာဖက္က ကန္႕ေကာ္ေတာ ေနရာမွာ အစိမ္းေရာင္ေတြနဲ႕ သစ္ပင္သစ္ရြက္ပံုေတြကို ေရးဆြဲထားေပမယ္လို႕ အေသအခ်ာၾကည့္ရင္ ေက်ာင္းသားမ်ား၊ သံဃာေတာ္မ်ားပံု၊ လဲက်ေနတဲ့ပံုေတြကို ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ သစ္ပုတ္ပင္ေပၚမွာလည္း ေက်ာင္းသားမ်ား၊ သံဃာေတာ္မ်ားပံု ပါရွိေသးတယ္။<br /><br />အဲဒီ ႏွစ္လည္မဂၢဇင္း ကို ထုတ္ေဝခ်ိန္မွာ လမ္းစဥ္ပါတီဗဟိုေကာ္မတီ ႏွင့္ ပညာေရးဝန္ၾကီးဌာန တို႕မွ ခ်မွတ္ေပးလိုက္တဲ့ "ျငိမ္းခ်မ္းစြာပညာသင္ၾကားေရး" မူဝါဒလမ္းစဥ္ေၾကာင့္ မ်က္ႏွာဖံုးကို ဆင္ဆာလြတ္ျငိမ္းခြင့္ ေပးလိုက္တယ္လို႕ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္းၾကာမွ ျပန္ၾကားသိရပါတယ္။<br /><b style="color: blue;">(Credit to : koluchaw @ Myanmar Cupid)</b><i> </i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-4553535922309589102?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-77813576485211306922011-05-15T10:44:00.001+08:002011-05-15T10:45:39.161+08:00<b style="color: blue;">အသဲျပင္ကထံုေပေပ</b><br /><br /><div style="color: black;">ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္</div><div style="color: black;">ကစားရြယ္က</div><div style="color: black;">ဘာရယ္မဟုတ္</div><div style="color: black;">မိုးခ်ဳပ္ေတာ႔ရင္</div><div style="color: black;">လကိုျမင္</div><div style="color: black;">ေကာင္းကင္မိုးဖ်ား</div><div style="color: black;">ေရာက္ေအာင္သြားလို႔</div><div style="color: black;">ကိုင္မ်ားၾကည္႔ခ်င္</div><div style="color: black;">ေရႊစင္ရည္လဲ႔</div><div style="color: black;">ကိုင္တဲ႔လက္ေပက်ံ</div><div style="color: black;">သက္ေသခံနဲ႔</div><div style="color: black;">ျပန္ဆင္းခဲ႔မယ္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္</div><div style="color: black;">ကစားရြယ္က</div><div style="color: black;">ရြာ႔လယ္ကြင္းစပ္</div><div style="color: black;">မတ္တပ္ရပ္ေငး</div><div style="color: black;">ဟိုး ... ေဝး ...</div><div style="color: black;">ေဝး ... အေဝးဆံုး</div><div style="color: black;">မိုးခံုးနားနဲ႔</div><div style="color: black;">ေျမသားထိစပ္</div><div style="color: black;">ေက်ာကပ္ရင္မွီ</div><div style="color: black;">ရြာဆီျပန္မွန္း</div><div style="color: black;">လြမ္းၾကည္႔စမ္းခ်င္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">ဆိုသျဖင္႔ေလာက္</div><div style="color: black;">အျမင္႔တဖ်ား</div><div style="color: black;">မဆိုထားနဲ႔</div><div style="color: black;">ရွည္လ်ားေဝးရာ</div><div style="color: black;">မဆိုလာနဲ႔</div><div style="color: black;">ခုခါငယ္က</div><div style="color: black;">ထိုဆႏၵေတြ</div><div style="color: black;">လွပမွန္းမွ မသိေတာ႔။</div><br /><b><span style="color: #0b5394;">ေမာင္ေအာင္ပြင္႔</span></b><br />(စံပယ္ျဖဴ၊ ၈၅ ဇန္နဝါရီ)<br /><br /><i style="color: #674ea7;">(ကြ်န္ေတာ္ ငယ္ငယ္က လက္ေရးနဲ႔ ကူးထားခဲ႔တဲ႔ ကဗ်ာေလးပါ။ ခုေနျပန္ဖတ္ေတာ႔ ...<br />ခုခါငယ္က<br />ထိုဆႏၵေတြ<br />လွပမွန္းမွ မသိေတာ႔ ... ဆိုတဲ႔ အပိုဒ္က ပဲ႔တင္ထပ္ေနပါတယ္။)</i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-7781357648521130692?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-65697120698042273592011-04-21T13:23:00.002+08:002011-04-21T13:25:21.413+08:00<span style="color: blue;">ျမန္မာ႔မွ်ားနတ္ေမာင္ဖိုရမ္ (http://mmcpcommunity.net) </span><br /><span style="color: blue;"></span><br /><span style="color: blue;">မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။ </span><br /><br /><span style="color: black;">.......................................................</span><br /><br /><strong><u><span style="color: black;">စာနံပါတ္ (၄)</span></u></strong><br /><span style="color: black;"></span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: black;">ရန္ကုန္</span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: black;"></span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: black;">၂၂.၆.၈၈</span></div><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">မေန႔က မလိုလားအပ္ပဲ မျဖစ္သင္႔တာေတြ ထပ္ျဖစ္ျပန္ပါၿပီ။ အဆိုးဆံုးကေတာ႔ စကၤာပူသံရံုးကို လံုထိန္းေတြက ဝိုင္းထားၿပီး အထဲဝင္ေျပးတဲ႔ ခိုလံႈတဲ႔ ကေလးေတြကို ဝင္းတံခါး ပိတ္ထားတာ ခဲေတြနဲ႔ေပါက္ၿပီး ဝင္းတံခါး ဖြင္႔ခိုင္းတာ၊ သံရံုးတခုလံုး မွန္ေတြကြဲ၊ တံခါးေတြ ျပတင္းေတြ ပ်က္ဆီးသည္ထိ ျဖစ္ပြားသြားတာ အရုပ္အဆိုးဆံုးပါ ဒီသံရံုးဟာ သခင္တင္ အိမ္နဲ႔ ကပ္လ်က္ပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေနာက္တခု အရုပ္ဆိုးတာက ကေလးေတြကို ကားနဲ႔တိုက္သတ္ အေလာင္း၊ ဒဏ္ရာရသူ ကေလးေတြကို ကားေပၚဆြဲတင္၊ အဲဒီကေလးေတြဟာ ေက်ာင္းစိမ္း လံုခ်ည္ကေလးေတြနဲ႔၊ ွအ ၤူသမာနငညသမ က ကေလးမ်ား၊ ႀကံေတာဘက္က အထက္တန္းေက်ာင္း (စာေပဗိမာန္ေနာက္ ကပ္လ်က္) က ကေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ေက်ာင္းသားေတြဟာ ၁၀/၁၁ ႏွစ္ ပတ္ဝန္းက်င္ ကေလးေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ မိန္းကေလး ၂ ေယာက္ ေရွ႕ဆံုးကပါၿပီး တေယာက္ေသတယ္ ထင္ပါတယ္။ ကားနဲ႔တိုက္တဲ႔ ကားဟာ နံပါတ္ေတာ႔ မမွတ္မိပါ လံုထိန္းကား ျဖစ္ပါတယ္။ မီးပြိဳင္႔နားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">မိန္းကေလးတေယာက္ (အလံကိုင္) ကို စမ္းေခ်ာင္း လမ္းဆံု မီးပြိဳင္႔နားက ဂါတ္တဲထဲ ဆြဲေခၚ သြားတာကို ေက်ာင္းသားေတြ လိုက္အတင္းလုတာကို ဂါတ္တဲ မီးရိႈ႔တယ္ ေၾကျငာတာ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">မီးရိႈ႕ခံရတယ္ ေၾကျငာတဲ႔ ရုပ္ရွင္ရံုဟာ အေကာင္းပါ ဘာမွ မျဖစ္ပါဘူး၊ ႀကိဳက္တဲ႔သူ လႊတ္ၾကည္႔ပါ၊ အစိုးရတန္းလ်ားတခု မီးရိႈ႔တယ္ ဆိုတာလဲ လိမ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအနားက အိမ္တအိမ္ထဲ ေက်ာင္းသားေတြ ေျပးဝင္ပုန္းလို႔ လံုထိန္းေတြ လိုက္တာ ေနာက္ေဘးေပါက္က လစ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအိမ္မွာ မိန္းမႀကီး ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ဘဲ ရွိပါတယ္။ အဲဒီအိမ္မွာ ကေလးေတြ မမိလို႔ အဲဒီအိမ္ကို ဖ်က္ဆီးရိုက္ခ်ိဳး လုပ္ခံရတာကို လံုထိန္းေတြ အျပန္မွာ မိန္းမႀကီးေတြက စုၿပီး မီးရိႈ႕ျပစ္တာပါ။ လူတရပ္စာေလာက္ မီးေတာက္ေတာင္ မရွိပါဘူး။ အသံလႊင္႔တာ အညာႀကီး လိမ္ၿပီး တိုင္းျပည္ကို ေၾကျငာတာပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">အဲဒါ ေနာက္ဆံုး အရပ္က မခံႏိုင္လို႔ လံုထိန္းေတြ ဝင္ရိုက္ၾကတာပါ။ မီးပြိဳင္႔နားက ေျမနီကုန္း ေဈးကေလး၊ ၾကက္တန္း၊ စမ္းေခ်ာင္းနဲ႔ လာၾကည္႔တဲ႔ အရပ္သားေတြ ဝိုင္းရိုက္လို႔ လံုထိန္း ၁၀ ေယာက္ေလာက္ ေသပါတယ္။ ဗိုလ္ရဲထြဋ္ ဆိုင္ေရွ႕မွာ အေလာင္း ၂ ေလာင္း၊ မီးပြိဳင္႔မွာ ရုပ္ရွင္ရံုေရွ႕မွာ ၂ ေလာင္း ၃ ေလာင္း ေတာ္ေတာ္နဲ႔ အေလာင္းမေကာက္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒဏ္ရာ (အေလာင္းမ်ားခ်ည္း ျဖစ္ဟန္တူ) နဲ႔ လံုထိန္းကား ေဆးရံုႀကီးေရွ႕ သယ္ယူလာရာ ၾဃ ၁ ေရွ႕ေလာက္မွာ လူအုပ္ႀကီးက မီးရိႈ႕လိုက္ၾကပါတယ္။ </span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေသနတ္ပစ္သံ ၾကားပါတယ္။ အုတ္ခဲက်ိဳးေတြ ဘာေတြက သခင္တင္အိမ္ ဓားလြယ္ခုတ္မွာ တိုက္ေဆာက္ဆဲ တခုက အုတ္ခဲက်ိဳးေတြပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္တာက&nbsp;March 14&nbsp;မွာသာ&nbsp;RIT ရယ္&nbsp;RASU ရယ္&nbsp;MC I&nbsp;ရယ္&nbsp;II ရယ္ ပိတ္လိုက္ရင္ အားလံုး ဒီကိစၥေတြ တခုမွ ျဖစ္စရာ မလိုပါ။ ယခု ပိတ္တာက&nbsp;RIT ရယ္ စီးပြားေရးတကၠသိုလ္ ၂ ခုကို ပိတ္ၿပီး&nbsp;MC I ကို ဖြင္႔ေပးထားတာဟာ ေက်ာင္းသားေတြက သူတို႔ကို တမင္ ေထာင္ဖမ္းခ်င္လို႔ ဆိုၿပီး နားလည္ၿပီး&nbsp;MC I&nbsp;ကို သပိတ္တားသြားတဲ႔၊ အင္အားျပတဲ႔ သေဘာပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">တခါ ယခု အင္းစိန္&nbsp;RIT ကို မပိတ္ဘဲ တမင္ထားတာဟာ ေက်ာင္းသားေတြက သူတို႔ကို တမင္ ေထာင္တာ၊ သတ္ခ်င္လို႔ လုပ္တာမို႔ သြားကို သြားမယ္ သတ္ပါေစလို႔ ဆိုပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဒီတခါ တရားေဟာရာမွာ ဒါေတြကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မသိဘူး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မပါဘူးလို႔ ေဟာၾကပါတယ္၊ ေဟာတာက ဗိုလ္ရဲထြဋ္ (ၾကက္တန္း ) နားက လမ္းေဒါင္႔မွာ ကုလားထိုင္ေလးလား ခံုကေလးလား မသိ၊ ဆိုက္ကားနဲ႔ ယူလာၿပီး တက္ေဟာတာ ေသနတ္နဲ႔ လွမ္းပစ္တာခံရၿပီး ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ တြဲေခၚၿပီး ဆိုက္ကားနဲ႔ လစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ျမန္မာျပည္မွာ အလုပ္လက္မဲ႔သူ အင္ဂ်င္နီယာ တစ္ေသာင္းေက်ာ္ ႏွစ္ေသာင္း ရွိပါတယ္။ ဘာေၾကာင္႔ ေက်ာင္းမပိတ္ပဲ ေထာင္ဖမ္းတာမ်ိဳး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကတာလဲ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">အခု အေရးႀကီးတာက ဆန္ဆန္ဆန္ ျဖစ္ပါတယ္။ အာရံုလႊဲခ်င္လို႔ ေက်ာင္းသား ကိစၥေပၚေအာင္ လုပ္တာလားလို႔ သံသယ ျဖစ္မိတယ္။ အခုမွ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က သိန္း ၂၀ ဘိုး ဆန္ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ဝယ္ အလုပ္သမားေတြ ဆူမွာစိုးလို႔တဲ႔ ရန္ကုန္က ဆင္းရဲသားေတြ ဆန္ေဈးႀကီးအားႀကီးလို႔ (တျပည္ ၁၀ိ/ ၁၁ိ ပတ္ဝန္းက်င္ ေရာက္ေတာ႔မွာမို႔ ဝယ္ဟန္တူပါတယ္။ ဆင္႔ပါးစပ္ ႏွမ္းပက္သေလာက္ ရွိမွာပါ။)</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေရွ႕တန္းက တပ္ေတြနဲ႔ အိမ္ေထာင္စုေတြမွာ ဆန္ျပႆနာ ေပၚၿပီ၊ ေပၚ စျပဳၿပီလို႔ စၿပီး ၾကားရပါတယ္။ ခင္ေမာင္ႀကီးႏွင္႔ မဂၤလာေဆာင္တခုမွာ ေတြ႔ေတာ႔ သတိေပးေတာ႔ သူတို႔ စီစဥ္ထားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ စာနဲ႔ အမိန္႔ေပးတာေလာက္ပါ။ ဝတၲရားေက်ၿပီ ထင္ေနပံု ေပၚတယ္။ ေရွ႕တန္း တကယ္ ေလာက္မေလာက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ က်ိဳင္းတံုဘက္၊ မိုင္းတုန္ မိုင္းဆတ္ဘက္ လႊတ္ၾကည္႔ပါ။ ေတာ္ေတာ္ၾကာ တပ္ေတြက မတိုက္ေတာ႔ဘူး ဆိုၿပီး ေနာက္ျပန္ဆုတ္လာတာထိ ျဖစ္ႏိုင္တယ္. <u>"အထူးဂရုစိုက္ပါအုန္း"</u> </span><br /><span style="color: black;">&nbsp; </span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ </span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">၁၃၀၁ ခုႏွစ္တုန္းက မႏၱေလး အာဇာနည္ (၁၇) ဦး ေသတာ ေသနတ္ပစ္ခံရတာ တႀကိမ္တည္း မဟုတ္ပါ၊ (၃) ႀကိမ္ပါ၊ ပထမ တႀကိမ္က သံဃာေတာ္ ၅ ပါး ပြဲျခင္းၿပီး က်ဆံုးပါတယ္။ ၄ ပါး ဒဏ္ရာရပါတယ္။ အလံကိုင္ အဖြဲ႔ပါ။ ဒုတိယအႀကိမ္ ပစ္ေတာ႔ ေက်ာင္းသား အဖြဲ႔ပါ။ အလံကိုင္တာက ဗိုလ္မွဴးႀကီး ဘေရႊပါ သံဃာေတာ္ ၁ ပါးနဲ႔ ေက်ာင္းသား ၄ ေယာက္ က်ပါတယ္။ ေက်ာင္းသား ၆ ေယာက္ ဒဏ္ရာရပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ေမာင္သန္း (ကိုေဇာ္ဝင္း၊ မလွေရႊခင္ပြန္း ) ပါပါတယ္။ တတိယအႀကိမ္ ပစ္ပါတယ္။ ေက်ာင္းသား အရပ္သား ၆ ေယာက္ က်ဆံုးပါတယ္။ ၄ ေယာက္ ဒဏ္ရာရပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">အဲဒီ အခ်ိန္က မႏၱေလး ေကာ္မရွင္နာက R.S Wilicy (I.C.S) ဝိလ္ကီ အိုင္စီအက္စ္ ျဖစ္ပါတယ္။ အေရးပိုင္က H.W Latt ျဖစ္ပါတယ္။ D.S.P ရာဇဝတ္ဝန္ႀကီးက H.C Raymes ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီ ကိစၥမွာ ေကာ္မရွင္နာ ဝိလ္ကီဟာ လံုးလံုး မပါဝင္ပါ အေရးပိုင္ အေနႏွင္႔ တာဝန္ယူရမည္႔ ကိစၥ သက္သက္မို႔ပါ။ အေရးပိုင္ အေနႏွင္႔ DM ခရိုင္တရားသူႀကီး အျဖစ္ အရပ္ (ပုလိပ္) ႏွင္႔ မႏိုင္ေတာ႔မွ စစ္တပ္ လဲတာပါ။ မပစ္မွီ အေရးပိုင္က ရပ္ၾကဖို႔ ပုလိပ္ အရာရွိ တေယာက္ကို ေလွ်ာက္ဆိုခိုင္းပါတယ္။ မရေတာ႔ သံဆူးေခြေတြ ခ်ၿပီးတာပါတယ္။ ပုလိပ္ (၃၀) လမ္းပိတ္ထားတာ ရုပ္သိမ္းပါတယ္။ ကခ်င္စစ္သား (၈ ) ေယာက္ကို ဝွက္ထားရာမွ ေမဂ်ာက ေခၚ ထုတ္ၿပီး ၄ ဦး ရပ္လ်က္ ၄ ဦး ဒူးေထာက္ ေသနတ္ တေတာင္႔စီ ၃၀၃ ရိုင္ဖယ္ေတြမွာ ထိုးခိုင္းၿပီး ၅ မိနစ္ တႀကိမ္ ၅ မိနစ္ တႀကိမ္ ၃ ႀကိမ္ သတိေပးၿပီးမွ ပစ္ခိုင္းတာပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားမ်ား ကိစၥမွာ အသံလႊင္႔ရံုမွာ ဗိုလ္ေက်ာ္စိုး (ျပည္ထဲေရး ဝန္ႀကီး ) ဥကၠဌ၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေမာင္ေက်ာ္ (ရန္ကုန္ လ.အ.က ဥကၠဌ)၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး သန္းစိန္၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီး လွဟန္ (ပညာေရး )၊ ရဲခ်ဳပ္ ဦးဘေအး၊ ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီး ဗိုလ္မွဴးႀကီး ေစာျမင္႔ Crisis Committee ဆိုၿပီး&nbsp;HQ ဖြဲ႔ထားတာပါ။ ဘာမွ သူတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးထံ အမိန္႔ေတာင္းစရာ မလိုပါ။ သူတို႔ ဆံုးျဖတ္ရမွာပါ။ မႏၱေလးတုန္းက&nbsp;HQ အဆင္႔ အေနနဲ႔ တာဝန္ယူရတဲ႔ သာဓက ကြ်န္ေတာ္ဘဲ Aid to Civil Power (OSS) သင္တုန္းက အတန္တန္ သင္ၿပီးသားပါ။ အိမ္ေစာင္႔ အစိုးရ လက္ထက္ ဗိုလ္ေက်ာ္စိုး ကိုယ္တိုင္ စပါယ္ရွယ္ သင္တန္းေပးရပါတယ္။ သက္သက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တန္ဆာခံရတာ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေနာက္ သမဂၢထဲ ေက်ာင္းသားေတြ ဆြဲသြင္းတယ္။ အေပၚမွာ လက္နက္ေတြနဲ႔ ဘာေတြနဲ႔ ဆိုတာ သတင္းမွားပါ၊ ဘာလက္နက္မွ ရွိတာ မဟုတ္ပါ။ ဒါေၾကာင္႔ ေက်ာင္းသားေတြက ဘာတခ်က္မွ ျပန္ပစ္တာ မၾကားရတာ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အလကား ေၾကာက္ခ်ီးပါၿပီး သတင္းလိမ္ပို႔တာပါ။ </span><br /><span style="color: black;">&nbsp; </span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ </span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">လွျမင္႔ႀကီး လႊတ္လိုက္ေတာ႔ ဟိုေရာက္ေတာ႔ သမဂၢထဲမွာ ေက်ာင္းသားေတြ မရွိေတာ႔ဘူး ေျပးကုန္ၾကပါၿပီ၊ အဲဒီမွာ ေမႊးႀကီးက&nbsp;ROC နဲ႔ ပစ္ရရင္ ေနာက္က ဆရာကာအိမ္နဲ႔ တျခားအိမ္ေတြပါ ၿပိဳမယ္ဆိုလို႔ ဘာလုပ္ရမွန္း မသိျဖစ္ေနတုန္း အရာရွိငယ္တဦးက ဒိုင္းနမိုက္နဲ႔ ခြဲပါလား ဆိုလို႔ ဒိုင္းနမိုက္နဲ႔ ခြဲဖို႔ ဆံုးျဖတ္တာ ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ <strong>"ပစ္ၿဖိဳလိုက္"</strong> ဆိုတုန္းက အေျခအေနက အလြန္ဆိုးခ်ိန္ (သတင္းႀကီးေပးပံုက သူပုန္ေတြက ပစ္မလို႔ ေနရာယူထားတာမ်ိဳ မို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က စိတ္လိုက္မာန္ပါ အမိန္႔ေပးခဲ႔တာပါ။ ေက်ာင္းသား အေျခအေနဟာ ၆း၃၀ နာရီေလာက္မွာ ၿပီးသြားပါၿပီ။ ဒဏ္ရာရသူ ေသသူေတြ ေဆးရံုပို႔၊ က်န္တဲ႔ ေက်ာင္းသားေတြ လစ္ၿပီး၊ ရန္သူ ေက်ာင္းသား ရွင္းလင္းၿပီးသြားခ်ိန္မွာ ဒိုင္းနမိုက္ခြဲဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၾကတာပါ။ (သမဂၢထဲ တပ္သားေတြ ဝင္သိမ္းၿပီးတာေတာင္ ၾကာပါၿပီ) သမဂၢကို ဖ်က္စရာ မလိုေတာ႔ပါ။ ဒါကို လိုအပ္ေသးသလားေတာင္ မဆံုးျဖတ္တတ္ပဲ ဟိုပံုခ် သည္ပံုခ် ေနာက္ဆံုး ဗိုလ္ခ်ဳပ္လိုလို ျဖစ္ရတာပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဒီတခါေတာ႔ သံရံုးအားလံုးက&nbsp;TV လိုက္ရိုက္ၾကတာ တရံုးရံုးပါ။ စကၤာပူသံရံုး အဖ်က္ခံရတာ ပါမွာပါ။ သူတို႔က ကန္႔ကြက္လႊာ ဒီေန႔ မနက္ ႏိုင္ငံျခားေရးရံုးကို ပို႔မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါကို ဆူပူေသာင္းက်န္းသူေတြကလို႔ ေၾကျငာရင္ မဟာအရွက္ေတာ္ ကြဲရမွာပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဒီ ကိစၥဟာ&nbsp;UN နဲ႔ ဂ်နီဗာမွာ ရွိတဲ႔ Human Right Organisation ကို သံရံုးေတြက ပို႔ေတာ႔မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြကေတာ႔ ဒီတခါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မပါပါဘူးတဲ႔။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">အဲဒါ&nbsp;RIT မွာ ေနာက္ထပ္ စစ္ပံု မေပၚေအာင္ အျမန္လုပ္ပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ လက္မလွ်ိဳပါနဲ႔လို႔ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ခဗ်ား။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေသသူေတြဟာ ၁၁-၁၂ ႏွစ္ ကေလးေတြခ်ည္း ျဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေလးစားစြာျဖင္႔</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">(ေအာင္ႀကီး )</span><br /><span style="color: black;">၂၂.၆.၈၈</span><br /><span style="color: black;">စမ္းေခ်ာင္း</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-6569712069804227359?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-5011772719258955112011-04-20T13:09:00.004+08:002011-04-21T13:26:26.960+08:00<strong><span style="color: blue;">ျမန္မာ႔မွ်ားနတ္ေမာင္ဖိုရမ္ (</span></strong><a href="http://mmcpcommunity.net/"><strong><span style="color: blue;">http://mmcpcommunity.net</span></strong></a><strong><span style="color: blue;">)&nbsp; </span></strong><br /><strong><span style="color: blue;">မွ </span></strong><strong><span style="color: blue;">ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။ </span></strong><br /><br /><span style="color: blue;">၁၉၈၈ မတ္လ အာအိုင္တီ အေရးအခင္းနဲ႔ ရွစ္ေလးလံုး အၾကားမွာ ဗိုလ္မွဴးခ်ဳပ္ေဟာင္း ဦးေအာင္ႀကီးရဲ႕ ဦးေနဝင္းသို႔ အိပ္ဖြင္႔ေပးစာေတြ ျပည္သူလူထုၾကားမွာ ျပန္႔ႏွံ႔ခဲ႔ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္႔ဆီမွာ ၁၉၈၈ ေမ ၉၊ ေမ ၁၂၊ ဂြ်န္ ၁၈ နဲ႔ ဂြ်န္ ၂၂ ရက္စြဲေတြနဲ႔ စာေလးေစာင္ရွိပါတယ္။ ပထမ ၂ ေစာင္က မဆလ ပါတီရဲ႕ အမွားအယြင္းေတြကို ေရးျပရင္း၊ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီေခတ္ကို ကာကြယ္၊ ေက်ာင္းသား သမဂၢၿဖိဳတဲ႔ ကိစၥမွာ သူမပါဝင္ေၾကာင္း ရွင္းျပတာေတြပါ။ ေနာက္ ၂ ေစာင္မွာေတာ႔ ၈၈ မွာ ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ေက်ာင္းသား အေရးအခင္းေတြ အေၾကာင္း ေရးျပထားပါတယ္။</span><br /><br /><span style="color: blue;">အဲဒီေနာက္ ၂ ေစာင္မွာ အထိ ၈၈ မတ္ နဲ႔ ဂြ်န္မွာ ျဖစ္ခဲ႔တာေတြကို ဦးေနဝင္းကို ေအာက္လူေတြက ဖံုးထားလို႔ သူက အမွန္ကို အသိေပးရတဲ႔ သေဘာမ်ိဳး ေရးထားခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ သူ႔စာေတြေၾကာင္႔ အဲဒီအခ်ိန္က အစိုးရ မီဒီယာေတြက ဖံုးထားတဲ႔ အခ်က္အလက္ေတြ ျပည္သူလူထုၾကားမွာ ျပန္႔ႏွံ႔သြားေစပါတယ္။ သူ႔ စာေတြ ဘယ္ေလာက္ မွန္တယ္၊ မွားတယ္ ဆိုတာထက္ သမိုင္းကို ျပန္ၾကည္႔တဲ႔အခါ ႏိႈင္းယွဥ္ၾကည္႔စရာ အခ်က္အလက္ တခ်ိဳ႕ရေစဖို႔ ရည္ရြယ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ရိုက္တင္ေပးပါ႔မယ္။ အြန္လိုင္းမွာလည္း မရွိေသးဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ စာရိုက္တာ အခ်ိန္ၾကာေနရင္ေတာ႔ သည္းခံေပးၾကပါ။</span><br /><span style="color: blue;"><br /></span><br /><span style="color: blue;">လူ ပိုစိတ္ဝင္စားမယ္႔ ေနာက္စာ ၂ ေစာင္ကို အရင္တင္ေပးပါ႔မယ္။</span><br /><br /><span style="color: black;">...................................................................................</span><br /><br /><strong><u><span style="color: black;">စာနံပါတ္ (၃)</span></u></strong><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><div style="text-align: right;"><span style="color: black;">ရန္ကုန္ၿမိဳ႕</span></div><div style="text-align: right;"><span style="color: black;">၈.၆.၈၈</span></div><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခဗ်ား</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္လည္း အသက္ႀကီးပါၿပီ။ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္မွ အသက္ (၇၀) ရွိၿပီပဲ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ ေကာင္းမယ္ထင္လို႔ လုပ္ခဲ႔တာပဲဟာ၊ ေကာင္းတာေတြလည္း ရွိမွာပဲ။ မေကာင္းတာေတြ မွားတာေတြလည္း ရွိမွာပဲ။ ဒါဟာ ႏိုင္ငံေတာ္ကို ဦးေဆာင္ၾကတဲ႔သူေတြ အဖို႔ ေတြ႔ႀကံဳရတာ ဓမၼတာပါပဲ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဒါေပမယ္႔ ကြ်န္ေတာ္ တခုေတာ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္မလာတာတို႔၊ တိုင္းျပည္ ဆင္းရဲသြားတာတို႔၊ စီမံကိန္းေတြ မေအာင္ျမင္ဘဲ ေအာင္ျမင္တယ္ဆိုၿပီး စာရင္းလိမ္ အျပခံရတာတို႔၊ အမွန္ကို မေျပာၾကဘဲ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး စိတ္မခ်မ္းသာ စရာေတြ မၾကားရေအာင္ ဖံုးဖိထားၾကတာ၊ ေနာက္ဆံုး မိမိတို႔ ဘာသာ မိမိတို႔ က်ဴးလြန္တာေတြ၊ မွားတာေတြကိုေတာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခိုင္းလို႔ လုပ္တာပါခ်ည္း ျဖစ္ကုန္တာေတြ အျပင္မွာ ျဖစ္ေနတယ္ေလ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">အရင္ ေက်ာင္းသား သမဂၢၿဖိဳတဲ႔ ကိစၥေတာင္ ယခုထိ တိုင္းျပည္က မသိၾကေသးဘူး မဟုတ္လား။ သမဂၥၢကို ကြ်န္ေတာ္ ၿဖိဳတယ္လိုလို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုေျပာတဲ႔ အတြက္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္က ကြ်န္ေတာ္ ၿဖိဳတယ္လို႔ စြတ္စြဲ၊ ကြ်န္ေတာ္က ကြ်န္ေတာ္ မဟုတ္ရပါလို႔ ၁၉၇၇ ခုႏွစ္မွာ စာတမ္းေဝၿပီး ေျဖရွင္းေတာ႔ တာဝန္ဟာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေပၚ ျပန္က်ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပဲလို႔ နားလည္သြားၾက ျပန္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင္႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဟာ သမဂၢဆိုတဲ႔ လြတ္လပ္ေရး သမိုင္းဝင္ အဓိက အေဆာက္အဦးႀကီးကို ၿဖိဳတဲ႔လူ အျဖစ္ ရာဇဝင္ အမဲကြက္ႀကီးနဲ႔ စခန္းသိမ္းမလို ျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">အခု ကြ်န္ေတာ္ (၄၁) မ်က္ႏွာ စာတမ္း ထြက္လာကာမွ လူေတြဟာ "ဟာ" ကနဲျဖစ္ၿပီး ဒိုင္းနမိုက္ ခြဲခိုင္းတာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မဟုတ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းစံု သိသြားၾကတာပါ။ တကယ္ ဟိုလြန္ခဲ႔တဲ႔ (၂၆) ႏွစ္ ကတည္းက ေမႊးႀကီး (ဗိုလ္လွျမင္႔)၊ ဗိုလ္မွဴးဝင္း၊ ဗိုလ္ထြန္းရီ (Burma Engr) တို႔ကို ေမးရင္ အားလံုး အမွန္ေပၚမွာပါ။ ျမန္မာျပည္ ဗုဒၶဘာသာ ဘယ္ေလာက္ ထြန္းကားတယ္ဆိုတာ ေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္ႀကီးကို သက္ေသထူရသလို၊ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးသမိုင္း ေရးသား ေဖာ္ျပရရင္ "ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ားသမဂၢ" အေဆာက္အဦးႀကီးဟာ ေရႊတိဂံု ေစတီေတာ္အလား အထင္အရွား ေက်ာက္တိုင္ႀကီးအျဖစ္ ျပရမယ္႔ အေဆာက္အဦးႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခဗ်ား</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">အဲဒီ ေက်ာင္းသားသမဂၢ အေဆာက္အဦးၿဖိဳတဲ႔ ကိစၥဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ား အတြက္သာ သိၾကနားလည္ၾကတဲ႔ ကိစၥတရပ္သာ ျဖစ္ပါတယ္၊ ျမန္မာေတြနဲ႔သာ ဆိုင္ပါတယ္။ ကမာၻတခုလံုးက "ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားမ်ား သမဂၢ" ကို သိလည္းမသိ စိတ္လည္း မဝင္စား၊ ၾကားလည္း ၾကားဖူးၾကမည္ မထင္ပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ယခု ၁၉၈၈ ခုႏွစ္၊ မတ္လ အေရးအခင္း၊ March Affair လို႔ ႏိုင္ငံျခား သံတမန္ရပ္ကြက္က ေခၚတဲ႔ ေက်ာင္းသားမ်ား အေရးအခင္း ကိစၥမွာေတာ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေခါင္းဝင္ၿပီး မခံေစခ်င္ဘူး။ ဒီကိစၥမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တကယ္မပါဘူးလို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အားလံုး သိၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ႏိုင္ငံျခား သတင္းစာ အားလံုးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကိုပဲ ေခါင္းတပ္ ေရးၾကပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ယခင္ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ေက်ာင္းသားမ်ား အေရးအခင္းဟာ သာမန္ ေက်ာင္းသားမ်ား အေရးအခင္းမွ်သာ ျဖစ္ပါတယ္။ ယခု အေရးအခင္းဟာ သာမန္ ေက်ာင္းသားမ်ား အေရးအခင္း၊ ေက်ာင္းသား ဆူပူတာေတြ ႏွိမ္နင္းတဲ႔ ကိစၥ မဟုတ္ပါဘူး။ ကမာၻမွာ ေက်ာင္းသား ဆူပူတာေတြ ႏွိမ္နင္းတာေတြဟာ ထမင္းစားေရေသာက္ ကိစၥပါ။ တိုင္းျပည္တိုင္းလိုလိုမွာ ျဖစ္ေနတာမို႔ ရိုးေနတဲ႔ ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ ယခု ကိစၥကေတာ႔&nbsp;Human Right ကိစၥ ျဖစ္ေနပါတယ္။&nbsp;Human Right ကိစၥကို ရုရွားနဲ႔ အေမရိကန္ ထိပ္သီး ေဆြးေႏြးပြဲမွာေတာင္ ေရးႀကီးခြင္က်ယ္ ေဆြးေႏြးၾကရတဲ႔ ကိစၥျဖစ္ေၾကာင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အသိဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။ ေတာင္အာဖရိက အစိုးရကို ကုလသမဂၢမွာ&nbsp;Human Right&nbsp; ကိစၥနဲ႔ ပါတ္သက္ၿပီး တကမာၻလံုးက အစိုးရေတြက သပိတ္ေမွာက္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္ၾကတယ္ မဟုတ္လား။ ယခု ကြ်န္ေတာ္တို႔ တိုင္းျပည္မွာ ျဖစ္သြားတဲ႔ မတ္လ ေက်ာင္းသားကိစၥဟာ သာမန္ RIT ေက်ာင္းသား ကိစၥေလးကို ကမၻာသိ ကမာၻေက်ာ္&nbsp;Human Right ကိစၥ ျဖစ္သြားေအာင္ လုပ္ေနမိတယ္ဆိုတာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ "ျမန္မာ႔ ဆိုရွယ္လစ္လမ္းစဥ္ပါတီ ဌာနခ်ဳပ္" သိပံုမေပၚ။ "ႏိုင္ငံေတာ္ ေကာင္စီ" ကလည္း ယခုထိ ရိပ္မိပံု မေပၚပါ။ "အေထြေထြတြဲဖက္ႀကီး" ဦးစီးသည္႔ ကိစၥမို႔၊ ကိစၥမရွိဟု ထင္ေနၾကပါတယ္။ ေျပာလည္း မေျပာဝံ႔ၾကပါ။ Human Right ျဖစ္ေနၿပီဆိုတာ သိတဲ႔ နားလည္တဲ႔ ေကာင္စီဝင္ေတြကလည္း ႏႈတ္ပိတ္ေနၾကသည္ကို ကြ်န္ေတာ္ နားမလည္ႏိုင္ ျဖစ္ရပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;"><strong>"တြဲဖက္ႀကီး"</strong> အေနႏွင္႔ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီးကို မေျပာဘဲ ဦးစီးခ်ဳပ္ကို တိုက္ရိုက္ အမိန္႔ေပးၿပီး <strong>တပ္မ ၂၂</strong> ကိုဘားအံမွ ဆြဲခ်လာသည္ဟု သိရ၍ အံ႔ဩမိပါသည္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခဗ်ား</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဒီကိစၥဟာ မၾကာေသာ ကာလမွာ ျမန္မာျပည္ကို <strong>"နာမည္အဆိုုးဆံုး ပုဒ္မ"</strong> ျဖင္႔ ကမၻာ႔ႏိုင္ငံ အသီးသီးက၊ ကမာၻ႔ သတင္းစာ အသီးသီးက ရံႈ႕ခ် ခံရေတာ႔မယ္႔ ကိစၥမို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဦးေခါင္း မရိႈရန္ ေတာင္းပန္ ပါရေစခဗ်ာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ သားစဥ္ေျမးဆက္ေတြ အထိ ေခါင္းမေဖာ္ရဲေအာင္ ျဖစ္ရမယ္႔ ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဝင္မပါပါနဲ႔။ သူ႔ထိုက္နဲ႔ သူ႔ကံ ရွိပါေစလို႔ ေလးေလးနက္နက္ ေတာင္းပန္တာပါ။ ေသသည္႔တိုင္ ျမန္မာ႔သမိုင္းမွာ ထာဝစဥ္ <strong>"မွတ္တမ္းမဲ"</strong> ႀကီး တင္က်န္ရစ္ေတာ႔မွာမို႔ ယခုလို သတိေပးရတာပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">RIT&nbsp;ကိစၥဟာ ရိုးရိုးကိစၥေလးပါ။ ပထမဆံုး အဖမ္းခံရၿပီး အင္းစိန္ေထာင္မွာ (၃) ည အိပ္ၿပီး လႊတ္လိုက္တဲ႔ အထဲက RIT ေက်ာင္းသားတေယာက္ဟာ ေပါင္းတည္ကပါ။ ေက်ာင္းသားေတြ ဆူေတာ႔ သူတို႔လည္း အေဆာင္မွာ ေနၾကတာမို႔ ပါသြားပါတယ္။ ခဲနဲ႔ ပစ္တဲ႔အထဲမွာလည္း သူတို႔ ပါပါတယ္။ အဲဒါ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ခဲေတြ မရွိလို႔ မနဲရွာၿပီး ေပါက္ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႔မွ အျပင္ဘက္က ျပစ္တဲ႔ ခဲေတြေကာက္ေပါက္ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ပထမဆံုး ေသနတ္သံဟာ မိုးေပၚေထာင္ပစ္တဲ႔ အသံပါ။ အဲဒီလိုပဲ သူတို႔နားလည္ ပါတယ္တဲ႔။ ေနာက္ေတာ႔ ေသနတ္သံနဲ႔ ပစ္တယ္ေဟ႔ ေျပးၾက ေျပးၾက ဆိုေတာ႔ သူက ေနာက္ဆံုးအတန္းေလာက္မွာ ရွိတာမို႔ ေျပးေတာ႔ ေရွ႕ဆံုးက ျဖစ္ၿပီး အေဆာင္ထဲ ျပန္ၿငိမ္ေနတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေသနတ္နဲ႔ ေနာက္ကေန ပစ္တာမို႔ ေသနတ္ဒဏ္ရာဟာ ေနာက္ေက်ာကေနဝင္ၿပီး ေရွ႕ထြက္သြားတာပါတဲ႔။ သူတို႔ ျပန္လွည္႔ၾကည္႔ေတာ႔ ေလးငါးေျခာက္ေယာက္ေလာက္ လဲက်န္ရစ္တယ္။ ဒဏ္ရာရတာ ႏွစ္ေယာက္ဆိုတာ မဟုတ္ဘူးတဲ႔။ ေနာက္ျပန္ျမင္ၿပီး စဥ္းစားေျပာတာက (၇) ေယာက္ပါတဲ႔။ အင္းစိန္မွာ သူတို႔ (၃) ရက္ပဲ ေနခဲ႔ရၿပီး စစ္ေဆးၿပီး ျပန္လႊတ္လိုက္တယ္တဲ႔။ (၁၃) ရက္ေန႔ ညေနဖက္မွာ ျဖစ္တယ္။ (၁၄) ရက္ေန႔ အေဆာင္မွာပဲ ၿငိမ္ေန၊ (၁၅) ရက္ေန႔ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီခြဲေလာက္ လာဖမ္းတယ္ ဆိုပါတယ္။ (၁၄) ရက္ေန႔မွာ ဘတ္စ္ကားႀကီးေတြ အင္းစိန္လမ္းမွာ ေျပးလွ်က္လို႔ ေျပာပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">RASU&nbsp;ဘက္ (၁၈ ) ရက္ေန႔မွာ ျဖစ္တာကေတာ႔ ရင္နင္႔စရာႀကီးပါ။ အသံလႊင္႔ရံုက အသံလႊင္႔တာဟာ တဖက္သတ္ႀကီး RIT ကိုခ်ည္း အျပစ္ပံုခ်လို႔ ေက်ာင္းသားေတြ နာက်ည္းရာက စတာပါ။ သမဝါယမ မီးရိႈ႔တာ ေက်ာင္းသားေတြ မဟုတ္ပါတဲ႔။ သမဝါယမ စာရင္းပိတ္ခါနီးလို႔ စာရင္းေတြ ကြာေနတာကို ေဖ်ာက္ခ်င္လို႔ ေရာင္ေတာ္ျပန္ သူတို႔ ဘာသာ ရိႈ႔တာပါ။ ေကာင္စီရံုး ရိုက္ခ်ိဳးတာေတာ႔ ေက်ာင္းသားေတြပါတဲ႔။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">(၁၃) ရက္ (၁၄) ရက္ (၁၅) ရက္ RIT စက္မႈတကၠသိုလ္ဘက္ ရုတ္ရုတ္ ရုတ္ရုတ္ျဖစ္ေတာ႔ ႏိုင္ငံျခားသံရံုးေတြဟာ အားလံုး တပ္လွန္႔ေျပးလိုက္သလို ရွိလို႔ ျပင္ဆင္ခ်ိန္ေတြ ရလိုက္ၾကတယ္လို႔ သိရပါတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ Political အရာရွိေတြဟာ သူတို႔ လူေတြကို ေထာက္လွမ္းဖို႔ ေနရာတကာကို လႊတ္ပါတယ္။ သူတို႔တေတြဟာ Well trained professional ေတြ ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ MIထက္ေရာ SB ထက္ေရာ သတင္းစုေဆာင္းရာမွာေတာ႔ ပညာတို႔ အေတြ႔အႀကံဳတို႔ ရင္႔က်က္မႈတို႔ေကာ၊ ပစၥည္းတို႔ အသံဖမ္းစက္ႀကီးတို႔ လုပ္တာကိုင္တာ ကြ်မ္းက်င္မႈေတြမွာေတာ႔ မယွဥ္ႏိုင္ပါ။ မတ္လ (၁၈ ) ရက္ေန႔ ကိစၥမွာ သူတို႔&nbsp; TV သမားေတြ ဓာတ္ပံုသမားေတြ လႊတ္ရိုက္ထားတာေတြ၊ အင္မတန္ အားႀကီးတဲ႔ အသံဖမ္းစက္ႀကီးေတြနဲ႔ ဒီဘက္က အမိန္႔ေပးတာ အားလံုးလိုလို ဖမ္းထားၾကပါတယ္။ ဒီဘက္က လက္လြတ္စပယ္ ဝါယာလက္နဲ႔ ေျပာထားတာ သူတို႔ အားလံုးရၾကပါတယ္။ သူတို႔သာ မဟုတ္ ၿမိဳ႕နယ္ေကာင္စီရံုးေတြမွာ ရွိတဲ႔ တပ္နဲ႔ တပ္ယာယီ စခန္းခ်တဲ႔ ေနရာက စက္ေတြ အားလံုး ဖြင္႔ထားၾကရၿပီး အဲဒီ အမိန္႔ ညႊန္ၾကားတာေတြအတိုင္း လိုက္လုပ္ၾကရပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">အဲဒီ အမိန္႔ေတြက "ျခေသၤ႔" က အမိန္႔ေပးၿပီး "အာဏာ" ဆိုတာကို သတင္းပို႔တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ "စည္သူ" ကို အမ်ားဆံုး ခိုင္းတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တခါတခါ "ျခေသၤ႔" က မင္းတို႔ RI နဲ႔ မေျပာနဲ႔ မရွင္းမရွင္း ျဖစ္ေနတယ္ လူကိုယ္တိုင္ သြားေျပာဆိုၿပီး၊ ျဖတ္ၿပီး အမိန္႔ေပးတာမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္တဲ႔။ RIT ေန႔က ဆိုရင္ ဂုန္ေလွ်ာ္စက္လား၊ ခ်ည္စက္လား မသိ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အလုပ္ဆင္းလို႔ အလုပ္သမားေတြ ျပန္တာကို မွားၿပီး အလုပ္သမားေတြ စစ္ကူလာတယ္ ထင္ၿပီး "အဲဒီဘက္ကို လာရင္ ပစ္သာပစ္ထည္႔" ဆိုတာမ်ိဳးေတြ ေကာင္စီရံုးေတြက ၾကားေနရတယ္တဲ႔။ ကံေကာင္းလို႔ အလုပ္သမားေတြက ကမာရြတ္ဘက္ ျပန္တာေတြမ်ားလို႔ ဘာမွ မျဖစ္တာလို႔ ဆိုပါတယ္။ </span><br /><span style="color: black;">&nbsp; </span><br /><span style="color: black;">"အင္းလ်ားကန္ေဘာင္ေပၚ ျမင္ကြင္း" နဲ႔ ဂ်ဒ္ဆင္နဲ႔ မရမ္းကုန္းဂါတ္ေရွ႔ ျမင္ကြင္းဟာ အရုပ္ဆိုး အက်ည္းတန္လြန္းလွပါတယ္။ အင္းလ်ားလမ္းတေလွ်ာက္နဲ႔ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ ေရွ႕နားမွာလည္း အလားတူေလာက္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္ သိသေလာက္ေတာ႔ အမိန္႔ေပးအဖြဲ႔ဟာ အသံလႊင္႔ရံုမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ </span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">အင္းလ်ားကန္ေဘာင္ေပၚမွာေတာ႔ လုပ္နည္းလုပ္ဟန္ဟာ ဟိုဘက္ဒီဘက္ ပိတ္ၿပီး ရဲအဖြဲ႔က လူစုခြဲနည္းမ်ိဳး ရိုက္ပံုသ႑ာန္ မဟုတ္ဘဲ ေခ်ာင္ပိတ္ၿပီး "လိုက္ရိုက္သတ္တာမ်ိဳး" ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းထဲမွာ စခန္းဖြင္႔ထားတဲ႔ တပ္စခန္းနဲ႔ ကပ္ရက္မွာ ဆရာေတြ အခန္းထဲမွာ ရွိေနၾကပါတယ္ "ေခါင္းကို ရိုက္သာခြဲ၊ နာနာရိုက္ မ်ားမ်ားရိုက္ႏိုင္တဲ႔ေကာင္ ဆုခ်မယ္" ဆိုတာတြ ၾကားေနရပါတယ္။ အဲဒါ တစတစ တိုးတိုးႀကိတ္ ေျပာရာက တကၠသိုလ္ တေက်ာင္းလံုး ဆရာေတြတိုင္း သိသြားၾကပါတယ္။ အင္းလ်ားကန္ေဘာင္ေပၚမွာ အမ်ားဆံုး အရိုက္ခံရသူေတြဟာ မိန္းကေလးေတြပါ။ တခ်ိဳ႕ မိန္းကေလးေတြဆိုရင္ ဆံပင္ဆြဲရိုက္၊ ေရထဲကန္ခ်၊ ကူးၿပီး ျပန္တက္လာတဲ႔ ေက်ာင္းသူေလးေတြဆိုရင္ ထပ္ၿပီးရိုက္၊ တခ်ိဳ႕မိန္းကေလးေတြ ထိုင္ရွိခိုးတာလဲရိုက္၊ ထမီကြ်တ္ၿပီး ထြက္ေျပးတဲ႔ မိန္းကေလးတဦးလဲ ဆံပင္ဆြဲရိုက္၊ ေရထဲကန္ခ်တာမ်ိဳး ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ႀကီးမွာ လုပ္ၾကတာပါ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေရထဲက မိန္းကေလး အေလာင္းႏွစ္ေလာင္း ေပၚတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ စံုစမ္းၾကည္႔ပါ၊ ဆရာ၊ ဆရာမ ျမင္တဲ႔သူေတြ ရွိၾကပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">အဲဒီေန႔က RASU ေက်ာင္းဖြင္႔တယ္ တက္ၾကတယ္ဆိုလို႔ ေက်ာင္းတက္သူေတြ အမ်ားႀကီးပါ။ အင္းလ်ားကန္ တဝိုက္မွာေရာ&nbsp;RASU ထဲမွာေရာ ေတြ႔သမွ် ေက်ာင္းသားေတြကို ဖမ္း၊ ရိုက္၊ ကားေပၚဆြဲတင္၊ မိန္းခေလးေတြရဲ႕ လက္ဝတ္လက္စား၊ ဆြဲႀကိဳး၊ နာရီ အားလံုးခြ်တ္ယူ၊ ကားေပၚမွာ မေတာ္မတရားေတြကိုင္၊ ငရဲျပည္လိုပါလို႔ ေျပာၾကပါတယ္။ မိန္းခေလး တေယာက္တေလမွ မက်န္၊ အားလံုး ပစၥည္းအလုခံရသူ ခ်ည္းပါ။ အင္းလ်ားကန္ေစာင္းမွာ ရိုက္တာႏွက္တာေတြ၊ ေရထဲကန္ခ်တာေတြ ဂ်ာမဏီ ပေရာဂ်က္တခုမွာ လုပ္ေနတဲ႔ ႏိုင္ငံျခားသားတေယာက္က ဓာတ္ပံုရိုက္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ သူတို႔ သံရံုးက သိမွာပါ။ တျခားျမင္သူေတြလည္း တပံုႀကီးပါ။ ကန္တဖက္ ၿခံေတြထဲ ထြက္ေျပးရာ ၿခံေတြအထိ လိုက္ရိုက္ၾကပါတယ္။ အိမ္ေတြက ဝွက္ထားၾကပါတယ္။ အဲဒီညက အင္းစိန္ေထာင္မွာ ေသသူေတြ ရွိပါတယ္။ ညကိုးနာရီမွ မနက္သံုးနာရီအထိ မီးရွိဳ႕ၾကပါတယ္။ ႀကံေတာ သခ်ႋဳင္းမွာပါ။ အဲဒီ လူဦးေရနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ပါတီတခုမွာ ဂါးဒီးယန္း ဦးစိန္ဝင္းနဲ႔ အဂၤလန္သံအမတ္ စကားစပ္မိၾကပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္လို႔ ထင္သလဲလို႔ အဂၤလန္သံအမတ္က ေမးေတာ႔ ဦးစိန္ဝင္းက "ၾကားေတာ႔ ၾကားတယ္ ဘယ္ေလာက္လဲေတာ႔ မသိဘူး" လို႔ ေျပာတဲ႔အခါ သူက "မိန္းခေလး ခုႏွစ္ေယာက္ပါၿပီး အားလံုး ၄၂ ေယာက္တဲ႔။ ေသတဲ႔သူေတြထဲမွာ ဘာဒဏ္ရာမွ မရွိဘဲ အသက္ရႈမရ (Choke) ျဖစ္ၿပီး ေသတဲ႔လူေတြ ရွိတယ္" လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ေန႔ေတြမွာလည္း ရွိပါတယ္။ အင္းစိန္ေထာင္ လူေသေတြကို မႈခင္းဆရာဝန္ႀကီး ေဒါက္တာဘခြ်န္း (နာမည္ အတိအက် မသိ) တစ္ဦးတည္း မႏိုင္လို႔ ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီး ခြဲစိတ္ကုသဘက္ကို အကူအညီေတာင္းလို႔ ဆရာဝန္ ႏွစ္ဦးေပးရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တစ္ေယာက္စီအား လူေသ (၄၀) ကို Postmortem Exam လုပ္ခဲ႔ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ (ဟုတ္မဟုတ္ ေမးၾကည္႔ပါ။) </span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">လူေသေတြကို မီးရွိဳ႕ရာမွာ ဘာမွ နာမည္ေတြကို မစူးစမ္း မေရးခဲ႔ မွတ္တမ္း မျပဳစုခဲ႔ပဲ သက္ဆိုင္ရာ အေၾကာင္းမၾကားဘဲ တိတ္တဆိပ္ ေဖ်ာက္ပစ္တဲ႔ သေဘာမ်ိဳး မီးရွိဳ႕တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ မီးရွိဳ႕သူေတြကိုလည္း ဘယ္သူမွ မေျပာရ ေျပာလွ်င္ သတ္မည္ဟု ႀကိမ္းေၾကာင္း မီးရွိဳ႕သူေတြက ေျပာေၾကာင္း သိရပါတယ္။ ဒါဟာ Human Right ကမာၻ႔ မွတ္တမ္းတင္ ခံရမယ္႔ ကိစၥျဖစ္ပါတယ္။ တလေလာက္ၾကာမွ တခ်ိဳ႕ ေက်ာင္းသားမိဘေတြကို စာရြက္ကေလး လာေပးတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေသဆံုးသြားလို႔ ေကာင္းမြန္စြာ သၿဂိဳလ္ ၿပီးစီးေၾကာင္းပါ။ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ ေနပါ။ ရပ္ရြာသိေအာင္ မငိုရ။ သပိတ္မသြတ္ရ ဆိုလို႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း တခုခုမွာ တိတ္တိတ္သြားၿပီး ဆြမ္းသြတ္ရပါတယ္။ ဒါဟာလဲ Human Right ေတြပါ။ မြတ္ဆလင္ ကေလးတဦး ကိစၥမွာ ျပႆနာေပၚပါတယ္။ ဗလီကို တိုင္တယ္ၾကားပါတယ္။ စြတ္ မီးရွိဳ႕လို႔ပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">မြန္းေသတဲ႔ အထဲမွာ ၁၀ ႏွစ္ ကေလးပါပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ႔ ဒဏ္ရာ ရသူေရာ မရသူပါ ကားတစီးတည္း ျပြတ္သိပ္ထည္႔ပိတ္ၿပီး မြန္းေသတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ႔ အင္းစိန္ေထာင္ထဲ သြင္းေတာ႔ ေထာင္အျပင္ကလည္း ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြ ေထာင္ဝိုင္းၾကၿပီး ဆူေတာ႔ ေထာင္ထဲကလည္း ေက်ာင္းသားေတြက ဆူလို႔ ေထာင္ထဲမွာ ဆိုးသြမ္းအက်ဥ္းသားေတြ တိုက္ပိတ္တဲ႔ ၁ ေယာက္ ၂ ေယာက္တည္း ထည္႔တဲ႔ ျပတင္းအျမင္႔ႀကီးနဲ႔ အထဲကို ေလးငါးဆယ္ ထည္႔ပိတ္လို႔ ေအာက္ဆီဂ်င္ မရလို႔ ေသတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေထာင္ထဲေရာက္ေနတဲ႔ သူေတြကို ေထာင္နဲ႔ မဆိုင္တဲ႔ ျပင္ပရဲ ျဖစ္တဲ႔ လံုထိန္းပုလိပ္ေတြ ဝင္လာၿပီး ရိုက္ၾကပါတယ္။ ရိုက္တာမွ မီးမွိတ္ၿပီး ရိုက္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ ဒါဟာ ဥပေဒအရေတာ႔ .......... သိရပါတယ္။ ေထာင္ထဲဝင္ၿပီး သတ္ၾကတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္ ဘယ္ႏွစ္ညေတာ႔ အတိအက် မသိရပါ။ ေထာင္ထဲဝင္ၿပီး သတ္ၾက ျဖတ္ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆူရမလား ဆိုၿပီး ေက်ာင္းသူတခ်ိဳ႕ကို ရိုက္ၿပီး လံုထိန္းေတြက မုဒိန္းက်င္႔တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ မိန္းခေလးေတြဟာ မေျပာရဲ မဆိုရဲ အခ်ိဳ႕ ေလးငါးဆယ္ရက္အထိ ေၾကာင္ေနတာ ေငးေနတာေတြ အခ်ိဳ႕ အိမ္က ဘာမွ ေမးမရပဲ သူ႔ကို သီလရွင္ေက်ာင္းပို႔ၿပီး သီလရွင္ ဝတ္ပါရေစေတာ႔လို႔ ငိုေျပာတာေတြ ၾကားရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အျပင္ ဧည္႔ခံပြဲ တခုမွာ ကြ်န္ေတာ္႔ မိတ္ေဆြတဦးနဲ႔ ဂ်ာမဏီ သံအမတ္ႀကီးက တကယ္ဟုတ္မွန္ေၾကာင္း သူ ခိုင္လံုေသာ ေနရာမွ သိရေၾကာင္း ေျပာပါတယ္။ စစ္ေဆးတဲ႔ Postmortem ဆရာဝန္ထံမွ သိရွိဟန္တူပါတယ္။ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စံုစမ္းၾကည္႔ပါ။)</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဒဏ္ရာရၿပီး ေဆးရံုတင္ရတဲ႔ လူနာေတြအားလံုး ေျခခ်င္းခတ္ခံထား ရပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေသမယ္႔ လူနာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးေႏွာက္နဲ႔ အာရံုေၾကာ ေဆးရံုက ဆရာဝန္ႀကီးတဦးကေတာ႔ သူ႔လူနာကို လက္ထိပ္ ေျခထိပ္ခတ္ခြင္႔ လံုးဝခြင္႔မျပဳပါ။ ေခါင္းကို ရိုက္ထားရာ သတိမရသူမ်ားပါ ဒဏ္ရာရသူမ်ားကို အျပင္မွ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ေတြ႔ခြင္႔မေပးပါ။ တာဝန္က်ေနသည္႔ ေဒါက္တာမေလးေတြက တိတ္တဆိတ္ လူနာ႔ထံမွ လိပ္စာေမးၿပီး အိမ္သြားေျပာမွ အိမ္ကလိုက္လာၿပီး ဇြတ္ေတြ႔မွ လူနာေရာ၊ မိဘေရာ၊ သူနာျပဳဆရာမေတြေရာ၊ ဆရာဝန္မေတြေရာ ေရာေႏွာၿပီး ငိုၾကယိုၾကေၾကာင္း ပါဝင္သူ ဆရာဝန္မ ကိုယ္တိုင္ေျပာလို႔ သိရပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေထာင္ထဲမွာ ရိုးရိုးရိုက္တာေတြ မကပါ။ ေတာ္ေတာ္ႀကီး ႏွိပ္စက္တာ ညွင္းပန္းတာမ်ိဳးေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား က်ဴးလြန္ၾကပါတယ္။ အရိုးကု ေဆးရံုအုပ္ႀကီး ပါရဂူ ေဒါက္တာဘညြန္႔ရဲ႕သားကို ေမးၾကည္႔ပါ။ သူကိုယ္တိုင္ မေသရံု တမယ္ပါ။ ေန႔စဥ္ အခန္းထဲကထုတ္၊ ေက်ာက္စရစ္ခဲေလးေတြ ခင္းထားတဲ႔ ေျမႀကီးေပၚ ဒူးေထာက္ခိုင္းထားၿပီး ရိုက္ရိုက္ေနတာပါ။ ပထမေတာ႔ ရိုက္တဲ႔သူကို မ်က္ႏွာ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္ထားပါတယ္တဲ႔။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ႔ ရိုက္တဲ႔သူကို လွည္႔ထားေလ႔ရွိတာေၾကာင္႔ မမွတ္မိေတာ႔ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ တျခားနည္းေတြနဲ႔လည္း ခံေနရသူေတြ ရွိပါတယ္။ နာမည္ မေဖာ္ရဲၾကပါ။ ကြ်န္ေတာ္႔ဆိုင္ဟာ လဖက္ရည္ဆိုင္ပါ။ လူေပါင္းစံု လာၾကပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ သူတို႔ ခံခဲ႔ရပံုေတြကို လာၿပီး ေျပာျပပါတယ္။ လိပ္စာနဲ႔ အမည္ေတြကိုပါ ေျပာရဲတဲ႔ သူေတြ ရွိၾကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က အားကိုးတႀကီးနဲ႔ လာေျပာသူေတြ ဒုကၡ မေရာက္ေစခ်င္လို႔ လိပ္စာကိုေတာ႔ လက္မခံရဲပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">RASU&nbsp;မွာ ေက်ာင္းသား တေသာင္းေက်ာ္ ရွိပါတယ္။ ေဆး သြားေကာလိပ္ေတြမွာ ငါးေထာင္ေလာက္၊ RIT မွာလည္း တေသာင္းေလာက္ေတာ႔ ရွိၾကပါတယ္။&nbsp;March အေရးအခင္းဟာ သူတို႔ တသက္မေမ႔စရာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔တေတြ အားလံုး ေသေတာင္ သူတို႔ က်န္ေနၾကဦးမွာပါ။ ဒီကိစၥဟာ ရာဇဝင္ရဲ႕ အမဲစက္ ျဖစ္ေတာ႔မွာပါ။ Human Right ကို ျမန္မာျပည္မွာ ဘယ္သူေတြ က်ဴးလြန္တယ္ ဘယ္လို က်ဴးလြန္တယ္ ဆိုတာ ေပၚမွာပါ။ "အင္းလ်ားကန္မွာ ေသြးေခ်ာင္းစီးေသာေန႔ တေန႔" ဆိုတဲ႔ မွတ္တမ္းကို သားသမီးေတြ ေျမးျမစ္ေတြ ဖတ္ရမွာ မုခ်ပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ျမန္မာျပည္ရွိ ႏိုင္ငံျခားသံရံုးေတြမွာ သတင္းစံု ရွိေနပါတယ္။ ဓာတ္ပံုေတြ&nbsp;Video ေတြလည္း ရွိေနပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရနဲ႔&nbsp;Embrass ျဖစ္မွာမို႔ ဒီမွာ ဘာမွ မေျပာေပမဲ႔ သူတို႔ ႏိုင္ငံကိုေတာ႔ သတင္းစံု ပို႔မွာပါ။ သူတို႔က ကြ်န္ေတာ္တို႔ထက္ ပိုၿပီး သတင္းစံုပါတယ္။ သာယာဝတီေထာင္မွာ ဘာျဖစ္တယ္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မသိ သူတို႔ သိပါတယ္။ သူတို႔ဘက္က ေနာက္ဆံုးၾကားတာကေတာ႔ ေသဆံုးသူ (၂၈၃) ေယာက္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ကုလားဒိန္ေတြ အမ်ားဆံုးလို႔ ဆိုပါတယ္။ အင္းစိန္ေထာင္ပိုင္ ကိုယ္တိုင္ ရိုက္သတ္တာေတာင္ ရွိတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ </span><br /><span style="color: black;">&nbsp; </span><br /><span style="color: black;">ဂ်နီဗာမွာ ကုလသမဂၢ Human Right&nbsp;နဲ႔ ပတ္သက္တဲ႔ အဖြဲ႔ေတြ ရွိေနပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံကလည္း သံအမတ္အဆင္႔ရွိ ရံုးရွိေနတယ္ ထင္ပါတယ္။ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႔အစည္းရဲ႕ အဲဒီ Amnesty International အဖြဲ႔ရံုးမွာ တိုင္စာေတြ တခုၿပီးတခု ေရာက္ေနၿပီလို႔ ၾကားရပါတယ္။ ဦးေအာင္သန္းလား ဘာလားမသိ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ကိုယ္စားလွယ္ေတြဟာ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ေျဖရေတာ႔မွာပါ။ အဲဒီအျပင္ ျပင္ပ Human Right အဖြဲ႔အစည္း ၃ ခုေလာက္ ရွိပါေသးတယ္။ မၾကာခင္ (ယခုေတာင္ စခ်င္စေနမွာပါ) တျဖည္းျဖည္း ကမာၻကို သတင္းျဖန္႔မွာ ေသခ်ာပါတယ္။ </span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဧၿပီလဆန္း (၂) ရက္ေန႔ေလာက္က သိမ္ႀကီးေဈးကို ေဈးသြားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ သြားခါနီးေလာက္မွာ ဧည္႔သည္ေရာက္လာလို႔ ကြ်န္ေတာ္မပါ ဇနီးႏွင္႔ ကေလးမ်ား သြားၾကပါတယ္။ မၾကာခင္ ဇနီးႏွင္႔ ကေလးမ်ား မ်က္စိ မ်က္ႏွာပ်က္ပ်က္ႏွင္႔ ျပန္လာၾကပါတယ္။ သူတို႔ ေျပာျပတဲ႔ ျမင္ကြင္းကေတာ႔ ေဆးရံုႀကီးေဒါင္႔ သိမ္ႀကီးေဈးဘက္ အခ်ိဳး မီးပြိဳင္႔မွာ မီးနီျပထားလို႔ ကားရပ္ထားစဥ္ ရဲေမာ္ေတာ္ဆိုင္ကယ္ ေနာက္က&nbsp;RTB ေခါင္းျပာထရပ္ကားတစီး ထူးဆန္းလို႔ ကားေပၚလွမ္းၾကည္႔တဲ႔အခါ အေလာင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပံုထားတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ေနာက္ ေဆးရံုႀကီးရဲ႕ ရင္ခြဲရံုဘက္ ေမာင္းခ်ိဳးဝင္သြားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အဲဒီေန႔ဟာ ဧၿပီ (၂) ရက္ေန႔ပါ။ ေနာက္စံုစမ္းၾကည္႔ေတာ႔ အားလံုးက လူေသ ၂၀ ျဖစ္ပါတယ္။ ၄ ေယာက္က အသက္ရွဴပိတ္ၿပီး ေသတာလို႔ သိရပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခဗ်ား ဒီကိစၥနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါရေစ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဝင္ၿပီး လက္မရိႈပါနဲ႔၊ ေနာင္ အရိုးေတြ တြန္မည္႔ Human Right&nbsp; ကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ ရာဇဝင္ရိုင္းေတာ႔မည္႔ ကိစၥပါ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ တကယ္တမ္းလည္း မပါပါ။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">စံုစမ္းေရး ေကာ္မရွင္က သတင္းပို႔ဖို႔ ဖိတ္ၾကားတဲ႔အခါ (၁) သတင္းေပးပို႔သူက အရင္ သူသိတာ ေရးတင္၊ အဲဒီထဲကမွ သင္႔ေတာ္သူကို ေခၚေမးမည္။ (၂) ဟိုက္ကုတ္ကို သတင္းေပးဖို႔ သြားသူေတြဟာ ဂိတ္ဝမွာ ၾႈ ထဲ လက္မွတ္ေရးထိုးၿပီးမွ ဝင္ရပါတယ္။ (၃) သာမန္ ဝင္ေနက် ေရွ႕ေနရံုးတက္တဲ႔ ေရွ႕ေနေတြပါ လက္မွတ္ ေရးထိုးရပါတယ္။ (ဦးတင္ေအာင္ဟိန္း အသိပါ။)</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေနာက္ အက်ဥ္းေထာင္တြင္ ဆရာဝန္ေတြ ဝင္စစ္သည္ဟု ၾကားသိရပါသည္။ ပထမ ေသနတ္မွန္သူေတြကို ဆူးအခြ်န္အတက္နဲ႔ ထိုးမိသည္ဟု ဆရာဝန္ကို ေရးခိုင္းသည္။ (ဟုတ္မဟုတ္ စံုစမ္းပါ။) ေနာက္ဆံုး ေကာ္မရွင္ Report တင္သည္။ ထိုအစီရင္ခံစာကို မထုတ္ျပန္ေသး၊ ေကာင္စီမွ ဖုန္းအုပ္တဲ႔ လိမ္ထားတဲ႔ ေၾကျငာစာတမ္း ထုတ္ျပန္သည္။ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း မေၾကျငာ ဖမ္းထားသူေတြကို စာရင္းေဖ်ာက္ထားသည္။ ေသသူကို ႏွစ္ဦးပဲ ဆက္ျပထားပါသည္။ အစထဲက ေကာ္မရွင္ မဖြဲ႔လွ်င္ ကိစၥမရွိပါ၊ ယခုလို ဗေလာင္းဗလဲ လုပ္ၿပီး ေၾကျငာတာကေတာ႔ ရာဇဝင္ ရိုင္းလွပါသည္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ခဗ်ား ဒီကိစၥဟာ ေသးေသးမဟုတ္ပါ။ ႏိုင္ငံတကာက သိေနသည္႔ Human Right&nbsp; ကိစၥႀကီး တိုက္ရိုက္ ပါေနပါသည္။ မွန္ေအာင္ ျပန္ျပင္ေစခ်င္ပါသည္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ရဲခ်ဳပ္၊ ဒုရဲခ်ဳပ္၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီးေဖၾကည္၊ ဆရာဝန္မ်ား၊ ဦးတင္ေအာင္ဟိန္း၊ ပါေမာကၡခ်ဳပ္&nbsp;RASU ေလာက္ ေမးလွ်င္ အမွန္သိမည္ ျဖစ္ပါသည္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္အေနနဲ႔ လက္ဝဲရံ၊ လက္ယာရံေတြအတြက္ လက္မရိႈလိုက္ပါနဲ႔လို႔ တကယ္ေလးေလးနက္နက္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေလးစားစြာျဖင္႔</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">(ေအာင္ႀကီး )</span><br /><span style="color: black;">အၿငိမ္းစား</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေက်ာင္းဆရာ၊ ပါေမာကၡမ်ားသည္ လခစား ေက်ာက္ရုပ္မ်ား မဟုတ္၊ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား၏ အပူေဇာ္ခံထိုက္သူမ်ား ျဖစ္ရန္လိုပါသည္။ ေရွ႔ေန ဝတ္လံု တရားသူႀကီးမ်ားသည္ တရားရံုးမ်ားတြင္ အခေၾကးေငြအတြက္သာ လုပ္ေနသူမ်ား မဟုတ္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးအတြက္ ကာကြယ္ရမည္႔သူမ်ား ျဖစ္ရန္လည္း လိုပါသည္။</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">မိတၲဴကို -</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီဝင္ေဟာင္းမ်ား</span><br /><span style="color: black;">တပ္မေတာ္ရဲေဘာ္ေဟာင္းမ်ား</span><br /><span style="color: black;">ႏိုင္ငံေရးလုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား</span><br /><span style="color: black;">ျမန္မာႏိုင္ငံ ေရွ႕ေနအသင္း</span><br /><span style="color: black;">ပါေမာကၡႏွင္႔ ဆရာ ဆရာမႀကီးမ်ား</span><br /><span style="color: black;"><br /></span><br /><span style="color: black;">ေက်ာင္းသားမ်ားကို လံႈ႕ေဆာ္ရာ ေရာက္မည္စိုး၍ တကၠသိုလ္ ပိတ္သည္အထိ ေစာင္႔ၿပီးမွ အသိေပးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-501177271925895511?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-55132732075557214342011-03-13T03:52:00.002+08:002011-03-13T03:56:26.282+08:00<div style="color: black;"><b><span style="font-size: large;">မ႑ာပ္မထိုးရ လူမစုရ<br />စားၿမိန္ထုတ္မထည္႔လိုက္ရ<br />ေရအိုးမခြဲလိုက္ရ<br />မနက္ေစာေစာခ်တဲ႔အသုဘ<br />ဖုန္းေမာ္ေရ</span> အမွ် . အမွ် . အမွ်</b><br /><br /><span style="color: blue;">ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားသမဂၢမွ ထုတ္ေဝသည္႕</span><br /><span style="color: blue;">စက္မႈအားမာန္ စာေစာင္၊ အမွတ္စဥ္ (၄)၊ ၁၇.၉.၈၈ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။</span></div><div style="color: black;"><br />ရန္ကုန္စက္မႈတကၠသိုလ္၊ မတ္လ အေရးအခင္းတြင္ က်ဆံုးသြားခဲ႔ေသာ ကိုဖုန္းေမာ္၊ ပဥၥမႏွစ္ (ဓာတု) ၏ အမႀကီး မမာမာဝင္း၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ကိုခင္ေမာင္ထြန္း (B.Sc. Hist) ၊ မဝင္းဝင္းျမင္႔ (B.Sc. Phy)၊ ကိုမင္းထြဋ္&nbsp; III Yr Zoo တို႔ႏွင္႔ စက္မႈအားမာန္ စာေစာင္အဖြဲ႔တို႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြး ေမးျမန္းခဲ႔သည္မ်ားကို က်န္ရစ္သူမ်ား၏ ခံစားခ်က္မ်ားအတိုင္း ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။<br /><br />ဦးစြာ ကိုဖုန္းေမာ္၏ မိသားစု အတြင္းေရးႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ေမးျမန္းၾကည္႔ရာ မိဘမ်ားမွာ ဦးဩဘာႏွင္႔ အေဒၚအမာ ျဖစ္၍၊ ကြယ္လြန္သြားၾကၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း။ ေမာင္ႏွမ ငါးဦးအနက္ စတုတၳေျမာက္ သားျဖစ္ေၾကာင္း၊ မမာမာဝင္းက ေျပာပါသည္။ အကိုႀကီး ကိုေက်ာ္ဝင္းႏွင္႔ အမႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာ မမာမာဝင္းႏွင္႔ မမာမာအိတို႔က မဂၤလာေဈးတြင္ ဆိုင္ဖြင္႔ၿပီး ကိုဖုန္းေမာ္ႏွင္႔ ညီမငယ္ မနီနီေအာင္ (ဒုႏွစ္၊ ဓာတု-လိႈင္) တို႔ကို မိဘသဖြယ္ ပညာေရးကို တာဝန္ယူ အုပ္ထိန္းေနရေၾကာင္း ေျပာပါသည္။<br /><br />ကိုဖုန္းေမာ္ ကြယ္လြန္ခဲ႔ေသာ အျဖစ္အပ်က္ႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ေမးျမန္းရာ ကိုဖုန္းေမာ္ ေသဆံုးသည္ကို ၁၃.၃.၈၈ က ခ်က္ခ်င္း မသိရေၾကာင္း ၁၄.၃.၈၈ ရက္ ေန႔လည္ ၁-နာရီတြင္ ေဈးထဲမွ ေရဒီယိုက တဆင္႔ၾကားရေၾကာင္း၊ ကိုဖုန္းေမာ္၏ ညီမငယ္ မနီနီေအာင္ကလည္း ၄င္းေက်ာင္းတက္ေနေသာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ လိႈင္နယ္ေျမမွ သိလာရေၾကာင္း အမလတ္ (မမာမာအိ) က ေဈးမွၾကားၾကားခ်င္း ေဆးရံုႀကီး အေရးေပၚ ႒ာနသို႔လိုက္၍ စံုစမ္း၍ရာ ဆရာဝန္ႀကီးမ်ားက ခြ်န္ထက္ေသာ စူးႏွင္႔ ထိုးမိ၍ ေသဆံုးေၾကာင္းေျပာသည္။ အမလတ္က ဘယ္အခ်ိန္ေလာက္က ဆံုးသလဲဟု ေမးရာ ေက်ာင္း၌ပင္ ေသးဆံုးခဲ႔ဟန္တူေၾကာင္း ေျဖသည္။ ေက်ာင္းမွာ တခါတည္း ေသရေလာက္ေအာင္ ထိုးတဲ႔စူးက ဘယ္လိုစူးလဲဟု ေမးေသာအခါမွ ေသနတ္ဒဏ္ရာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း ေျဖသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ထို႔ေနာက္ အမလတ္ကို မႈခင္းရဲတပ္ဖြဲ႔က ရန္ကုန္တိုင္း ရဲတပ္ဖြဲ႔မွဴးရံုး (၄၇ လမ္း ) သို႔ ေခၚယူ၍ ကိုဖုန္းေမာ္ အေၾကာင္းကို အေသးစိတ္ စစ္ေဆးေမးျမန္းေၾကာင္း ေျပာပါသည္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">အိမ္ျပန္ေရာက္ေသာအခါ အရပ္က အိမ္တြင္ မ႑ာပ္ ထိုးေပးထားၾကေၾကာင္း သို႔ေသာ္ ရပ္ကြက္ေကာင္စီက ေခၚေတြ႔ၿပီး မ႑ာပ္ကို ဖ်က္ခိုင္းေၾကာင္း၊ လူမစုရ၊ အသုဘအိမ္ႏွင္႔ တူေအာင္ မေနရဟု ေျပာေၾကာင္း၊ ထိုေန႔မွစ၍ (၃) ရက္တိတ္ ရပ္ကြက္ကို မီးဖ်က္ထားေၾကာင္း ေျပာပါသည္။<br /><br />အနီး ပတ္ဝန္းက်င္မွ လူမ်ားကိုလည္း ေထာက္လွမ္းေရးက ကိုဖုန္းေမာ္ႏွင္႔ ပတ္သက္၍ စံုစမ္းေသာအခါ "လူေအးေလးပါ" ေျဖသူမ်ားကို ဒါေလာက္ ဆိုးသြမ္းေနတဲ႔ လူငယ္တစ္ဦးကို ခင္ဗ်ားတို႔က ဘယ္လို အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ လူေကာင္းလို႔ ေျပာၾကတာလဲဟု ေဟာက္ေၾကာင္း အမႀကီးက ေျပာျပပါသည္။<br /><br />သတင္းစာတြင္လည္း နာေရးေၾကာ္ျငာထည္႔ခြင္႔ မရခဲ႔ေၾကာင္း ေထာက္လွမ္းေရးမ်ား ေျခခ်င္းလိမ္ေနၾကေၾကာင္း၊ လမ္းႏွင္႔ အိမ္ကိုလည္း ေစာင္႔ၾကည္႔ကာ ဓာတ္ပံုရိုက္ေနခဲ႔ေၾကာင္း ဆက္ေျပာသြားပါသည္။ ၁၅ ရက္ေန႔တြင္ ေက်ာင္းသားမ်ားက ကိုဖုန္းေမာ္ ေသနတ္ဒဏ္ရာျဖင္႔ ကြယ္လြန္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း လာေျပာပါသည္။<br /><br />ဆက္လက္၍ မမာမာဝင္းက "၉ နာရီေလာက္မွာ လမ္းထဲက လူေတြက လမ္းထိပ္အဝင္အထြက္ လူမ်ားကို ဓာတ္ပံုရိုက္ေနေၾကာင္းကို လာေျပာတယ္ ..။ အမတို႔ အေနနဲ႔ အာဏာနဲ႔ ဖိႏွိပ္မႈေတြကို အလြန္ရြံ႕မုန္းတယ္" .. ဟု ေျပာပါသည္။<br /><br />သတင္းစာတြင္ နာေရးေၾကာ္ျငာ ထည္႔ခြင္႔မရ၍ ကိုဖုန္းေမာ္ ကြယ္လြန္ေၾကာင္းကို ညီမငယ္ ျဖစ္သူက သင္ပုန္းတစ္ခုတြင္ ေရးၿပီး အိမ္ေရွ႕တြင္ ေထာင္ထားခဲ႔ေၾကာင္း၊ ရပ္ကြက္ေကာင္စီက ဖ်က္ခိုင္းေသာအခါ နာေရးေၾကာ္ျငာ မထည္႔ရမခ်င္း ဖ်က္မေပးႏိုင္ေၾကာင္း ေျပာမွသာ သတင္းစာ ထည္႔ခြင္႔ရေအာင္ လုပ္ေပးမည္ဆိုၿပီး ဖုန္းဆက္ေပးေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />ၿမိဳ႕နယ္ရံုးမွ အတြင္းေရးမွဴးက ဖုန္းေမာ္ သၿဂႋဳလ္ရန္ကိစၥကို သက္ဆိုင္ရာက သၿဂႋဳလ္ေပးရမည္လား မိသားစုက သၿဂႋဳလ္မလားဟု ေမးရာ "အမတို႔ မိသားစုက ေက်ာင္းသား အသိုင္းအဝိုင္းနဲ႔ သၿဂႋဳလ္ခ်င္တယ္လို႔ ျပန္ေျပာလိုက္တယ္" ဟု ေျပာျပပါသည္။<br /><br />"ေန႔လည္ ၁၁ နာရီမွာ အေလာင္းကို ၾကည္႔ခြင္႔ေပးမည္ဆိုၿပီး ၄၇ လမ္း ရံုးကို ေခၚ သြားေၾကာင္း၊ အေလာင္းကို (၁၇) ရက္ေန႔ ေပးမယ္လို႔ ေျပာတယ္။<br /><br />ေနာက္ေတာ႔လည္း မရပါဘူး၊ အမတို႔က ေဈးသည္ျဖစ္တဲ႔ အေလ်ာက္ ေဈးသည္ေတာင္မွ ကတိတည္ေသးတာ၊ အစိုးရဆိုရင္ ေဈးသည္ထက္ ကတိတည္မယ္ ထင္ထားတာ၊ အစိုးရဟာ ေဈးသည္ေလာက္ေတာင္ ကတိမတည္ဘူး၊ ကုန္သည္ထက္ ဖ်င္းတယ္" ဟု မမာမာဝင္းက သူ႔ရဲ႕ အျမင္ကို ရိုးသားစြာ ေျပာပါသည္။<br /><br />၄၇ လမ္း ရံုးတြင္ ေတာ္ေတာ္ၾကာ ေစာင္႔ေနၿပီးမွ ေဆးရံုႀကီးကို ေခၚ သြားေၾကာင္း အေရးေပၚ႒ာနတြင္ မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ ေစာင္႔ရၿပီးမွ အေလာင္းကို အမလတ္ တစ္ေယာက္သာ ၾကည္႔ခြင္႔ရေၾကာင္း၊ အေလာင္းမွာ ဂ်ပန္ေဆးရံုတြင္ ထားဟန္တူေၾကာင္း၊ အေရးေပၚ အခန္းလြတ္ထဲတြင္ ရုတ္တရက္ လာထားဟန္တူေၾကာင္း အေလာင္းပံုစံမွာ ေခါင္းတြင္ ေသြးမ်ားႏွင္႔ ဖူးေယာင္ေနဟန္ ဖန္တီးထားၿပီး မ်က္ႏွာကိုသာ ေဖာ္ထားကာ က်န္အပိုင္းမ်ားကို ျမင္ခြင္႔မရခဲ႔ေၾကာင္း ရင္နင္႔ဖြယ္ ေျပာျပပါသည္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">၁၆ ရက္ေန႔တြင္ သတင္းစာ၌ နာေရးေၾကာ္ျငာ ပါလာေသာ္လည္း "ရုတ္တရက္" ဟူေသာ စကားလံုးကို ျဖဳတ္ခ်ခဲ႔ေၾကာင္း ေျပာပါသည္။<br /><br />ည (၇) နာရီေလာက္တြင္ ရဲအုပ္အဆင္႔ရွိသူ လူႏွစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး ဘာလိုအပ္သလဲဟု ေမးရာ အမတို႔အေနနဲ႔ "ဘာမွ မလိုပါဘူး (၁၇) ရက္ေန႔ အေလာင္းရရင္ ေတာ္ပါၿပီ" ဟု ေျပာလိုက္ေၾကာင္း သိရသည္။<br /><br />(၁၇) ရက္ေန႔ နံနက္ ၅ နာရီတြင္ အိမ္၌ ေျမခ်သပိတ္သြတ္ရန္ မုန္႔၊ လၻက္ရည္ စီစဥ္ထားသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ မိမိကိုယ္ကို အတြင္းေရးမွဴးဟု ေျပာ၍ လူတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး၊ ေမာင္ႏွမ (၄) ေယာက္ကို လူႀကီးက စကားေျပာခ်င္လို႔ (၄) ေယာက္လံုး လိုက္ခဲ႔ပါဟု ေျပာေၾကာင္း၊ လူႀကီးဆိုတာ ဝန္ႀကီးကို ဆိုလိုေၾကာင္း ထိုလူက ေျပာသည္။<br /><br />အမႀကီးက ဖုန္းေမာ္ကိုျပၿပီး သၿဂႋဳလ္မွာလားဟု ေမးရာ၊ မဟုတ္ပါဘူး လူႀကီးက စကားေျပာခ်င္လို႔ ေခၚတာပါဟု ေျပာရာ ဘုန္းႀကီးမ်ား မေရာက္ေသး၍ ညီမငယ္ကို ေနခဲ႔ရန္ မွာစဥ္ ေလးေယာက္စလံုး လိုက္ခဲ႔ရန္ အတင္းေခၚရာ ညီမငယ္က ေနခဲ႔ေၾကာင္း ေျပာပါသည္။<br /><br />၆း၃၀ ေလာက္တြင္ (၄၇) လမ္း ရံုးသို႔ ေခၚ သြားရာ အတန္ငယ္ က်ယ္ဝန္းေသာ အခန္းတြင္ မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ ထိုင္ခိုင္းထား၍ "လူႀကီး ဘယ္မွာလဲ" ဟု ေမးတိုင္း မေျဖဘဲ မုန္႔၊ လၻက္ရည္ႏွင္႔သာ ဧည္႔ခံေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ မေသာက္ခဲ႔ေၾကာင္း ေျပာျပပါသည္။<br /><br />အတန္ၾကာမွ ဂ်ပန္ေဆးရံု (အေထြေထြ ေရာဂါကုေဆးရံု) သို႔ သြားရန္ ဟိုင္းလပ္စ္ကား တစ္စီးေပၚ တက္ခိုင္းၿပီး ေဆးရံုႀကီးသို႔ ေခၚလာခဲ႔သည္။ ေဆးရံုႀကီးတြင္ ၉၂၉ ႏွစ္စီး၊ အသုဘယာဥ္၊ ဘုန္းႀကီးငါးပါးကားႏွင္႔ ႒ာနဆိုင္ရာ ကားတစ္ခ်ိဳ႕ ေတြ႔ရေတာ႔မွ အစိုးရ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္တြင္ အသုဘခ်ရန္ စီစဥ္ထားၿပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ရိပ္မိ၍ ဆင္းမည္ျပဳရာ ရဲအုပ္ အမ်ိဳးသမီး (၃) ဦး ပိတ္တားၿပီး လံုးဝ ဆင္းခြင္႔မရခဲ႔ေၾကာင္း။<br /><br />"အမတို႔မွာ ငိုယံုက လြဲလို႔ ဘာမွ မတတ္ႏိုင္ပါဘူးကြယ္" ဟု ရင္နင္႔ဖြယ္ ရိႈက္သံတဝက္ျဖင္႔ ေျပာျပပါသည္။<br /><br />ဂ်ပန္ေဆးရံု ေရာက္ၿပီးေနာက္ ဆင္းခိုင္းသည္။ မဆင္းလိုေၾကာင္း ေျပာရာ လာေခၚ စဥ္က ေလသံမ်ိဳး မဟုတ္ပဲ မဆင္းရင္ အတင္းဆြဲခ်ဟု ေျပာရာ အမႀကီးက "ကဲ ဆင္းေပးလိုက္ေတာ႔၊ သူတို႔မွာ လက္နက္နဲ႔ အာဏာရွိတယ္" ဟု ေျပာရာ အကိုႀကီး တစ္ေယာက္တည္း ဂ်ပန္ေဆးရံု အေနာက္ဖက္ ေရခဲတိုက္ထဲသို႔ ဝင္လိုက္သြားသည္။ အျဖစ္အပ်က္ အားလံုးကို ဗီဒီယို ရိုက္ေနေၾကာင္း၊ အနားတြင္ ျပည္ထဲေရး ဒုဝန္ႀကီး ဦးခင္ေမာင္ဝင္းလည္း ရွိေနေၾကာင္း ေျပာပါသည္။ အကိုႀကီးကို ေရခဲတိုက္ထဲသို႔ ေခၚေဆာင္သြားသည္။ အခန္းထဲတြင္ အရပ္ပုပု အသက္ႀကီးႀကီး ဆရာဝန္ႀကီး ရွိေနေၾကာင္း၊ အေလာင္းကို မႏၱေလးရွပ္အျဖဴ လက္ရွည္ႏွင္႔ ပုဆိုးကို က်ပ္ေနေအာင္ စည္းထားေၾကာင္း ေျပာပါသည္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">အေလာင္းကို ၾကည္႔ရႈခြင္႔ေတာင္းၿပီး ၾကယ္သီးျဖဳတ္၊ ပုဆိုးလွန္ၾကည္႔ရာ ေမးေအာက္မွ ရင္ဘတ္တေလ်ာက္ ခ်ဳပ္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။<br /><br />ညာဖက္နံပါး၌ ကန္႔လန္႔ျဖတ္ ခ်ဳပ္ရိုးတေၾကာင္းရွိ၊ ေသနတ္ဒဏ္ရာရွိေသာ ရင္ဘတ္ေနရာ၌မူ အသားမ်ားကို လိပ္ယူခ်ဳပ္ထားၿပီး၊ ဆီးစပ္တြင္ ဒဏ္ရာေတြ႔ရၿပီး ညာဖက္ေပါင္ ဒူးဆစ္အထက္ ေသနတ္ဒဏ္ရာကိုလည္း ခ်ဳပ္ရိုးျဖင္႔ လိပ္ခ်ဳပ္ဖံုးကြယ္ထားသည္။<br /><br />က်ည္ဆံ ႏွစ္ေတာင္႔ကို ဆရာဝန္ႀကီးက ျပေၾကာင္း၊ ခဏသာ ၾကည္႔ခြင္႔ရ၍ အျပင္သို႔ ဆြဲထုတ္သြားေၾကာင္း ေၾကကြဲဖြယ္ သိရွိရပါသည္။ အျပင္ဘက္၌ ဆိုင္ရာ၏ အစီအစဥ္ျဖင္႔ ပင္႔ေဆာင္ထားေသာ ဘုန္းႀကီးငါးပါးႏွင္႔ အကိုႀကီးတို႔ကသာ ကြယ္လြန္သူအတြက္ သရဏဂံုကို အက်ဥ္းရံုး ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ရသည္။<br /><br />ပိုက္ဆံ မထည္႔ရေသး၍ ေတာင္းၿပီး ထည္႔လိုက္ရေၾကာင္း၊ ေရအိုးမခြဲရ၊ စားၿမိန္ထုတ္ မထည္႔လိုက္ရေၾကာင္း၊ ျမန္မာ႔ရိုးရာ ထံုးတမ္းစဥ္လာမ်ား အတိုင္း ေဆာင္ရြက္ခြင္႔ မရခဲ႔ေၾကာင္း၊ ရင္နင္႔ဖြယ္ ၾကားရပါသည္။<br /><br />ဆိုင္ရာက ထုတ္ေပးေသာ အမိန္႔တမ္းတြင္ ဆူးခြ်န္ႏွစ္ခ်က္ျဖင္႔ ကြယ္လြန္ေၾကာင္း ေရးသားထားသည္။<br /><br />ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင္႔ အတူ ႀကံေတာသခ်ႋဳင္း၌ အရိုးအိုးျဖင္႔ စနစ္တက် သၿဂႋဳလ္လိုေသာ္လည္း ဆိုင္ရာမွ အတင္းအၾကပ္ စီမံမႈျဖင္႔ တာေမြသခ်ႋဳင္း၌ ဖုန္းေမာ္၏ ရုပ္ကလာပ္ကို မီးသၿဂႋဳလ္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္လိုက္သည္။ အရိုးေကာက္ခြင္႔ပင္ မရခဲ႔ေပ။<br /><br />မနက္ ၈း၄၅ နာရီတြင္ မီးသၿဂႋဳလ္ ၿပီးစီးခဲ႔သည္။ သခ်ႋဳင္းတစ္ခုလံုး ရွင္းလင္းေနၿပီး အေတာ္ေဝးေဝးမွ ရပ္ကြက္ရွိ ကေလး၊ လူႀကီးမ်ားက တခါမွ် မႀကံဳစဖူး မနက္ခင္း အသုဘကို အံ႔ဩထိတ္လန္႔စြာျဖင္႔ ၾကည္႔ေနၾကသည္ဟု သိရသည္။<br /><br />အိမ္သို႔ ျပန္အပို႔တြင္လည္း အိမ္တိုင္ရာေရာက္ မပို႔ပဲ လမ္းထိပ္၌ပင္ ရိုင္းျပစြာ ဆက္ဆံ၍ ခ်ထားခဲ႔သည္။<br /><br />လွည္းတန္း ႀကံေတာတို႔၌ အသုဘပို႔ရန္ ေက်ာင္းသားေျမာက္မ်ားစြာ ေစာင္႔ဆိုင္းေနခဲ႔ၾကသည္ကို သိ၍ ႀကီးက်ယ္စြာ အသုဘခ်ျခင္းကို လႊဲေရွာင္လိုေသာ ဆႏၵျဖင္႔ အစိုးရက လွည္႔စားေဆာင္ရြက္ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ေျပာသည္။<br /><br />၁၉ ရက္ေန႔ ရက္လည္ဆြမ္းေကြ်း၌ ေက်ာင္းသား အရပ္သားမ်ား လာေရာက္ႏိုင္ျခင္း မရွိၾကေပ။ ေထာက္လွမ္းေရးက ဓာတ္ပံုရိုက္ ဖမ္းဆီးေနသည္ဟု သတင္းလႊင္႔ၿပီး သြယ္ဝိုက္ေသာနည္းျဖင္႔ ခ်ိမ္းေျခာက္တားဆီးခဲ႔သည္။ အစိုးရကလည္း ဖုန္းေမာ္အား ဆိုးသြမ္းလူငယ္၊ ႏိုင္ငံကို ပုန္ကန္သူ ေတာတြင္း အဆက္အသြယ္ရွိသူ အျဖစ္ သတင္းလႊင္႔ခဲ႔သည္။<br /><br />ျမန္မာ႔အသံႏွင္႔ သတင္းစာမ်ားကလည္း ရပ္ကြက္ႏွင္႔ ရန္ျဖစ္၍ ေသဆံုးသည္ဟု သတင္းလႊင္႔ခဲ႔သည္။ အျဖစ္မွန္ကို ဖံုးကြယ္သည္႔အျပင္ ေသဆံုးသူ၏ မိသားစုကိုလည္း ရာဇဝတ္မႈ က်ဴးလြန္သူမ်ား သဖြယ္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ၿခိမ္းေခ်ာက္ ဖိႏွိပ္၍ လူမဆန္စြာ ဆက္ဆံခဲ႔သည္။<br /><br />ဆက္လက္၍ မမာမာဝင္းကို ကိုဖုန္းေမာ္၏ ညီမႏွင္႔ ပတ္သက္၍ ေမးျမန္းရာ ကိုဖုန္းေမာ္၏ ညီမသည္ အကိုအတြက္ မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္ၿပီး တရားေဟာ လံႈ႔ေဆာ္သျဖင္႔ ဖမ္းဆီးေထာင္ခ် အသတ္ခံရသည္ဟု လုပ္ႀကံဇာတ္လမ္း ဖန္တီးၿပီး ေက်ာင္းသားမ်ား ဆႏၵျပမႈမ်ား မျဖစ္ေပၚေစရန္ သတင္းလႊင္႔ခဲ႔ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းျပခဲ႔သည္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">ကိုဖုန္းေမာ္၏ ဘဝခရီးကို ေမးျမန္းၾကည္႔ရာ မမာမာဝင္းႏွင္႔အတူ ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔မွ ရဲေဘာ္ရင္းမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ကိုခင္ေမာင္ထြန္းႏွင္႔ မဝင္းဝင္းျမင္႔ႏွင္႔ ကိုမင္းထြဋ္တို႔က ဝိုင္းဝန္းေျဖဆိုခဲ႔သည္မ်ားကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္ တင္ျပပါသည္။<br /><br />ကိုဖုန္းေမာ္သည္ ၅ တန္းမွ ၁၀ တန္းအထိ လသာ (၁) တြင္ ပညာသင္ၾကား၍ ၉ တန္းတြင္ လူငယ္ေလေၾကာင္း သင္တန္း လသာၿမိဳ႕နယ္ လမ္းစဥ္လူငယ္သင္တန္းလည္း တက္ခဲ႔သည္။ ၁၉၈၁ တြင္ ၁၀ တန္းေအာင္၍&nbsp; RC 2 တြင္တက္ၿပီး ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔တြင္ ဝင္ေရာက္လႈပ္ရွားခဲ႔သည္။ RIT ေရာက္သည္႔တိုင္ RC 2 မွ ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔ႏွင္႔ လႈပ္ရွားခဲ႔သျဖင္႔ ဆရာမ်ား၏ အားကိုးမႈ ခ်ီးက်ဴးမႈကို ခံခဲ႔ရသူ ျဖစ္သည္။ အရံပါတီဝင္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ၿပီး၊ ၾကက္ေျခနီအဖြဲ႔၊ တကၠသိုလ္အရံတပ္ရင္း၊ ဗုဒၶဘာသာအသင္းမ်ား၏ ေအာင္လက္မွတ္မ်ား၊ မွတ္တမ္းမ်ား၊ ဂုဏ္ျပဳလက္မွတ္မ်ား ရရောစွိးထားသည္။ ၈၂ (ေအာက္တိုဘာ) ရန္ကုန္-မႏၱေလး ကားလမ္း လွည္းကူး လုပ္အားေပးစခန္း၊ ၁၉၈၃ (ေအာက္တိုဘာ) စပါး(၁) ေရႊေလာင္းကြ်န္း လုပ္အားေပး (ဝါးခယ္မ) တြင္ ပါဝင္ လုပ္အားေပးခဲ႔သည္။ ေနာက္ဆံုး ျပည္ေထာင္စုေန႔၌ပင္ ၾကက္ေျခနီ တပ္ဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ အျဖစ္ ပါဝင္တက္ေရာက္ခဲ႔သည္။ ငါးႀကိမ္ေျမာက္ ေသြးလွဴရွင္ ျဖစ္ၿပီး၊ ယခုလက္ရွိ ဓာတုအင္ဂ်င္နီယာ ဘာသာရပ္အသင္း အတြင္းေရးမွဴးအျဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ေနသူျဖစ္သည္။<br /><br />ဆက္လက္၍ မမာမာဝင္းက ကိုဖုန္းေမာ္၏ အနာဂတ္ ရည္ရြယ္ခ်က္ ႀကီးမားပံုကို ေျပာျပပါသည္။<br /><br />ႏိုင္ငံခ်စ္ျမတ္ႏိုးၿပီး ႏိုင္ငံအက်ိဳး ႏိုင္ငံ ႀကီးပြားတိုးတက္ ေစလိုတဲ႔ ဆႏၵရွိတယ္၊ ပါတီ မဝင္ရင္ အခြင္႔အေရး မရဘူး၊ ပါတီဝင္မွ ေက်ာင္းၿပီးရင္ အလုပ္တန္းရမယ္၊ ေက်ာင္းၿပီးၿပီးခ်င္း အလုပ္လုပ္မယ္ ေျပာသူျဖစ္ေၾကာင္း၊ အမမ်ားက စီးပြားေရး လုပ္ေစခ်င္တဲ႔ၾကားက စစ္ဗိုလ္အင္ဂ်င္နီယာ တစ္ဦး ျဖစ္ရန္ ရည္ရြယ္သူ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ တိုင္းျပည္အက်ိဳး ႏိုင္ငံအက်ိဳးကို တဖက္တလမ္းက သယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ေနသူ ေက်ာင္းသားလူငယ္တစ္ဦးအား ရက္စက္ယုတ္မာ လူမဆန္စြာ ျပဳမႈကို - ဖံုးဖိလိုေသာ ဆႏၵျဖင္႔ ရာဇဝတ္မႈ က်ဴးလြန္သူ အျဖစ္ လိမ္လည္ ဝါဒျဖန္႔ခဲ႔သည္။<br /><br />မမာမာဝင္း၏ ဆႏၵကို ေမးရာ ကိုဖုန္းေမာ္ ေသဆံုးရျခင္းအတြက္ ယူက်ံဳးမရ ျဖစ္ရသည္၊ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲရသည္။<br /><br />မည္သို႔မွ် ႏိႈင္းယွဥ္မရ၊ အစားထိုး မရေအာင္ ႏွေျမာရသည္၊ အစိုးရ မျပဳတ္မခ်င္း လူလာ မျဖစ္ပါေစနဲ႔၊ လူျဖစ္ရက်ိဳး နပ္မွာ မဟုတ္ဘူး ဟူ၍၄င္း၊ အသင္းအဖြဲ႔မ်ားဟာလဲ အမိန္႔ျပန္စာ ထုတ္ေပးေစခ်င္တယ္ ဟူ၍၄င္း ေျပာပါသည္။<br /><br /><b>အစိုးရ မျပဳတ္မခ်င္း လူလာ မျဖစ္ပါေစနဲ႔ ...</b></div><br /><i style="color: blue;">Credit to Myanmar Cupid Community Forums <a href="http://mmcpcommunity.net/">http://mmcpcommunity.net</a></i><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5513273207555721434?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-36602259336434353202011-01-18T09:32:00.000+08:002011-01-18T09:32:18.156+08:00<strong><span style="color: blue; font-size: large;">ပါေကးခင္းျခင္း</span></strong><br /><br />မူလဖြဲ႔စည္းမႈေတြထဲက ေပါ႔ဆမႈနဲ႔ပ်င္းရိမႈ<br />ကံအားေလ်ာ္စြာ ပထမစာေၾကာင္းကို အထက္ပါအတိုင္း<br />ကိုးကားထားတာေတြထဲက တင္ဆက္မႈဆိုတာအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔<br />ကုန္စည္ဝန္ေဆာင္မႈေတြၾကား၊ အျခားေပးေခ်မႈေတြလို<br />ေရြးခ်ယ္ျခင္းဟာ အရမ္းေမွ်ာ္လင္႔လို႔မရတဲ႔ ရွင္ကိန္းသေဘာ<br />ထိုအခါ မ်က္လံုးအတန္ငယ္ျပဴးသြားရာမွ မ်က္ႏွာတြင္<br />အၿပံဳးရိပ္သန္းလာတဲ႔ အင္အားနည္းငလ်င္တခု<br />အမွတ္မထင္ျပဳလုပ္သြားတာကို မိမိတို႔မသိလိုက္ဘူးေပါ႔<br />ျဖစ္တည္မႈအိပ္ေပ်ာ္တဲ႔အခါ လူဟာမနီးဘူးျဖစ္ႏိုင္တယ္<br />ပူေဆြးေတာက္ေလာင္မႈေတြထဲက လင္းလက္ေနတဲ႔<br />ဘဝတဲ႔လား<br />ဘာသာဘာဝ ပုတီးစိတ္နည္းေတြသင္ယူခဲ႔စဥ္က တစ္လံုးခ်င္း<br />လိုက္မွတ္ရတဲ႔ သက္ဆိုင္ရာစိတ္ေစာေၾကာမႈ<br />အျခားဖြဲ႔စည္းျခင္းေတြ<br />မိမိနဲ႔စတင္လိုက္တယ္ ပန္းတိုင္ေပါက္ေျမာက္မွသာ သူ႔အလိုလို<br />ျပန္လာမွ၊ အခ်ိန္မတန္ေသးဘဲ ေပါက္ခ်လာမွ မဟုတ္ပါဘူး<br />ေသခ်ာပါတယ္ ဒီအေတာအတြင္း ဖုန္းဆက္ရင္<br />အိမ္ျပန္ဖို႔ မျပန္ဖို႔ကိစၥ၊<br />ကိစၥေတြ ဘာမွမေျပာဘဲ ဇက္ေၾကာမတက္ေရးကိုသာ<br />အဓိက ေပးလိုက္ပါတယ္၊<br />အနာဂတ္အေျချပ တတိယနဲ႔ စတုတၳကြက္လပ္<br />ဖလားနံပတ္ကို ကိုးနဲ႔ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ထြက္ေပၚေနတဲ႔<br />ဝေျပာျပည္႔စံုမႈ၊ ပူးတြဲျခင္းထဲ အခ်က္အလက္အျပင္မွာ မဖြင္႔လို႔<br />ဘာမွမေတြ႔ရဘူး၊<br />အျခားျပစ္မႈ ျဖစ္တတ္တာေတြရဲ႕ လိုင္းခြဲတိုင္းမွာ<br />ေရြးခ်ယ္ျခင္းဟာ ဖ်ဴးစ္၊ လိုအပ္ရင္<br />သူက ဦးဆံုးျဖတ္ေတာက္ေပးရတယ္<br />ဖ်ဴးစ္ ဟာ အရမ္းတင္းမာေနရင္ လွ်ပ္စီးကူးၿပီး ေရွာ႔ခ္ရွိတယ္<br />ဝါယာ တဆက္တည္းပဲ<br />ေစာေၾကာေမးျမန္းမႈျပဳလိုက္ပါေတာ႔မယ္<br />ေညွာ္နံ႔<br />ပိုက္ဆံျဖဳန္းရန္မဟုတ္ဘဲ ဖ်ဴးစ္ေတြနဲ႔ ဖူးသစ္ျခင္းပါ<br />ဒီစာေၾကာင္းကိုေတာ႔ ဘာမွမျပဳလုပ္လိုေတာ႔ဘူး ... ဖ်ဴးစ္<br />ကြ်န္ေတာ္တို႔အရွိတရားထံပါး ျပန္သြားၾကရန္<br />ကိုယ္႔မွာ ဘာမွလည္း<br />မရွိဘူးဆိုရင္ မ်က္ရည္ေတြက်ေနတဲ႔စက္လိုအထပ္ထပ္<br />ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲခံစားမႈႀကီး သတိထားမိရင္ ျပန္မတ္သြားတယ္<br />မေျပာပါနဲ႔မေျပာပါနဲ႔ေျပာ ေျပာ ေနရတဲ႔ ေျပာသာေျပာ<br />ဖ်ဴးစ္အသစ္လဲရမယ္၊ ကိုစိန္သာ ကဗ်ာေရးသူမျဖစ္ခဲ႔ရင္ေပါ႔<br />အစြန္းေရာက္ ႏွစ္ေကာင္ေကြးသြားရင္<br />သုညတစ္လံုးထပ္တိုးလာတယ္<br />မိမိရဲ႕ တစံုတရာ တစ္စခ်င္းဆီကေန ပံုစံဒီဇိုင္းဆင္ထားတဲ႔<br />ပါေကးခင္းျခင္းျဖစ္ပါေစ။ ။<br /><br /><strong><span style="color: #990000;">ဝင္းျမင္႔</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-3660225933643435320?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-58484431046688596132011-01-18T09:24:00.000+08:002011-01-18T09:24:10.439+08:00<strong><span style="color: blue; font-size: large;">လြတ္လပ္ေရး</span></strong><br /><br />တေနကုန္လို႔<br />တမိုးလည္းခ်ဳပ္ခဲ႔ၿပီ<br />ေသာင္စပ္မွာ<br />ေမာင္ရပ္ေနခဲ႔ေလသည္လား<br />ေသာင္ကမ္းမွာ<br />ေမာင္လြမ္းေနခဲ႔ေလသလား<br />လြတ္လပ္ေရးတဲ႔<br />မလြတ္လပ္ေသးတဲ႔ ပန္းကေလးေရ<br />စမ္းေခ်ာင္းေလး<br />ေတးသီရၾကာ<br />ေမာလွေပါ႔ ...။<br /><br /><strong><span style="color: #990000;">လူအိမ္</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5848443104668859613?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-70553367273795974402011-01-12T21:55:00.000+08:002011-01-12T21:55:25.485+08:00<span style="font-size: large;"><b style="color: blue;">အားလံုးအတြက္ကဗ်ာ</b></span><br /><br />တို႔တေတြျပန္မဆံုဘူးလို႔<br />အဆံုးထိ မေတြးရဲဘူး။<br />တို႔ျပန္ဆံုမယ္လို႔ ဘယ္လိုမ်ားေတြးရဲမွာလဲ။<br />အဲဒီညက<br />အခန္းအျပင္မွာ ေၾကကြဲလြမ္းဆြတ္<br />ေလညွင္းနဲ႔ ပန္းနံ႔နဲ႔<br />ညငွက္နဲ႔ လေရာင္နဲ႔<br />ပင္လယ္ရဲ႕ ငိုရိႈက္သံေတြကို<br />မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္သူေတြနဲ႔<br />ငါ႔ကိုယ္ေပၚမွာလား<br />ၾကမ္းပိုးေတြနဲ႔<br />ပုရြက္ဆိတ္ေတြနဲ႔<br />အနံ႔ဆိုးေတြနဲ႔<br />ငါမေျပာလား<br />ငါတို႔ေၾကကြဲရတဲ႔အခါ<br />ငါတို႔ေပ်ာ္ပံုေတြ မေမ႔ပါနဲ႔လို႔။&nbsp; ။<br /><br /><b style="color: #990000;">ေနထက္ႏိုင္</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-7055336727379597440?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-36251675424598331542011-01-12T21:53:00.000+08:002011-01-12T21:53:30.387+08:00<span style="font-size: large;"><b style="color: blue;">လြတ္လပ္ေရး</b></span><br /><br />လြတ္လပ္ေရးဆိုတာ<br />ငါ႔အေဖ<br />ေသြးနဲ႔ေရးတဲ႔ကဗ်ာ<br />လြတ္လပ္ေရးဟာ<br />အလကားရတာမဟုတ္ ...<br /><br />ရဟန္းရွင္လူျပည္သူ<br />ေသြးနဲ႔မ်က္ရည္ အရင္းအႏွီး<br />အခ်ီးႏွီးမဟုတ္<br />လြတ္လပ္ေရး ...။<br /><br />လြတ္လပ္ေရးဟာ<br />အလကားရတာမဟုတ္<br /><br />ညီေနာင္တိုင္းရင္းသား<br />တပ္ေထာင္တာ ဗိုလ္စု<br />ႏွလံုးသားနဲ႔အရင္းျပဳရတဲ႔<br />လြတ္လပ္ေရး ...။<br /><br />လြတ္လပ္ေရးဟာ<br />အလကားရတာမဟုတ္ ...။<br /><br /><b style="color: #990000;">ေအာင္ဘညိဳ</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-3625167542459833154?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-35147405160833053242011-01-10T11:19:00.001+08:002011-01-10T11:19:36.063+08:00<strong><span style="color: blue; font-size: large;">အခန္းဆက္ကဗ်ာ</span></strong><br /><br />တိမ္ေတြက အလြတ္မေပးရဲဘူး<br />လက ထြက္မေျပးဘူး<br />မလြတ္<br />သို႔ေသာ္ ...<br />မမိ<br />ဒီဇာတ္က နက္ရိႈင္းလြန္းတယ္<br /><br /><strong><span style="color: #990000;">ကိုေရြး</span></strong><br />စတိုင္သစ္မဂၢဇင္း<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-3514740516083305324?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-27623322509175062632011-01-10T11:16:00.003+08:002011-01-10T11:20:01.442+08:00<strong><span style="color: blue; font-size: large;">ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအေမ</span></strong><br /><br />အေမေျပာတဲ႔ စကားလံုးတိုင္းဟာ<br />ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပန္းပြင္႔ေတြ ျဖစ္တယ္<br />အေမဟာ စစ္ကိုမလိုလားဘူး<br />ခ်စ္ျခင္းေမတၲာတရားကို လိုလားတယ္<br />အေမဟာ တိုင္းရင္းသားျပည္သူေတြကို<br />ေအးျမတဲ႔ အၾကင္နာေမတၲာတရားနဲ႔ ေျပာဆိုဆက္ဆံတယ္<br />အေမဟာ ျပည္သူလူထုရဲ႕ အသံေတြကို<br />အၿမဲတမ္း နားစြင္႔ေနခဲ႔တယ္<br />အခုကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ႕အေမ<br />ျပန္လည္လြတ္ေျမာက္လာခဲ႔ၿပီ<br />အေမနဲ႔အတူ ကြ်န္ေတာ္တို႔တေတြ<br />ဒီမိုကေရစီ ပန္းတိုင္ကို<br />အတူေဖာက္ၾကမယ္<br />အတူခင္းၾကမယ္<br />အတူေလွ်ာက္ၾကမယ္<br />အတူေရာက္ရလိမ္႔မယ္လို႔ ယံုၾကည္တယ္။<br /><br /><strong><span style="color: #990000;">တိုးလြင္ (ဥတၱရအလင္း)</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-2762332250917506263?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-7221135554789989072011-01-10T11:14:00.001+08:002011-01-10T11:14:40.910+08:00<strong><span style="color: blue; font-size: large;">ကေလးဘဝ ေဘာလံုးပြဲ</span></strong><br /><br />ဂိုးတိုင္မရွိတဲ႔ ...<br />လယ္ကြင္းျပင္ထဲ<br />အက်ႌအျဖဴ...ပုဆိုးအစိမ္းေလးေတြခြ်တ္<br />ဟိုဘက္...ဒီဘက္...အပံုေလးေတြပံု<br />ဒါ...ဂိုးတိုင္ပဲ...၊<br />ဂိုးဧရိယာပဲ...၊<br />ေက်ာင္းဆင္းတဲ႔အခ်ိန္...မိုးရြာထဲမွာ...<br />ငယ္ငယ္တုန္းက...<br />က်ေနာ္တို႔ေတြ...ေဘာလံုးကန္တမ္းကစားခဲ႔ၾကတယ္...။<br />တဖက္နဲ႔ တဖက္<br />ဆယ္႔တေယာက္စီကန္တဲ႔ပြဲ...။<br />ေဘာလံုးကန္တယ္ဆိုတာ...<br />အားကစားလား...<br />အတတ္ပညာလား...<br />ေလာင္းကစားလား...<br />စီးပြားေရးလား...<br />အမ်ိဳးသားေရးလား...<br />ႏိုင္ငံေရးလား...<br />ဘာဆိုဘာမွမသိဘဲ<br />မိုးသည္းသည္းမွာ<br />က်ေနာ္တို႔ေတြေဘာလံုးကန္တမ္းကစားခဲ႔တယ္...။<br />တဖက္နဲ႔တဖက္<br />ဆယ္႔တေယာက္စီကန္တဲ႔ပြဲ...။<br /><br /><strong><span style="color: #990000;">သစ္ၿငိမ္း </span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-722113555478998907?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-51119755116358878192011-01-09T12:48:00.000+08:002011-01-09T12:48:38.210+08:00<strong><span style="color: blue; font-size: large;">လြမ္းရေသာ လြတ္လပ္ေရး</span></strong><br /><span style="color: black;"><br /></span><span style="color: black;">၁၉၄၈ ခုႏွစ္မွာ</span><br /><span style="color: black;">ျမန္မာျပည္မွာ လြတ္လပ္ေရးရတယ္</span><br /><span style="color: black;">ကမာၻမွာ လူ႔အခြင္႔အေရးေၾကျငာစာတမ္း စ တယ္</span><br /><br /><span style="color: black;">ျမန္မာျပည္မွာ</span><br /><span style="color: black;">လြတ္လပ္ေရးရခဲ႔တာ</span><br /><span style="color: black;">၆၃ ႏွစ္ ၾကာခဲ႔ပါၿပီ</span><br /><br /><span style="color: black;">ငါတို႔က</span><br /><span style="color: black;">လူ႔အခြင္႔အေရးရဖို႔ ႀကိဳးစားေနတုန္း</span><br /><br /><span style="color: black;">ကမာၻႀကီးမွာက</span><br /><span style="color: black;">လူမ်ိဳးတံုး သတ္ျဖတ္မႈေတြနဲ႔</span><br /><span style="color: black;">လူသားျဖစ္မႈကို ဆန္႔က်င္မႈေတြနဲ႔ ...။ ။</span><br /><br /><strong><span style="color: #990000;">ၾကည္ေမာင္သန္း</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5111975511635887819?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-90193035023470777262011-01-08T15:57:00.000+08:002011-01-08T15:57:46.817+08:00<span style="color: blue; font-size: large;"><b>ငံုေနတဲ႔မနက္ခင္း</b></span><br /><br />မနက္ခင္း<br />စပယ္ပန္းေတြ ပြင္႔လာေလမလားလို႔<br />ေငးၾကည္႔ရင္းနဲ႔<br />သူ႔အသက္ရွဴသံေတြ တိမ္ေနေတာ႔တယ္။<br />လူေတြၿမိဳ႕ဆန္ေနပံုကလည္း<br />နားမ်က္စိေတြျပန္႔ကားၿပီး<br />ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ အစာေကာက္ေနရတဲ႔<br />ငွက္တေကာင္အျဖစ္မ်ိဳးပ။<br />တို႔ေသြးခ်င္းေတြက်ေတာ႔ေကာ<br />ရိုးရာပြဲေတာ္ေတြက်င္းပ<br />သူတို႔ဘဝသူတို႔မရၾကဘူး။<br />လံုးတက္လာတဲ႔မီးခိုး အလိပ္လိပ္ေတြထဲက<br />သူတို႔ရြာ သူတို႔စပါးေတြကို<br />ေငးဆေနေပမေပါ႔။<br />ဟိုး ... ေတာင္ေၾကာေတာင္မေတြၾကား<br />စစ္ေရွာင္ ေရွာင္ပုန္းရင္းနဲ႔<br />ခိုးလုပ္ရတဲ႔ လယ္ကြက္ကေလး<br />ၾကည္႔စမ္း ...<br />ေသနတ္သံမၾကားရင္<br />ေဟာဒီစပါးေတြ ဘယ္ေလာက္သန္လိုက္မလဲ<br />ယမ္းေငြ႔မလႊမ္းရင္<br />ေဟာဒီေတာပန္းေတြ ဘယ္ေလာက္ပြင္႔လန္းလိုက္မလဲ<br />အဲဒီျမည္တမ္းမႈေတြေၾကမြ<br />ငါတို႔သကၠရာဇ္ေတြ ျပန္မရေသးဘူး။<br />ရြာဦးေက်ာင္းက တံုးေမာင္းဟာလည္း<br />က်ည္ဆံရာ ဗရပြနဲ႔ထံုအေနခဲ႔ၿပီ၊<br />အမိုးပြင္႔ေနတဲ႔ စာသင္ေက်ာင္းက ကေလးေတြ<br />ဗံုးခိုက်င္းေတြထဲမွာ ဆြံအ<br />ဘယ္က အစာလာခ်မလဲ<br />ေမွ်ာ္တေနေရာ႔မယ္<br />စစ္ၿပီးရင္းစစ္<br />ငါတို႔ လူမျဖစ္ေတာ႔ဘူး<br />ျပည္တြင္းစစ္ေတြ ရပ္ပါေတာ႔<br />အဓမၼစစ္ေတြ ရပ္ပါေတာ႔။ ။<br /><br /><b style="color: #990000;">ၿငိမ္းသစ္</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-9019303502347077726?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-69994595635034924652011-01-08T15:55:00.001+08:002011-01-08T15:58:12.412+08:00<div style="text-align: left;"><span style="font-size: large;"><b><span style="color: blue;">ဇႏၷဝါရီ(၄)ရက္</span></b></span><br /><br />အဲဒီေန႔ဟာ<br />သူကိုယ္တိုင္ကလဲ လွေနသလို<br />အမ်ားသူငါကိုလဲ လွေစခ်င္တဲ႔ေန႔။<br />အဲဒီေန႔ဟာ<br />သူကိုယ္တိုင္ကလဲ ရဲစြမ္းသတၲိရွိသလို<br />အမ်ားသူငါကိုလဲ ရဲစြမ္းသတၲိရွိေစခ်င္တဲ႔ေန႔။<br />အဲဒီေန႔ဟာ<br />ပန္းပုထုခံရတဲ႔ သစ္တံုးတတံုးလိုေတာ႔<br />အေသမခံခ်င္ပဲ<br />အသီးအပြင္႔ေတြေဝဆာေနတဲ႔ ပင္စည္တခုလို<br />ရွင္သန္ႀကီးထြားခ်င္တဲ႔ေန႔။<br />အဲဒီေန႔ဟာ<br />အဖိုးအဖြား အေဖအေမ<br />ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြအားလံုးက ခ်စ္တဲ႔ေန႔<br />ေတာင္ကုန္းေတာင္တန္းနဲ႔ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္ေတြအားလံုးက<br />ခ်စ္တဲ႔ေန႔<br />ျမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုင္နဲ႔ စိမ္႔စမ္းေတြအားလံုးက ခ်စ္တဲ႔ေန႔<br />ေနေရာင္လေရာင္နဲ႔ၾကယ္ေရာင္ေတြအားလံုးက ခ်စ္တဲ႔ေန႔<br />ခင္ဗ်ားလဲ ခ်စ္တဲ႔ေန႔<br />ကြ်န္ေတာ္လဲ ခ်စ္တဲ႔ေန႔<br />သူလဲ ခ်စ္တဲ႔ေန႔။<br />အဲဒီေန႔ဟာ<br />ေလွာင္ခ်ိဳင္႔ထဲက ၾကက္တူေရြးတေကာင္လိုေတာ႔<br />အိပ္ငိုက္မေနခ်င္ဘဲ<br />ေကာင္းကင္ထဲက ခ်ိဳးငွက္တေကာင္လို<br />လြတ္လြတ္လပ္လပ္<br />ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္<br />ေတာင္ပံခတ္ ပ်ံသန္းခ်င္ေနတဲ႔ေန႔။ ။<br /><br /><b style="color: #990000;">ကြန္စစ္ေကာင္း </b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-6999459563503492465?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-63408603688661215282011-01-08T00:46:00.001+08:002011-01-08T15:58:36.450+08:00<span style="color: blue; font-size: large;"><b>ျမစ္ဆိပ္</b></span><br /><br />ႏြားေတြက<br />သူ႔ေျခရာေပၚနင္း<br />သူက<br />ႏြားခြာရာေတြေပၚနင္းနဲ႔<br />အဲဒီေန႔ခင္းက<br />ဖုန္တေထာင္းေထာင္းထဲ<br />ျမစ္ဆိပ္ကိုဆင္းသြားလိုက္ၾကတာ<br />လူကဦးေဆာင္တာလား<br />ႏြားေတြကဦးေဆာင္တာလား။<br /><br />ႏွင္တံကိုေထာက္မွီလို႔<br />ေနာက္ရို႔ရပ္က်န္ခဲ႔တဲ႔<br />ကမ္းေပၚက သူ႔ရုပ္ပံု<br />မႈန္ဝါးရာက လင္းလာေတာ႔<br />အိုမင္းပံု ျမန္ဆန္လိုက္တာ။<br /><br />ခဏေနေတာ႔<br />သူလည္း<br />ႏြားေတြလို<br />ေရဆင္းေသာက္ေတာ႔တာပါပဲ။ ။<br /><br /><b style="color: #990000;">ေမာင္ေအာင္ပြင္႔</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-6340860368866121528?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-22482809591017150152011-01-08T00:44:00.001+08:002011-01-08T15:58:58.691+08:00<span style="font-size: large;"><b><span style="color: blue;">သစ္ပင္မိုး</span></b></span><br /><br />မိုးတၿပိဳက္ရြာခ်<br />ဘာမွမၾကာလိုက္<br />သာယာတဲ႔အခိုက္<br />အခြင္႔ႀကံဳႀကိဳက္တုန္း<br />လမ္းေလွ်ာက္လိုက္ဦးမယ္ အလုပ္။<br /><br />ေလတခ်က္ေနာက္<br />သစ္ပင္ေအာက္<br />ၿဖိဳးၿဖိဳးေျဖာက္ေျဖာက္<br />လန္႔ေၾကာက္စရာ<br />အပင္ကရြာခ်<br />ဘာမွမဟုတ္ အက်င္႔ယုတ္။ ။<br /><br /><b style="color: #990000;">ညြန္႔သစ္</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-2248280959101715015?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-2217198978096938152011-01-08T00:41:00.000+08:002011-01-08T00:41:52.605+08:00<div style="text-align: center;"><b><span style="color: blue; font-size: small;">၆၃ ႏွစ္ေျမာက္</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: blue; font-size: small;">&nbsp;</span><br /><span style="color: red; font-size: large;">လြတ္လပ္ေရးေန႔ကဗ်ာမ်ား</span><br /><span style="color: blue;">&nbsp;</span></b></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: blue;">၄ ရက္၊ ဇန္နဝါရီလ၊ ၂ဝ၁၁ခုႏွစ္</span></b><br /><br />လူသားခ်င္းဆိုင္ရာ စာနာေထာက္ထားမႈ အကူအညီေပးရန္အတြက္<br />ဇန္နဝါရီလ ၄ ရက္၊ ၂ဝ၁၁ ေန႔တြင္ ထုတ္ေဝသည္။</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: magenta; text-align: center;">(ကဗ်ာစာအုပ္လက္ေဆာင္ေပးတဲ႔ MG ကို ေက်းဇူးအထူးပါ။)</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">...............................................................................................................</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b>ေခတ္ရဲ႕ ရင္ခုန္သံေတြ</b></span><br /><br /></div><div style="text-align: left;">ေခတ္တေခတ္ရဲ႕ တခ်ိန္တခါမွာ လူထုေတြဟာ ဒုကၡ ဝဲဩဃထဲ နစ္မြန္းၿပီး ဆင္းရဲငိုေႂကြးၾကတယ္။ ေခတ္တေခတ္ရဲ႕ တျခား တခ်ိန္တခါမွာလည္း လူထုေတြဟာ သုခဘံုနန္းေပၚ စံျမန္းရသလို ခ်မ္းသာ ရယ္ေမာၾကတယ္။<br /><br />ငိုေႂကြးသံနဲ႔ ရယ္ေမာသံဟာ သမသတ္ အခ်င္းအရာေတြ မဟုတ္ဘူး။ တူညီရင္းစြဲ အခ်င္းအရာေတြပါပဲ။ ကဗ်ာေရးသူအဖို႔၊ ကဗ်ာခ်စ္သူအဖို႔ ငိုသံနဲ႔ ရယ္သံဟာ အတူတူပါပဲ။ ငိုသံလဲ ႏွလံုးသားကပဲ လာတယ္။ ရယ္သံလဲ ႏွလံုးသားကပဲ လာတယ္။ ႏွစ္သံလံုးဟာ ခံစားခ်က္ေတြ ပါပဲ။ ေဝဒနာ ျပယုဂ္ေတြပါပဲ။<br /><br />ကဗ်ာဆရာက ငိုသံကိုေရာ ရယ္သံကိုပါ ကဗ်ာရယ္လို႔ ရင္ထဲမွာ စိမ္႔ယိုခ်ိဳၿမိန္ ဖြဲ႔သီတယ္။ ကဗ်ာခံစားသူကလဲ ငိုသံကိုေရာ ရယ္သံကိုပါ ကဗ်ာဆရာ ဖြဲ႔သီသလိုပဲ ကဗ်ာရယ္လို႔ ရင္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးျမတ္ႏိုး စြဲညိတယ္။<br /><br />ေခတ္အဆက္ဆက္မွာ ကဗ်ာဆရာဟာ လူေတြရဲ႕ ရယ္သံကိုေရာ ငိုသံကိုပါ ကဗ်ာဖြဲ႔တယ္။ ခံစားသူေတြက ကဗ်ာအားလံုးကို ပိုက္ေထြးတယ္။ ရယ္သံနဲ႔ ငိုသံအၾကား ခံစားမႈေတြ အားလံုးကိုလဲ ကဗ်ာဆရာက ကဗ်ာဖြဲ႔တယ္။ ခံစားသူေတြကလဲ ကဗ်ာတိုင္းကို ရင္ဝယ္စိမ္႔တယ္။<br /><br />ဒီကဗ်ာစုမွာ ငိုသံေရာ၊ ရယ္သံေရာ၊ မာန္စိတ္နဲ႔ အံႀကိတ္သံေတြေရာ၊ ကမၻာမေက်ဘူး ဈာန္စိတ္နဲ႔ အသတ္မခံ မေႂကြေဝဖူးသံေတြေရာ၊ အေမနဲ႔အတူ ဒီမိုကေရစီလမ္း အတူေဖာက္၊ အတူေလွ်ာက္၊ အတူေရာက္မယ္ ေမွ်ာ္လင္႔သံေတြေရာ။ စစ္ၿပီးရင္းစစ္၊ ငါတို႔ လူမျဖစ္ေတာ႔ဘူး၊ ျပည္တြင္းစစ္ေတြ ရပ္ပါေတာ႔၊ ေအာ္သံေတြေရာ စတဲ႔ စတဲ႔ ေခတ္ရဲ႕ ငိုသံေတြ ေခတ္ရဲ႕ ရယ္သံေတြကို က်ယ္က်ယ္တမ်ိဳး တိုးတိုးတလွည္႔ ၾကားေနရတယ္။ ေခတ္ဝန္ကို ထမ္းၿပီး ေခတ္လမ္းကို ေလွ်ာက္ေနတဲ႔ ကဗ်ာဆရာေတြက ေခတ္ရင္ခုန္သံေတြကို ကဗ်ာဓာတ္နဲ႔ ပဲ႔တင္ထပ္ၾကပါတယ္။<br /><br />အင္းစိန္ေထာင္ရဲ႕ တေနရာ အခန္းနံရံေပၚက အုတ္နီေရာင္ရဲရဲ ကဗ်ာတပုဒ္ကို အမွတ္ရတယ္။<br /><br /><span style="color: red;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကဗ်ာမေႂကြ</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာမေသ</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေမွာင္ေခြ်တက္လွမ္း။</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားေတြေႂကြေႂကြ</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခါးေခြေခြ</span><br style="color: red;" /><span style="color: red;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေအာင္သေျပလက္ကမ္း။</span><br style="color: red;" /><br />အဲဒီလို အေမွာင္ေခြ်တက္လွမ္းသံ ကဗ်ာေတြ၊ ေအာင္သေျပ လက္ကမ္းသံေတြကို ဒီကဗ်ာေတြနဲ႔အတူ ကြ်န္ေတာ႔ ႏွလံုးသားနားထဲမွာ ေရသမေမႊ ၾကားေယာင္ေနမိပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: right;"><b>ဟံသာဝတီဦးဝင္းတင္<br />၁၇ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၁၀</b></div><div style="text-align: right;"><b><br /></b></div></div><div style="text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-221719897809693815?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-24181733531888388492010-10-01T21:19:00.000+08:002010-10-01T21:19:58.207+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TKXdgcNK1oI/AAAAAAAAAq0/_pm1VwxyQUY/s1600/moe+hein_1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TKXdgcNK1oI/AAAAAAAAAq0/_pm1VwxyQUY/s640/moe+hein_1.jpg" width="456" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TKXdh7jbyvI/AAAAAAAAAq4/UShX3BLS6mA/s1600/moe+hein_2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" px="true" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TKXdh7jbyvI/AAAAAAAAAq4/UShX3BLS6mA/s640/moe+hein_2.jpg" width="456" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TKXdkP_mFLI/AAAAAAAAAq8/IoDWZcywMIE/s1600/moe+hein_3.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TKXdkP_mFLI/AAAAAAAAAq8/IoDWZcywMIE/s640/moe+hein_3.jpg" width="456" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TKXdmjq7TbI/AAAAAAAAArA/N7rfsVFAgdo/s1600/moe+hein_4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TKXdmjq7TbI/AAAAAAAAArA/N7rfsVFAgdo/s640/moe+hein_4.jpg" width="456" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="color: blue;">Credit to : exitplus @ Myanmar Cupid </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-2418173353188838849?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-33046946243659199462010-09-27T21:48:00.001+08:002010-09-27T21:49:08.219+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TKCfEe5gVaI/AAAAAAAAAqs/kepXAoi-Esg/s1600/ChitKaung-20Years.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TKCfEe5gVaI/AAAAAAAAAqs/kepXAoi-Esg/s320/ChitKaung-20Years.jpg" width="229" /></a></div><br />အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္မွ် တိုင္းျပည္အတြက္ လုပ္လာၿပီးေနာက္ ကြ်န္ေတာ္သည္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုျပန္၍ ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ ႀကိဳးတိုက္ထဲသို႔ ေရာက္၍ေနသည္ကို ေတြ႔ရေလသည္။<br /><br /><span style="color: #990000;">(ဗိုလ္မွဴးခ်စ္ေကာင္း)</span><br /><br />ျမန္မာ႔လြတ္လပ္ေရးသမိုင္းအတြက္ အေရးပါတဲ႔ စာအုပ္ တအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ အျမင္႔ပ်ံငွက္မ်ား မွ ဒုတိယ အႀကိမ္ျပန္လည္ ထုတ္ေဝထားတဲ႔ မူျဖစ္ၿပီး ေန႔သစ္&nbsp;<span style="font-size: medium;"><span style="font-size: x-small;"></span></span>(www.naytthit.com) မွ ရရွိပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><a href="http://www.scribd.com/doc/38232336">Scribd</a>&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <a href="http://www.multiupload.com/RKLP6FL1MS">MultiUpload</a>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://www.zshare.net/download/80847961ca8eda48/">zSHARE</a></b></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-3304694624365919946?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-46022281532441912572010-08-01T13:13:00.002+08:002010-08-01T13:15:42.683+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TFUBAtV5JJI/AAAAAAAAAp4/yucbP1QEoyY/s1600/nelay.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TFUBAtV5JJI/AAAAAAAAAp4/yucbP1QEoyY/s1600/nelay.jpg" /></a></div><br /><div style="color: #073763;"><b><big>အခြံ</big></b>&nbsp;</div><br /><b>အိမ္ ...</b><br />အိမ္ကို ျပန္လာေတာ့<br />အေမက မရွိေတာ့ဘူး<br /><br /><b>အိမ္ ...</b><br />အိမ္ကိုျပန္လာေတာ့<br />အေဖ့ကို မေတြ႕ေတာ့ဘူး<br /><br /><b>အိမ္ ...</b><br />အိမ္ကို ျပန္လာေတာ့<br />အမ ကထြက္သြားၿပီ<br /><br /><b>အိမ္ ...</b><br />အိမ္ကိုျပန္လာေတာ့<br />ငါ့ကိုမေတြ႕ေတာ့ဘူး ...<br /><br /><b>အိမ္ ...</b><br />အိမ္ကိုျပန္လာေတာ့<br />အိမ္<br />မရွိေတာ့ဘူးေလ ။<br /><br /><div style="color: #990000;">nelay</div><br />................................................. <br /><br /><b style="color: #073763;"><span style="font-size: large;">shell</span></b><br /><br /><span style="font-size: small;"><b>home</b><br />when i come back home<br />mother is no more ...<br /><br /><b> home</b><br />when i come back home<br />cant see dad anymore<br /><br /><b> home</b><br />when i come back home<br />my sis already left house<br /><br /><b> home</b><br />when i come back home<br />i cant find myself<br /><br /><b> home</b><br />when i come back home<br />home<br />which is no more<br /><br />(trs by nt)<br /><span style="color: #990000;">Nyi Thit</span></span><br /><span style="color: #f4cccc;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-4602228153244191257?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-4908233178951039402010-07-26T12:41:00.001+08:002010-07-26T12:42:02.451+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TE0RxSj268I/AAAAAAAAAp0/LpQ9AdrkhAw/s1600/cloud.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" hw="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TE0RxSj268I/AAAAAAAAAp0/LpQ9AdrkhAw/s200/cloud.jpg" width="150" /></a></div><br /><strong><span style="color: #990000;">မ်က္ရည္ေတး</span></strong><br /><br />ကြ်န္ေတာ့္သားကေျပာတယ္။<br />"ေဖေဖ ...<br />ေခြးကေလး ေသသြားၿပီ ..." တဲ့။<br />ခါတိုင္းညေနခင္းနဲ႔ မတူ<br />ကြ်န္ေတာ့္သားရဲ႕ မ်က္ဝန္းမွာ<br />တိမ္ေတြနိမ့္ဆင္းသြားၿပီ။<br />ကြ်န္ေတာ္ ...<br />အေမွာင္ထဲ တြားဝင္လာတဲ့ျမစ္ကို<br />အေတာင္ပံ တပ္ေပးမိတယ္။<br />ပန္းေတြ လွပေနခဲ့သလား<br />ေျပာပါ ...။<br />ေလညင္းေတြ ဝင္းပေနခဲ့သလား<br />ေျပာပါ ...။<br />ႏွလံုးအိမ္အတြင္းမွာ<br />ငွက္တစ္ေကာင္ စီးဆင္းေနပံု<br />မျမင္ရ ...။<br />ကမ္းပါးႏွစ္ဖက္နဲ႔ ေႁမြကို ...<br />မျမင္ရ ...။<br />ၾကယ္ေတြနဲ႔အတူ<br />ပ်ံသန္းေနတဲ့ညသာ<br />သူ႔အလိုလို<br />ေႂကြက်လာတယ္။<br />တစ္ခ်ိန္လံုး<br />ႏို႔ပိန္တြယ္စို႔ေနတဲ့<br />စာသင္ေက်ာင္းေလးေဘးမွာ<br />အဲဒီ ... ႏွင္းေတြေပါ့ ...။<br /><br /><span style="color: #990000;">ေအာင္ေဝး</span><br />သရဖူ (၁၉၉၈ ဒီဇင္ဘာ)<br /><br /><span style="color: #0b5394;">Photo: freerepublic.com</span><br /><span style="color: #fce5cd;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-490823317895103940?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-31013343096606210282010-07-07T20:52:00.000+08:002010-07-07T20:52:15.945+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TDR4OPD66AI/AAAAAAAAAps/ltWMiKGEA-k/s1600/newton-pendulum.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="211" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TDR4OPD66AI/AAAAAAAAAps/ltWMiKGEA-k/s320/newton-pendulum.jpg" width="320" /></a></div><br /><b style="color: #990000;">ခ်ိန္သီး</b><br /><br />အေၾကာင္းေၾကာင္းနဲ႔<br />ေခါင္းေလာင္းသံခ်ဳိအလြမ္းေျပ<br />ဝ လုံးျဖဴျဖဴေတြေရးနုိင္ဦးမလား ….<br />ငါလည္းပဲ ေသြးနဲ႔ကုိယ္သားနဲ႔ကုိယ္။<br /><br />ေဟာဒီသတၱဳသုိက္ႀကီးထဲ<br />လူဆုိတာ ကုိယ့္အခ်ဳိးအစားနဲ႔ကုိယ ္ပါ၀င္ရ<br />ငါကေတာ့ ….<br />စုိထုိင္းဆ ခပ္မ်ားမ်ားေကာင္ပါ။<br /><br />တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္<br />လူခ်င္းမွားႏႈတ္ဆက္ၾက<br />လူေတြက<br />ကုိယ္စားသုံးသင့္တဲ့အာဟာရကုိမသိၾကဘူး။<br /><br />အေရးႀကီးတယ္<br />ဘယ္လုိအရာေတြမ်ဳိခ်ခဲ့သလဲ<br />ဘယ္လုိရာသီဥတုမွာေနထုိင္ေနသလဲ<br />ဘယ္လုိစက္ရုံတည္ေဆာက္မွာလဲ…….။<br /><br /><div style="color: #4c1130;"><b>ညလယ္မိုး</b></div><br />(၁၉၉၅-တုန္းကေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ နည္းနည္းျပန္မြန္းမံထားပါတယ္...)<br /><br /><i style="color: #0b5394;">Photo: vehicle-tracking.com</i><cite style="font-style: normal;"></cite><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-3101334309660621028?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-65382577344757868462010-06-26T01:44:00.002+08:002010-09-28T15:49:16.356+08:00<div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SuwspkvzAnI/AAAAAAAAAgY/mm5clpCLN10/s1600-h/98+love+poems.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TCTj6w7A6OI/AAAAAAAAApo/EdyGJoeBhro/s1600/U+WinTin-Queed.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TCTj6w7A6OI/AAAAAAAAApo/EdyGJoeBhro/s320/U+WinTin-Queed.jpg" width="245" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SyjiMGI6s6I/AAAAAAAAAik/92WF4bRr_Vw/s1600-h/Bogyoke.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b>ကြိ (ဟံသာဝတီဦးဝင္</b><b>း</b><b>တင္ ျမန္မာျပန္သည္။)</b></div><div style="color: #990000; text-align: center;">QUEED by Henry Sydnor Harrison</div><br /><br />ဟံသာဝတီ ဦးဝင္းတင္ စာနယ္ဇင္းေနာက္ခံ ဝတၴဳေတြကို ဘာသာျပန္တာ ၂ အုပ္ေတြ႔ဖူးပါတယ္။ တအုပ္က "ဥတၱရအလင္း" ျဖစ္ၿပီး၊ ေနာက္တအုပ္က "ကြိ" ျဖစ္ပါတယ္။ ၂ အုပ္လံုး ေတာ္ေတာ္ရွားပါးေနၿပီး၊ ကြိ ကိုေတာ့ ျမန္မာက်ဴးပစ္ ကြန္ျမဴနတီဖိုရမ္ <i><span style="color: #0b5394;">(</span><a href="http://www.myanmarcupid.net/" style="color: #0b5394;" target="_blank">http://www.myanmarcupid.net/</a><span style="color: #0b5394;">)</span></i>&nbsp; ကေန ပီဒီအက္ဖ္ စာအုပ္လုပ္ေပးထားပါတယ္။<br /><br />မူရင္းစာေရးသူ၊ ထုတ္ေဝသူ၊ ပီဒီအက္ဖ္ စာအုပ္ကို စာစီစာရိုက္ ေပးခဲ့သူ <span style="color: #0b5394;">မငယ္ေလးေအာင္</span>၊ စာအုပ္ ဒီဇိုင္းနဲ႔ ပီဒီအက္ဖ္ လုပ္ေပးသူ <span style="color: #0b5394;">ကိုဆိုဒ္အဖက္</span>၊ ဦးဝင္းတင္ ပံုတူပန္းခ်ီ ဆြဲေပးသူ <span style="color: #0b5394;">မစုခ်စ္</span> နဲ႔ ျပန္လည္ေဖာ္ျပ ေပးခဲ့တဲ့ <span style="color: #0b5394;">ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္</span> တို႔ကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://www.multiupload.com/3ITR1A5STI" style="color: #38761d;" target="_blank">Multiupload</a>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://www.mediafire.com/?yddzygmm4j0" style="color: #38761d;" target="_blank">MediaFire</a></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #f9cb9c;">.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-6538257734475786846?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-52787107787133060122010-06-24T00:01:00.001+08:002010-06-24T00:02:45.728+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TCIvFHYiRFI/AAAAAAAAApk/2uZdX37ek5Q/s1600/moat_thone+203.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/TCIvFHYiRFI/AAAAAAAAApk/2uZdX37ek5Q/s320/moat_thone+203.jpg" width="205" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;">ပန္းခ်ီ - မုတ္သုန္</div><br /><div style="text-align: left;"><b><span style="color: #38761d; font-size: large;">ေက်းလက္ရိုးရာ သစ္ေစ့ခ်ေတး</span></b><br /><br />ထ<br />ထစမ္းကြယ္<br />မနက္<br />မနက္<br />မ်က္ရည္ေလးေခါက္သိမ္းၿပီး<br />သမီးေရ<br />ကိုကိုတို႔နဲ႔ ေက်ာင္းလိုက္သြားပါကြယ္<br />ဒါ<br />နားဆြဲႀကီး ႀကီးႀကီးသီးလာေအာင္<br />နားဆြဲ ေသးေသးေလးကို ျဖဳတ္ၿပီး<br />စိုက္ပ်ိဳးထားရတာေပါ့။<br /><br /><span style="color: #990000;">ခင္ေမာင္ႏိုင္ဦး</span><br /><br /><span style="color: #0b5394; font-size: small;"><i>(ေပဖူးလႊာ၊ </i></span><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: WinInnwa;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="color: #0b5394; font-size: small;"><i>paephuhlwarmagazine.asia မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)</i></span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: WinInnwa;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="color: #0b5394; font-size: small;"><i><span style="color: #fff2cc;">.</span> </i></span></span></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5278710778713306012?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-506931183002824582010-06-16T01:19:00.000+08:002010-06-16T01:19:57.754+08:00<b><span style="color: red;">တနဂၤေႏြေန႔က ကဗ်ာဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕ေရးသားခ်က္</span></b><br /><br />မွတ္ပံုတင္အရာရွိကို ေျပာလိုက္သည္။<br />ေသျခင္းတရားက ကြ်န္ေတာ့ထက္ ၁၅ မိနစ္ ငယ္တယ္လို႔<br />သူတို႔သည္ ျပဇာတ္ထဲတြင္ ေပါင္မုန္႔အႀကီးႀကီးမ်ားကို ကိုင္၍<br />ကျပၾကပါသည္။<br />ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ ေဆာင္းကာလတစ္ခုလံုး<br />မီးေတာက္မီးလွ်ံမ်ားကို စာတိုက္မွတစ္ဆင့္<br />တစ္ဦးကို တစ္ဦး ေပးပို႔ခဲ့ၾက၏။<br />ယေန႔ေခတ္တြင္<br />ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ၏ေသြးေၾကာႏွင့္<br />ႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္၏ေသြးေၾကာ<br />အႀကီးအက်ယ္ ဆက္စပ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္းကို<br />မသိသူဟူ၍ မရွိသေလာက္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။<br />အေျပာင္းအလဲႀကီးတစ္ခု<br />ကြ်န္ေတာ့္အိပ္ရာေဘးမွ တေရြ႔ေရြ႔ျဖတ္သန္းသြားေတာ့<br />ေျခာက္အိပ္မက္မ်ားႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ က်န္ခဲ့သည္။<br />ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္<br />ပင္လယ္ႏွင့္ ေဝးၾကေသာ္လည္း<br />ပုလင္းထဲက ေရမွာ ပင္လယ္ထြက္ပစၥည္းတစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။<br />သတၱဳအေရခြံကို ခြာ၍<br />ကမာၻႀကီးထဲက ကလီစာမ်ား အလုပ္လုပ္ေနပံုကို ေလ့လာရန္မွာ<br />ေစာပါေသးသည္။<br />ဓားအိမ္ထဲက ဓားမ်ားကိုထည့္သြင္းထားၿမဲျဖစ္၏<br />စာအုပ္ထဲတြင္ ဝါက်မ်ား ထည့္သြင္းထားၿမဲျဖစ္၏<br />အိပ္ေထာင္ထဲတြင္ ဘာမွ် မရွိပါ<br />ဦးေခါင္းထဲတြင္ သုညတစ္လံုး ရွိပါသည္။<br />မုန္တိုင္းထံမွ သံႀကိဳးစာ ရသည္<br />သူ မလာေတာ့ဘူး တဲ့၊<br />ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္<br />ကေလးငယ္မ်ားကို ေသးငယ္ေသာ ဟင္းတံုးမ်ား ေကြ်းရေသာအခါတိုင္း<br />အျပစ္ရွိသလို ခံစားရေသာ ဖခင္မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။<br />သတၱဳၾကယ္ေတြ လင္းလက္ေရြ႔လ်ားေနေသာ မိုးေကာင္းကင္ႀကီးေအာက္မွ<br />ကြ်န္ေတာ္တို႔သည္ အိပ္စက္၍ မဆံုးႏိုင္ေသာ<br />အိပ္မက္မ်ားကို မက္ေနၾကပါသည္။<br /><b><br style="color: #0b5394;" /><span style="color: #0b5394;">ေနမ်ိဳး</span></b><br />၄၊ ၁၁၊ ၉၉<br />ကဗ်ာဆရာဝံပုေလြ ကဗ်ာစာအုပ္မွ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-50693118300282458?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-56035730304130822642010-04-29T14:16:00.001+08:002010-04-29T14:18:08.646+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S9kjYrItdEI/AAAAAAAAAog/hpbcgakUJYY/s1600/Flower-In-Desert-.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S9kjYrItdEI/AAAAAAAAAog/hpbcgakUJYY/s1600/Flower-In-Desert-.jpg" /></a></div><div style="color: #0b5394; text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><b style="color: #0b5394;">အဲ့သည္ေန႔ အဲ့သည္ေနရာ</b><br /><br />ႏွလံုးသားက ထံုထံုထိုင္းထိုင္း<br />စိတ္ေတြက မႈန္မႈန္မိႈင္းမိႈင္းနဲ႔<br />ကာရံမညီတဲ့ကဗ်ာေတြ ေရးဖို႔ႀကိဳးစား<br />တီးတိုးစကားေတြ ေလထဲလြင့္လာတဲ့ည<br />သံသယေတြကေတာ့ ရင္ထဲအျပည့္ေပါ့ . . .<br /><br />မေန႔ကလည္း ဒီေန႔လိုပဲ<br />ဒီေန႔လည္း မေန႔ကလိုပဲ<br />သည္လိုနဲ႔ . . .<br />မနက္ျဖန္ကို မေတြးျဖစ္ေတာ့ဘူး . . .<br /><br />ပန္းမပြင့္တဲ့ဥယ်ာဥ္မို႔<br />လိပ္ျပာတို႔ မဝဲၾက<br />ပ်ားပိတုန္းတို႔ မေပ်ာ္ၾက . .<br />ၾကာမရွိတဲ့ကန္မို႔<br />ငါးတို႔မျမဴး ဖားတို႔မျမည္ . .<br />သည္လိုနဲ႔ . .<br />ငွက္တို႔ပါ ေတးမသီၾကေတာ့ဘူး . . .<br /><br />အပူမီးနဲ႔ကြ်မ္းခဲ့ၾကသမို႔<br />အယူသီးမႈတို႔ ေခတ္စားလာခဲ့ၾက<br />ကိုယ့္ဒူးေတာင္ ကိုယ္မယံုရမွေတာ့<br />အခ်စ္ေတြလည္း ရက္လြန္ကုန္ၾကေပါ့ . . .<br /><br />ေပ်ာ္ရာမွာမက်<br />ေတာ္ရာလည္းမေရာက္<br />ကံၾကမၼာပစ္ခ်ရာေရာက္ခဲ့<br />အေနာက္နဲ႔အေရွ႕<br />ကမၻာကုန္က်ယ္သေရြ႕ဆိုေပမယ့္<br />ခ်စ္ခဲ့ရတဲ့ေျမ<br />တစ္ေနရာတည္းရယ္ပါ . . .<br /><br />အဲ့သည္ေနရာမွာ . .<br />တစျပင္လို တိတ္ဆိတ္မႈတို႔ ႀကီးစိုးခ်င္ ႀကီးစိုးေနမယ္။<br />အဲ့သည္ေနရာမွာ . .<br />စစ္တလင္းျပင္လို ယမ္းခိုးေတြ ေဝခ်င္ေဝေနမယ္။<br />အဲ့သည္ေနရာမွာ . .<br />အာကာသတြင္းနက္ေတြလို နက္႐ိႈင္းမႈေတြ သိပ္သည္းခ်င္ သိပ္သည္းေနမယ္။<br />အဲ့သည္ေနရာမွာ . .<br />ေပါင္းစည္းသီအိုရီလို ေျဖရွင္းမရတဲ့ ပုစာၦေတြ ရွိခ်င္ရွိေနမယ္။<br />အဲ့သည္ေနရာမွာ . .<br />ဟင္းလင္းျပင္လို ဘာဆိုဘာမွ မရွိတာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။<br />အဲ့သည္ေနရာမွာ . .<br />ဣစာၦသယျပည့္ဝလို႔ လိုသမွ်အကုန္ ရေနတာလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္။<br />အဲ့သည္ေနရာမွာ . .<br />. . . . . . . . .<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မဝံ့မရဲထား<br />ပုစာၦေတြအားလံုးရွင္း သံသယေတြ ကင္းမယ့္ေန႔ . . .<br />ပန္းေပါင္းစံုပြင့္ ဥယ်ာဥ္သစ္ျဖစ္မယ့္ေန႔ . . .<br />မနက္ျဖန္ဆိုတာေတြး အိပ္မက္သူေဌးျဖစ္မယ့္ေန႔ . . .<br /><br />အဲ့သည္ေန႔ အဲ့သည္ေနရာမွာ</div><div style="text-align: left;">ကဗ်ာေတြကို ကာရံျပန္ရွာၾကမယ္ . . . ။</div><div style="text-align: left;"><br /><span style="color: #990000;">ၿငိမ္းႏိုင္</span><br />၁၆.၄.၂ဝ၁ဝ<br />မဟာသႀကၤန္အတက္ေန႔</div><div style="color: #3d85c6; text-align: left;"><br /></div><div style="color: #3d85c6; text-align: left;"><i>(<a href="http://mmcpcommunity.net/">ျမန္မာ့မွ်ားနတ္ေမာင္ ဖိုရမ္ </a>မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)</i><i> </i><br /><i>Photo : specialevents.com</i></div><div style="text-align: left;"><span style="color: #f9cb9c;"></span><br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5603573030413082264?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-53912680132275335452010-04-19T10:04:00.000+08:002010-04-19T10:04:49.338+08:00<h3 class="post-title entry-title"> <a href="http://kokzkhine.blogspot.com/2010/04/blog-post_18.html"></a> </h3><div class="post-header"> </div><div style="color: #cc0000;"><b>ေနာင္ႏွစ္ကုိလည္းဆီးလုိ႔ၾကဳိကြယ္ေမာင္ၾကီးလာပါမယ္</b></div><br />တန္ခူးလတြင္<br />ပိေတာက္ပန္းပြင့္သည္<br />ဂ်စ္ကားအမုိးပြင့္သည္<br />ဘၾကီးျမသည္<br />ဖဆပလ ႏွင့္ ၀ထကလသ<br />ဦးျမသည္<br />ဆုိရွယ္လစ္ေခတ္ေျပာင္းေတာ္လွန္ေရး<br />(ေအာင္ရမည္)၂<br />ကုိျမသည္ သူ႔တာ၀န္အေရးသုံးပါးမွ<br />ဒီမုိကေရစီေရး ႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရး <br />ကုိသူမစြမ္းႏုိင္မွန္းသိသျဖင့္<br />ျပည္ပအလုပ္အကုိင္ရွာေဖြေရး <br />ကုိသြားသည္ <br />အခါတြင္းၾကီး<br />ကန္ေတာ္ၾကီးေစာင္းတြင္ ဗုံးေပါက္သည္<br />လုပ္အားတန္ဖုိးခ်စ္ျမတ္ႏုိးသူမ်ား အခ်ိန္ပုိအလုပ္ဆင္းပုံရသည္<br />ေသဆုံးႏွင့္ထိခုိက္ဒါဏ္ရာရသူစာရင္းတြင္<br />မက္ဟမ္ဘာဂါကုိဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းလမ္းမွာထုိင္စားခ်င္သည့္<br />ပန္႔ခ္ဆံပင္ႏွင့္လူငယ္ေလးေတြပါေပလိမ့္မည္<br />အစုိးရကတမ်ဳိး <br />အတုိက္အခံကတမ်ဳိး<br />အသံလႊင့္႒ာနမ်ားကတမ်ဳိး အမ်ဳိးမ်ဳိးဆုိသည္<br />သုိ႔ေသာ္ ရန္ကုန္ကဒါမ်ဳိးေတြရုိးေနပါျပီ<br />ညဘက္ေရာက္ေတာ့ေရေမာင္းမပ်က္၊<br />မနက္လင္းေတာ့ဂ်ာနယ္ေရာင္းမပ်က္၊<br />ေရာမသည္ City of Time<br />နယူးေယာ့သည္ City of Space<br />ရန္ကုန္သည္ City of Patience<br />နယူးေယာ့စာလုံးၾကီးအေဖြးသားတီရွပ္နဲ႔ ငါတုိ႔<br />ေရာမသားေတြလုိက်င့္ၾကသည္<br />ငါတုိ႔ဟာ အာဂျမန္မာေတြ<br />စားစရာမရွိ ေလွ်ာ္စရာရွိရမည္ဆုိသည့္လူမ်ဳိး<br />ဒီေတာ့ ရွင္စရာအသက္မရွိေတာင္မွ <br />ေသစရာအသက္ေတာ့ရွိရမည္ဆုိသည့္လူမ်ိဳး<br />ေပါက္ကြဲျပီးေနာက္ ႏွစ္သစ္တြင္<br />ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။<br /><br /><b><span style="color: #274e13;">KZေက</span></b><br /><div style="color: #3d85c6;">(ေက်ာ္ေဇာခိုင္)&nbsp;</div><div style="color: #3d85c6;"><br /></div><span style="color: #073763;"><span style="color: #3d85c6;"><a href="http://kokzkhine.blogspot.com/">ေန႔မ်ား</a> ဘေလာ့ဂ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။</span></span><br /><span style="color: #073763;"><span style="color: #3d85c6;"><span style="color: #f9cb9c;">.</span> </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5391268013227533545?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-86412389615593929362010-04-06T13:22:00.002+08:002010-04-06T13:47:06.123+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S7rDZtWfI-I/AAAAAAAAAoY/SHvKIjRWKl0/s1600-h/andy-warhol-art.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S7rDZtWfI-I/AAAAAAAAAoY/SHvKIjRWKl0/s200/andy-warhol-art.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;">Andy Warhol</span></div><b style="color: #0b5394;">About Nemo </b><br /><br />နီမို ... မင္းဟာ အ႐ူးပဲ<br />မင္းပို႔ထားတဲ့ စာအိတ္ေပၚက တံဆိပ္ေခါင္းေတြလည္း ခြာၿပီး သိမ္းထားစရာမလိုဘူး။<br /><br />နီမို ... ရထားေပၚမွာ မင္းကိုေတြ႔တုန္းက<br />မင္း ဝတ္ထားတာ ေခြးတံဆိပ္ တီရွပ္အျပာေရာင္<br />မင္းက ပန္းသီးတံဆိပ္ အင္ဒက္စတီရယ္လ္ေရာ့ခ္* သီခ်င္းကို နားၾကပ္တပ္ၿပီး နားေထာင္ေနတယ္။<br /><br />နီမို ... မင္းရဲ႕ ေန႔လည္စာ က ေခါက္ဆြဲၿပဳတ္<br />မင္းရဲ႕ မနက္စာက ေကာ္ဖီတစ္ခြက္<br />မင္းဟာ တခါတေလ စီးကရက္ ေသာက္တတ္ရဲ႕။<br /><br />နီမို ... မင္းရဲ႕ ညစာက ဝိုင္နီ ၊ ဒိန္ခဲ နဲ႔ ေရခဲစိမ္ ေအာ္ခက္စတယာ**<br />အဟက္ဟက္ ... ဒါဟာ မင္း စိတ္ကူးယဥ္ေနက်<br />ႏို႔တစ္ခြက္ ေတာင္ နပ္မမွန္ရွာတဲ့ ဘဝ ထဲက အိပ္မက္..<br /><br />နီမို ... အိပ္မက္ဆိုလို႔ မင္းဟာ အိပ္မက္ သိပ္မက္တတ္တဲ့ေကာင္ပဲ<br />မင္း ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြက မ်ားလြန္းလို႔ စတိုခန္း ထဲ ပစ္ပစ္ထည့္ထားတယ္။<br />စိတ္မေကာင္းစရာက ေလမႈတ္ထည့္ထားတဲ့ ကြ်တ္ကြ်တ္အိပ္ေတြလိုပဲ ...<br />မင္း ရဲ႕ အိပ္မက္ေတြက ရီဆိုင္ကယ္လ္ လုပ္လို႔မရ ၊ ေဟာဒီ ပတ္ဝန္းက်င္ နဲ႔ ကမာၻႀကီးကို ညစ္ညမ္းေစသတဲ့။<br />မင္းကို ၾကည့္ရတာ အရမ္းပ်င္းစရာေကာင္းတယ္ ကြာ ...<br /><br />နီမို ... မင္းမွာ အသက္ဓာတ္မရွိဘူး<br />မင္း မွာ ယံုၾကည္မႈမရွိဘူး<br />မဟုတ္ဘူး ... မင္း ဘာကို ယံုၾကည္ရမွန္း မသိဘူး။<br /><br />နီမို ... မင္း ဟာ တခါတေလ သခင္တေယာက္လို႔ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ဟန္ကိုယ့္ဖို႔ ျပေပမယ့္<br />အမွန္က မင္းဟာ ကြ်န္စုတ္တစ္ေယာက္ေလာက္ေတာင္ ခမ္းခမ္းနားနား မရွိရွာဘူး။<br />ကြ်တ္စ္ ... စိတ္မေကာင္းစရာက မင္းမွာ မိတ္ေဆြမရွိဘူး..ခ်စ္သူမရွိဘူး။<br /><br />ၿပီးေတာ့ ...<br />နီမို ... မင္းဟာ ဘာေကာင္မွမဟုတ္ဘူး။<br /><br /><br /><span style="font-size: small;"><b><span style="color: darkred;">Incubuz</span></b></span><br />29th March 2010<br /><br /><span style="color: #0b5394;">* Industrial Rock</span><br style="color: #0b5394;" /><span style="color: #0b5394;"> **Orchestra</span> <br /><br /><div style="color: #0b5394;"><i>(<a href="http://mmcpcommunity.net/">ျမန္မာ့မွ်ားနတ္ေမာင္ ဖိုရမ္ </a>မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)</i></div><div style="color: #0b5394;"><i><span style="color: #f9cb9c;">.</span> </i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-8641238961559392936?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-41684650626842293542010-03-18T13:08:00.003+08:002010-03-30T09:17:44.434+08:00<b style="color: #351c75;">တေစၦ</b><br /><br /><div style="color: black;">အိပ္လို႔မရ</div><div style="color: black;">ညႀကီးမင္းႀကီး၊ ထၿပီးထိုင္ေန</div><div style="color: black;">ေမြ႕ရာေတြလဲ၊ ေၾကမြတြန္႔လိပ္</div><div style="color: black;">သိပ္စိတ္ညစ္တယ္၊ သတိျပယ္လြင့္</div><div style="color: black;">ခိုတြယ္စရာ၊ အတည္မက်။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">အျပင္ဘက္မွာ</div><div style="color: black;">သစ္႐ြက္ေတြၾကား၊ ၾကယ္ေလးငါးပြင့္</div><div style="color: black;">စကားပင္အို၊ ကန္ေရစိုစြတ္</div><div style="color: black;">ဟိုမွာလႈပ္လႈပ္၊ ငုတ္တုတ္လက္ကမ္း</div><div style="color: black;">စမ္းေလွ်ာက္သြားေန၊ ျမက္ခ်ံဳေတြထဲ</div><div style="color: black;">တေစၦ ငါကိုယ္တိုင္ပါပဲ။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">ခုတင္ေျခရင္း</div><div style="color: black;">ျဖည္းနင္းရွပ္ရွပ္၊ မတ္တပ္ထလိုက္</div><div style="color: black;">ခန္းဝကိုလာ၊ ဝရန္တာမွာ</div><div style="color: black;">သည္မွာတစ္ေယာက္၊ တေစၦေျခာက္လွန္႔</div><div style="color: black;">ေၾကာက္ေၾကာက္ႏွင့္ၾကည့္၊ မ်က္ႏွာလွည့္စမ္း</div><div style="color: black;">တည့္တည့္လွမ္းျမင္၊ ေအာ္ငိုခ်င္မိ</div><div style="color: black;">တဆင္တည္းပဲ သူႏွင့္ငါ။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">ျမစ္နက္ထဲမွာ</div><div style="color: black;">ငါ-ေရနစ္ျမႇဳပ္၊ ခ်မ္းၿပီးကုပ္ေန</div><div style="color: black;">ကုကၠိဳကိုင္းၾကား၊ ငါေနနားလိုက္</div><div style="color: black;">ဘုရားေရွ႕ေမွာက္၊ ဒူးေထာက္ေရာက္ျပန္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">ေမာပန္းလ်ႏွင့္</div><div style="color: black;">တစ္ေယာက္ေသာငါ၊ ငါမ်ားစြာမွ</div><div style="color: black;">ထလာလြင့္ပါး၊ ေမာင့္အနားကို</div><div style="color: black;">စကားေထြရာ၊ ငိုသံပါႏွင့္</div><div style="color: black;">ဘာမွမၾကား၊ ေမာင့္အနားမွာ</div><div style="color: black;">"ထသြားစို႔ဆို၊ ေမ့ကိုအိပ္မက္</div><div style="color: black;">မမက္ဘူးလား"၊ တေစၦျဖားေယာင္း</div><div style="color: black;">မႈန္မႊားစိတ္ဝယ္၊ အရိပ္ထင္။&nbsp; ။</div><br /><span style="color: red;">ၾကည္ေအး</span><br /><div style="color: black;">(တာရာမဂၢဇင္း ၊ အတြဲ ၃ ၊ အမွတ္ ၂ဝ ၊ ၁၉၄၇)</div><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-4168465062684229354?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-23813073546301536892010-03-12T09:40:00.006+08:002010-03-12T09:58:51.902+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S5maJAgXvHI/AAAAAAAAAoU/fgwB7khABC4/s1600-h/MaungTheinZaw-HninYeSatLat.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S5maJAgXvHI/AAAAAAAAAoU/fgwB7khABC4/s200/MaungTheinZaw-HninYeSatLat.jpg" width="139" /></a></div><div style="color: #38761d;">ကဗ်ာဆိုတာ</div><div style="color: #38761d;">&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ႏွလံုးေသြးတစ္စက္နဲ႔ ေခတ္အဆက္ဆက္စီးဆင္းႏိုင္တဲ႔ ျမစ္ျဖစ္တယ္</div><div style="color: #38761d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; စၾကဝဠာထဲမွာ (ဒါမွမဟုတ္) လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ ထဲမွာ</div><div style="color: #38761d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; ႐ႈမဆံုးေအာင္ ႐ုန္းကန္လွပေနတဲ႔ သဘာဝတရားငယ္တစ္ခုလို႔၊</div><div style="color: #38761d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကဗ်ာကို</div><div style="color: #38761d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဪ .... ဘယ္သူေတြမ်ား ခ်စ္ႏိုင္ပါလိမ္႔။</div><br /><b style="color: #0b5394;">စာအုပ္အေၾကာင္း </b><br /><br />ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္မွာ "ေမ၁၁" စုစည္းေပးခဲ့တဲ့ ေမာင္သိန္းေဇာ္ ရဲ႕ ကဗ်ာ ၃၆ ပုဒ္ ပါဝင္တဲ့ <span style="color: #274e13;"><b>"ႏွင္းရည္စက္လက္ <span style="color: red;">+</span> ႐ႈေမွ်ာ္ခင္း <span style="color: #990000;">၂၁</span>"</b> </span>ျဖစ္ပါတယ္။ အရင္က&nbsp; My Emotional Corner မွာ တင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။<br /><br /><div style="color: #0b5394;"><b>ေက်းဇူးစကား</b></div><br />ကဗ်ာေတြကို မူလေဖာ္ျပေပးခဲ႔ၾကေသာ မဂၢဇင္းမ်ား၊ မ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔ အတြင္းပံုမ်ား အတြက္<br />ေနမ်ိဳးေဆး၊ ျပန္လည္ေဖာ္ျပ ေပးသည့္ ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္၊ ေနးတစ္ျမန္မာဖိုရမ္၊ လမ္းအိုေလး ႏွင္႔ ကဗ်ာမ်ားကို စုစည္းေပးခဲ့တဲ့ ေမ၁၁၊ ညီလင္းဆက္၊ မုတ္သုန္ေလ၊ ACS တို႔ကို ေက်းဇူး အထူးတင္ပါသည္။<br /><br /><span style="font-size: large;"><b><a href="http://www.scribd.com/doc/28236251/MaungTheinZaw-HninYeSatLat" style="color: #38761d;" target="_blank">Scribd</a> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; <a href="http://www.filebox.com/opfq0safx40o" style="color: #38761d;" target="_blank">FileBox</a> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <a href="http://www.filebox.com/opfq0safx40o" style="color: #38761d;" target="_blank">MediaFire</a></b></span><br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-2381307354630153689?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-22360930146270410222010-03-06T18:44:00.000+08:002010-03-06T18:44:20.084+08:00<span style="color: #990000; font-size: small;"><b>ဘဝစာေမးပြဲ</b></span><br /><br />ခြင့္ျပဳခ်ိန္ - ေမြးဖြားခ်ိန္မွ ေသဆံုးခ်ိန္အထိ<br />ေပးမွတ္ - ၁ဝဝ မွတ္<br />ေမးခြန္းအားလံုး ေျဖဆိုပါ<br /><br /><span style="color: #cc0000;">အပိုင္း(က)</span><br />အေျဖမွန္မ်ားကို ႀကိဳတင္ျဖည့္စြက္ၿပီးျဖစ္ပါသည္<br />(၁) မိဘ<br />(၂) လူမ်ိဳး<br />(၃) ကိုးကြယ္သည့္ဘာသာ<br />(၄) ဗီဇ<br />(၅) ပတ္ဝန္းက်င္<br /><br /><span style="color: #cc0000;">အပိုင္း(ခ)</span><br />သင္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ ေမးခြန္းမ်ားေရး၍<br />သင္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ အေျဖမ်ားကို ေျဖဆိုပါ<br /><br /><span style="color: #cc0000;">သတိ</span><br />၁။ ေအာင္စာရင္းမထြက္ပါ<br />၂။ အမွတ္ေပးစည္းမ်ဥ္းမရွိပါ<br />၃။ စာေမးပြဲစည္းမ်ဥ္းမ်ားကို လိုက္နာႏိုင္ပါသည္<br />၄။ ေျဖဆိုေနစဥ္အတြင္း မိမိကိုယ္တိုင္ေသာ္လည္းေကာင္း<br />အျခားသူမ်ားကေသာ္လည္းေကာင္း ရမွတ္မည္မွ်ရွိသည္ဟူေသာအခ်က္ကို<br />မိမိတို႔အဆင္ေျပသလို ေတြးထင္ႏိုင္ပါသည္<br /><br /><span style="color: #cc0000;">မွတ္ခ်က္</span><br />ေနာက္ဘဝရွိခဲ့လွ်င္ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ျပန္ေျဖပါ<br /><br />ေက်းဇူး<br /><b><span style="color: #cc0000;">icy</span></b> (5-Mar-10)<br /><br /><div style="color: #0b5394;"><i>ျမန္မာမွ်ားနတ္ေမာင္ ဖိုရမ္ (myanmarcupid.net) မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။</i></div><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-2236093014627041022?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-25895758839904694412010-03-05T18:58:00.007+08:002010-03-05T19:14:43.970+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S5DkKojXaxI/AAAAAAAAAoI/nq79ZrB8ouk/s1600-h/Poem_2.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S5DkKojXaxI/AAAAAAAAAoI/nq79ZrB8ouk/s200/Poem_2.JPG" width="136" /></a></div><div style="color: black;"><b>ေက်းဇူးစကား</b></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္ မွ ဂုဏ္ျပဳတင္ဆက္တဲ့ ကဗ်ာစာအုပ္ ျဖစ္ပါတယ္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">ကဗ်ာဆရာမ်ား၊ ပန္းခ်ီ စစ္ၿငိမ္းေအး၊ ကဗ်ာမ်ားကို လက္ဆင့္ကမ္း ထိန္းသိမ္း စုစည္း ေပးခဲ့ သူမ်ား၊ မူလ ေဖာ္ျပ ေပးခဲ့ၾကေသာ ပံုႏွိပ္ မီဒီယာ၊ အြန္လိုင္း မီဒီယာမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ ကဗ်ာမ်ားကို ျပန္လည္စုစည္း ေဖာ္ျပေပးခဲ့သည့္ ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္ တို႔ကို ေက်းဇူး အထူး တင္ပါသည္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><b>ကဗ်ာဆရာမ်ား</b></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;">မင္းကိုႏိုင္၊ မိုးသီးဇြန္၊ ေအာင္ဒင္(ဒတၳ)၊ ေရႊဘုန္းလူ (တာရာမင္းေဝ)၊<br />ၿငိမ္းႏိုင္၊ ႏွင္းခါးမိုး၊ ေဌးေအာင္၊ တာရာမ်ိဳး၈၈၊ ေမာင္ရစ္၊ ေမာင္ရင္၊<br />ေအာင္သာငယ္၊ အာကာ၊ ေကာင္းကင္ကို။</div><br /><b><span style="font-size: large;"><a href="http://www.scribd.com/doc/27865339" style="color: #38761d;" target="_blank">Scribd</a> &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; <a href="http://www.filebox.com/7apd29xebpp2" style="color: #38761d;" target="_blank">FileBox</a></span></b><br /><br />ယံုၾကည္ခ်က္ကဗ်ာမ်ား (၁) က ဒီမွာပါ - <a href="http://shwewarpyi.blogspot.com/2009/07/blog-post_6993.html" style="color: #38761d;" target="_blank"><b>LINK</b></a><br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-2589575883990469441?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-70148677166703999992010-03-02T10:05:00.003+08:002010-03-02T10:09:46.486+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S4xySCrZ7JI/AAAAAAAAAoE/dOhlWdkFlMc/s1600-h/8888.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="163" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S4xySCrZ7JI/AAAAAAAAAoE/dOhlWdkFlMc/s200/8888.JPG" width="200" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b><span style="color: red;"><br /></span></b></span></div><span style="font-size: small;"><b><span style="color: red;">မတ္လတမ္းခ်င္း</span></b></span><br /><br />ေခါင္းေလာင္းသံတိတ္ <br />ေက်ာင္းပိတ္ရက္႐ွည္<br />ေဝးၾကေလၿပီ သူငယ္ခ်င္း။<br /><br />ဟိုယခင္က <br />တက္ႂကြအားမာန္<br />လႈပ္႐ွားဟန္ႏွင့္<br />မင့္သ႑ာန္သည္<br />ငါ၏ေ႐ွ႕ေမွာက္ <br />ျမင္ရင္းေပ်ာက္ခဲ့<br />ဘယ္ေရာက္ေနလည္း သူငယ္ခ်င္း ... ။<br /><br />မင္းသတင္းမ်ား <br />နားႏွင့္မမွ် ၾကားရခ်ိန္တြင္ ...<br /><br />သစ္ပုပ္ပင္အို မ်က္ရည္စို႐ႊဲ <br />ဝမ္းနည္းပက္လက္<br />ေခြ်ကာခ်လွ်က္ စိမ္းျမ႐ြက္ ...<br /><br />အေဖာ္ကြဲလ်က္ <br />ဥဩငွက္သည္<br />ေအာ္ျမည္ဟစ္ေႂကြးငိုသံေပး ...<br /><br />လမ္းမထက္တြင္ ႐ႈျမင္မလွ<br />မြမြႀကဲေႂကြ <br />စိန္ပန္းေတြလည္း ရဲရဲနီ ...<br /><br />တကၠသီလာ ျမကြ်န္းသာသည္<br />မရီ(ရယ္)မၿပံဳး <br />ႏွလံုးပဲ့ေႂကြ ေဝဒနာ ...<br /><br />သဘင္ဘြဲ႔ႏွင္း <br />ရင္တြင္းမမွ်ခံစားရ၍<br />အသည္းေၾကကြဲ မ်က္ႏွာလႊဲ ... <br /><br />ကံေကာ္ေတာတန္း <br />လြမ္းခ်င္းေတးဆို မငိုႏိုင္ဘဲ <br />ရင္ထဲထိတ္ထိတ္ အံကိုႀကိတ္ ... <br /><br />အင္းလ်ားေရျပင္ မ႐ႈျမင္ရက္<br />တက္(ေတာက္)ေခါက္ရင္းျဖင့္<br />ရင္နင့္လိႈင္းထ တသသ ...<br /><br />ဟိုယခင္က တက္ႂကြအားမာန္<br />လႈပ္႐ွားဟန္ႏွင့္ မင္း၏သ႑ာန္<br />ျပန္ျမင္ေယာင္ဆဲ ...<br /><br />ဘယ္မွာလည္း မင္း ...<br />သူငယ္ခ်င္း ... ... ...<br /><br /><span style="color: red;">ၿငိမ္းႏိုင္</span><br />ဇူလိုင္ ၊ ၁၉၈၈ ။<br /><br /><b><i><span style="color: #0b5394;">for those who gave their life &amp; soul for democracy</span></i></b><br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-7014867716670399999?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-24381920936271731152010-02-26T08:52:00.001+08:002010-03-02T10:08:22.896+08:00<b style="color: #274e13;">၁၆ႏွစ္သားႏွင့္စကားေျပာျခင္း</b><br /><br /><div style="color: black;"><b>၁</b></div><div style="color: black;">သား ...</div><div style="color: black;">ကြ်န္ေတာ့္စကား</div><div style="color: black;">မမွားမွန္း သူသိတယ္။</div><div style="color: black;">သူနားမေထာင္ခ်င္ဘူး</div><div style="color: black;">ကြ်န္ေတာ့္စကားဟာ</div><div style="color: black;">ေခတ္တရားနဲ႔ မညီ</div><div style="color: black;">ပေဝဏီက ေပါရာဏစကားလို</div><div style="color: black;">နားမခ်ိဳစရာ ျဖစ္မိတယ္။</div><div style="color: black;">ေခတ္စကားနဲ႔ ေခတ္တရားကိုပဲ</div><div style="color: black;">သူနားေထာင္မယ္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><b>၂</b></div><div style="color: black;">သား ...</div><div style="color: black;">ကြ်န္ေတာ့္စကား</div><div style="color: black;">ပ်ားသကာလိုခ်ိဳၿပီး</div><div style="color: black;">ေစတနာပိုမွန္း သူသိတယ္။</div><div style="color: black;">ဒါေပမယ့္</div><div style="color: black;">သူ႔နားမွာ မဝင္ဘူး။</div><div style="color: black;">ကြ်န္ေတာ့္စကားနဲ႔ သူ႔နား</div><div style="color: black;">ေခတ္ေတြျခားခဲ့ၿပီ။</div><div style="color: black;">ကြ်န္ေတာ့္ေခတ္စကားေဟာင္း</div><div style="color: black;">နားေျပာင္းျပန္ျဖစ္ေနတယ္။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><b>၃</b></div><div style="color: black;">သား ...</div><div style="color: black;">ကြ်န္ေတာ့္စကား</div><div style="color: black;">အဆင္တန္ဆာမ်ားတယ္လို႔ ထင္တယ္။</div><div style="color: black;">စကားတန္ဆာ နားတန္ဆာဆိုတာ</div><div style="color: black;">ခါးတမာပါပဲ။</div><div style="color: black;">ေမတၱာအၿပံဳးေဆးဟာ</div><div style="color: black;">ေခတ္နဲ႔ကြာတဲ့ အ႐ံႈးေပးမႈပါပဲ</div><div style="color: black;">သား အ႐ံႈးမေပးႏိုင္ဘူး။</div><div style="color: black;">ႏွလံုးမေအးႏိုင္ဘူး။</div><div style="color: black;">အမုန္းေသြးႂကြေနတယ္။</div><div style="color: black;">သားဟာ ေဒးဗစ္ခ်န္း</div><div style="color: black;">သားဟာ ဆူပါမင္း</div><div style="color: black;">သားဟာ ရမ္ဘို</div><div style="color: black;">သားဟာ ...။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><b>၄</b></div><div style="color: black;">ယဥ္ေက်းပ်ဴငွာမႈေတြဟာ</div><div style="color: black;">အလိမ္အတုေတြပဲ</div><div style="color: black;">စကားလံုးဝါက်ေတြဟာ</div><div style="color: black;">ဟန္ေဆာင္မႈေတြပဲ။</div><div style="color: black;">ေဖေဖတို႔ လူႀကီးေတြဟာ</div><div style="color: black;">လိမ္တယ္ ေကာက္တယ္။</div><div style="color: black;">အခြင့္အေရး တစ္မူးတစ္ပဲကို</div><div style="color: black;">ဘိန္းျဖဴစြဲသလို စြဲေနတယ္။</div><div style="color: black;">သား လူႀကီးေတြနဲ႔ မေနခ်င္ဘူး။</div><div style="color: black;">သား သိုင္းသမားေတြနဲ႔ ေနမယ္။</div><div style="color: black;">ေသနတ္သမားေတြနဲ႔ ေနမယ္။</div><div style="color: black;">တန္ခိုးရွင္ေတြနဲ႔ ေနမယ္။</div><div style="color: black;">သူရဲေကာင္းေတြနဲ႔ ေနမယ္။</div><div style="color: black;">သား စကားမေျပာခ်င္ဘူး။</div><div style="color: black;">ေဖေဖဟာ သားကို ခ်စ္မွန္း သိပါတယ္။</div><div style="color: black;">သားကို ခ်စ္သေလာက္</div><div style="color: black;">တရားကိုေရာ ခ်စ္ပါသလား။</div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><b>၅</b></div><div style="color: black;">အလို..ဗုေဒၶါ</div><div style="color: black;">မလြယ္ေၾကာပါလား။</div><br /><span style="color: #990000;">တင္မိုး</span><br />၂၅၊ ၃၊ ၁၉၈၈<br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-2438192093627173115?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-68064922581583620082010-02-24T09:27:00.002+08:002010-02-24T09:36:13.580+08:00<div style="color: red;"><span style="font-size: small;"><b>ၾကယ္တစ္ပြင့္</b></span></div><br />ဒီလိုသားရဲ႕<br />ရာစုေတြ သီခ်ဳပ္ထားတဲ့<br />အေဖတို႔ သမိုင္းစာအုပ္ေတြထဲ<br />သူရဲေကာင္းဆိုတာေတြ<br />"ဒုနဲ႔ေဒး"ေပါ့။<br /><br />အႏုပညာေကာင္းကင္ႀကီးမွာလည္း<br />ၾကယ္ပြင့္ေတြက<br />ဟိုနားၿပိဳးျပက္ သည္နားၿပိဳးျပက္။<br /><br />အေဖလဲ(လည္း)<br />အဲဒီ စာမ်က္ႏွာေတြကိုဖတ္<br />အဲဒီၾကယ္ပြင့္ေတြကိုၾကည့္<br />ခရီးထြက္ခဲ့ေပါ့။<br /><br />လမ္းခုလတ္မွာ ရပ္နား<br />တိုက္ပြဲမဆံုးခင္ က်ဆံုး<br />အေဖဟာ ၾကယ္တစ္ပြင့္<br />(ျဖစ္ခဲ့ရင္ေတာင္)<br />ေႂကြက်ၿပီး။<br /><br />ငါ့သားၾက ...<br />အလင္းဆံုး အလက္ဆံုး<br />အျမင့္အမားဆံုး ...။&nbsp; ။<br /><br /><span style="color: red;">ခ်ိဳတူးေဇာ္</span><br />၂၁-၁-၉၈<br />(သားႀကီး ေဒါင္းေတဇ ၁ ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔)<br /><span style="color: #f9cb9c;">. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-6806492258158362008?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-57593996871254947942010-02-22T13:11:00.001+08:002010-02-22T14:12:09.624+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S4IRnDioqPI/AAAAAAAAAns/f1vgZEKKEMc/s1600-h/KZK.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="230" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S4IRnDioqPI/AAAAAAAAAns/f1vgZEKKEMc/s320/KZK.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><b style="color: #0b5394;">ယိုးဒယားသမင္လိုက္</b><br /><br />ေဟာသည္ဝကၤပါ ေတာတန္းမွာ<br />ငါ့ကို<br />အနက္ေရာင္ ပန္းပြင့္ေတြက<br />ေထာင္ဖမ္းဖို႔ႀကိဳးစားခဲ႔တယ္ေပါ့<br />သီတာေဒဝီ။<br /><br />ကြ်မ္းက်င္တဲ့ ေလးသည္ေတာ္ေတြေတာင္<br />လံုၿခံဳမႈေတြ ပြင့္ထြက္ခဲ့တဲ့ေမွာ္႐ံု<br />ထိက႐ုန္းပင္မ်ား<br />အေလ့က်<br />ႏွင္းဆီပြင့္ခက္မ်ား။<br /><br />ခ်စ္ျခင္းတရားကသာ<br />ေ႐ႊသမင္စစ္စစ္ၿဖစ္လို႔<br />အိုမင္းေသာ သကၠရာဇ္မ်ားလည္း<br />လဲၿပိဳခ်ိန္။ ။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ေက်ာ္ေဇာခိုင္</span><br /><br /><div style="color: #3d85c6;"><i>(ေဆး ၁ က ေက်ာက္စီပန္းခ်ီပါ။ ဗဂ်ီေအာင္စိုး လက္ရာလို႔ ထင္ပါတယ္။</i></div><div style="color: #3d85c6;"><i>ျမန္မာက်ဴးပစ္ မွ ကိုၿငိမ္းႏိုင္ ဆီက ရပါတယ္။)</i></div><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5759399687125494794?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-66885936973001505812010-02-17T18:05:00.001+08:002010-02-17T18:06:25.298+08:00<div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><b><span style="color: #274e13;">ကိုက္လန္ေၾကာ္</span></b></span><br /><br />(...)<br />မထြက္ေသးတဲ့ေဈးသည္နဲ႔ မကြဲေသးတဲ့ေဈးအလယ္<br />ငါဘာရပ္လုပ္ေနတာလဲ .. ေနဝင္ေတာ့မယ္ .. ခရမ္းခ်ဥ္သီးရွာမရေသးဘူး<br />ျဖဴစြတ္စြတ္ပုဝါဖူးေတြ ႏိုဝင္ဘာအဖ်ားမွာ<br />ရြက္စိမ္းမ်ားၾကားက ရုန္းထေနၾကတယ္<br /><br />(.)<br />အျဖဴဖူးေတြနဲ႔ ကိုက္လန္ကမဆိုးဘူး<br />အဝါဖူးေတာ့မဝယ္မိေစနဲ႔ ..<br />ငါးခက္တစ္စည္းကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ့<br />ငါ့ကိုသတိရတာလား<br />ငါကသတိရတာလား<br />ေသခ်ာမကြဲျပားေပမဲ့ ၾကက္ဥႏွစ္လံုးဝယ္ခဲ့တယ္ ..<br /><br />(..)<br />အဲဒီ့ကေလးေတြ အက်ႌမပါဘူး ညေရာက္ရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ<br />ငါကေတာ့ေဆာင္းကို ၿခံဳအိပ္ရတာသိပ္သေဘာက်တယ္ ..<br />ဒါေပမဲ့ ဆီေတြပူေနၿပီ ဘာကိုအရင္ထည့္ရမလဲ ..<br />ဓါတ္ပံုေဟာင္းေတြလား ဓါတ္ပံုေတြကအခ်ိန္ကိုထိန္းသိမ္းထားလို႔<br />လူေတြက ေဟာင္းသြားတာ ..<br />ေျပာင္းလဲျခင္းကိုေရစင္ေအာင္ေဆးၿပီးထည့္လိုက္တယ္<br /><br />(.)<br />အရြက္ေတြစုၿပီးလွီးေနတဲ့ ဒါးသြားက ငါ့စိတ္တခ်ိဳ႕ကိုျဖတ္ေတာက္လိုက္သလား ..<br />လွလွပပၾကည့္ေကာင္းေနတဲ့လက္ေခ်ာင္းကေလးမ်ားေအာက္မွာ<br />ကိုက္လန္အရြက္ေတြမ႐ုန္းႏိုင္ေတာ့ဘူး .. ဖြာခနဲ ျပတ္က် ..<br />အေကာင္းဆံုးမဟုတ္ရင္ မလိုခ်င္ဘူး<br />ဇကာထဲမွာ ကိုက္လန္အပိုင္းအစေတြအတံုးအ႐ံုး .<br />ေနပါေစအျမစ္ေတြမလိုဘူး .. ပိုးေပါက္ေတြေႁခြၿပီးၿပီ ..<br /><br />(..)<br />ခရမ္းခ်ဥ္သီးအနီေရာင္ ႏုႏုေတြ အဘြားအိုလက္နဲ႔ သိပ္မလိုက္ဘူး<br />ငါဘာကူရမလဲ ပါးစပ္ပိတ္ၿပီး ဖေယာင္းတိုင္ကိုေငးေနလိုက္တယ္<br />မလိုအပ္လို႔ပစ္လိုက္တဲ့ ကိုက္လန္အ႐ိုးေတြထဲ<br />ငါစိတ္ကူးေတြအိပ္မက္ေတြပါသြားသလား<br />႐ုတ္တရက္<br />ငါ့ဦးေခါင္းကိုယူၿပီး စားပြဲေဇာင္းနဲ႔႐ိုက္လိုက္တယ္<br />အက္ေၾကာင္းရာကိုခြာရင္း ငါ့ဦးေႏွာက္ကို ပန္းကန္ထဲထည့္ ခေလာက္ေနၿပီ<br />မွားေနၿပီ .. မွားေနၿပီ .. မွားေနၿပီ<br />ငါ့အကာနဲ႔အႏွစ္ .. မွားေနၿပီ ..<br /><br />(.)<br />သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ ဘဝအာ႐ံုတစ္ခုကို ဒယ္အိုးထဲထည့္ႏွစ္ထားတယ္<br />အေနာက္ကၾကည့္ရင္ လက္မပါဘူး ေက်ာပဲေတြ႔ရမယ္<br />ကိုက္လန္ေၾကာ္တယ္ဆိုတာ အရသာေကာင္းဖို႔ပဲေၾကာ္ၾကတာ<br />ေစတနာထည့္ထားလား<br />ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းထည့္ထားလား<br />ယံုၾကည္မႈထည့္ထားလား<br />ဘယ္သူမွမသိၾကဘူး<br />ဘယ္သူမွမသိၾကဘူး<br />ဘယ္သူမွမသိၾကဘူး<br />အနံ႔ထြက္လာရင္ လွ်ာေတြျပင္ၾကမယ္ ျပန္မယ္ဆိုဘယ္သူကသိမွာလဲ<br />ပန္းကန္ျပားထဲေနာက္ဆံုးက်န္တဲ့ ကိုက္လန္နဲ႔ၾကက္ဥဖတ္ကို<br />ဘယ္သူႏိႈက္မလဲၾကည့္ေနၾကတယ္ .. ဒါဟာအၾကင္အနာျပပြဲဆိုယံုမလား<br />အနာအက်င္ေတြမျဖစ္ဖို႔ ကိုက္လန္ေၾကာ္နဲ႔ ငါပါသြားၿပီ<br /><br />(..)<br />နံရံေပၚက နာရီက ျပန္မဲ့အခ်ိန္ကိုပဲျပေနတာ သဘာဝဆိုရင္<br />ကိုက္လန္နဲ႔ၾကက္ဥေမႊေၾကာ္တာမဆန္းပါဘူး<br />ပခံုးေပၚေမးတင္ၿပီးၾကည့္လိုက္ေတာ့<br />ခရုဆီ .. ဆား .. ဆီ .. အၾကင္နာ .. နဲ႔<br />အၿပံဳးေတြေထာင္းေထာင္းထေမႊးခဲ့တယ္<br />မီးကိုနဲနဲေလွ်ာ့ၿပီး သုညေတြဖယ္ထုတ္လိုက္ရင္ ..<br />စာအုပ္ေတြအလကားပဲ<br />သီဝရီေတြေၾကာ္မရဘူး<br />၅၀ဝ၀ တန္နဲ႔ေပးဝယ္အံုးမလား .. မရေတာ့ဘူး ။<br /><br />(ဝ)<br />လွ်ာဖ်ားေပၚက စက္တင္ဘာ အရသာေတြ<br />ဥတုဘယ္ေလာက္ၾကမ္းေနပါေစ ..<br />ငါ့ ကိုက္လန္ေၾကာ္က<br />ရင္ခြင္ၿပိဳနတ္ဘုရားကို ေသြးမ်က္ရည္နဲ႔<br />ဒူးေထာက္လဲေစခဲ့တယ္ ..။<br /><br /><b><span style="color: red;">nelayne</span></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #3d85c6;">(ျမန္မာက်ဴးပစ္ ဖိုရမ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။) </span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #f9cb9c;">.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-6688593697300150581?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-22778696854912405742010-02-14T13:18:00.002+08:002010-02-14T13:20:13.787+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3eHajU0tzI/AAAAAAAAAnE/tFlpZFBYw5g/s1600-h/Feb%2014%20Saw%20Wai.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="blank"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3eHajU0tzI/AAAAAAAAAnE/tFlpZFBYw5g/s400/Feb%2014%20Saw%20Wai.JPG" width="301" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-2277869685491240574?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-11418763198987057872010-02-11T19:20:00.007+08:002010-02-12T10:36:11.775+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3S2UW6ZN9I/AAAAAAAAAmo/ThdM0TO7_00/s1600-h/Pin%20Lone.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="219" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3S2UW6ZN9I/AAAAAAAAAmo/ThdM0TO7_00/s320/Pin%20Lone.JPG" width="320" /></a></div><br /><b style="color: #0b5394;">မၿငိမ္းႏိုင္ေသာ မီးလွ်ံမ်ားႏွင့္</b><br /><br />သမိုင္းမီး<br />အရိုင္းမီး<br />အတိုင္းမသိတဲ့မီးေတြနဲ႔<br />ေလာင္ၿမိဳက္ေနဆဲ<br />တေလွထဲစီး<br />တခရီးထဲသြား<br />ညီေနာင္မ်ား။<br /><br />အမုန္းတရားကိုလက္ဆင့္ကမ္း<br />ဆက္လွမ္းလို႔ယူေဆာင္လာႀက<br />သူကငါ့ကိုႏွိမ့္ခ်<br />ငါကသူ႔ကိုတံု႔ျပန္<br />တရားခံေမာဟေတြနဲ႔<br />ေဒါသေတြၿခံရံလို႔<br />သကၠရာဇ္ေတြအိုလို႔ေဟာင္း<br />သမိုင္းေႀကာင္းကဘယ္လိုမွမေျပာင္းႏိုင္<br />မဆံုးႏိုင္တဲ့ေသြးသမိုင္းဟာ<br />ဘယ္ေသာအခါမွ နိဂံုးတိုင္မလဲကြယ္။<br /><br />တခါက<br />ရဲရင့္သူမ်ားဟာ<br />အ႐ိုင္းသမိုင္းမွာ စာမ်က္ႏွာဆက္မပြားေစဖို႔<br />အတိတ္ဆိုးေတြထားရစ္ေလလို႔<br />မွင္တို႔ကာဂတိျပဳခဲ့ေပမဲ့<br />ဂ်င္တဲလ္မန္းအဂရီးမန္းဟာ<br />ဂ်င္းတဲလ္မန္းေတြမရွိေတာ့တဲ့အခါမွာ<br />အေလးအေပါ့အခန္းက စကၠဴစုတ္ပမာပ်က္စီးသြား<br />(ခံလိုက္ရသူမ်ားက)<br />ငါတို႔အလွီးခံလိုက္ရပါလားလို႔<br />အံႀကိတ္ကာေဒါသမီး တၿငီးၿငီးေတာက္ေလာင္ၾကျပန္ေရာေလ။<br /><br />စကားမတူတဲ့<br />ေခြးနဲ႔ေၾကာင္ေတာင္<br />အတူေနတာၾကာရင္<br />သံေယာဇဥ္ျဖစ္<br />ခ်စ္ခင္ၾကသတဲ့။<br /><br />စကားမတူ အသားမတူေပမဲ့<br />တေရထဲေသာက္ တေျမထဲေပါက္ပြား<br />တို႔မ်ားေလာက္ရင္းႏွီးၾကတာရွိအံုးမလားေလ။<br /><br />သမိုင္းေတြဟာ အေဝးမွာက်န္ရစ္ပါၿပီ<br />ဒါေပမဲ့ ပစၥဳပၸန္ဆီဆြဲလာတဲ့အခါ<br />အေတြးေတြမွာျပည္ခဲ<br />ေသြးဟာနီရဲလို႔<br />မပီမကြဲတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြမွာ<br />သူဟာလူသား<br />ငါဟာလူသားအသိေပ်ာက္ဆံုး<br />တိရစာၦန္လံုးလံုးျဖစ္ၾက<br />မဲညစ္ေနတဲ့ ေန႔သစ္ေတြမွာေတာ့<br />မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြဟာ<br />ေသြးညႇီေလေတြ႐ွိဳက္ကာႀကီးျပင္း<br />သတ္ကြင္းေတြထဲခုန္ခ်<br />ေနၾကရဆဲ<br />ေကာင္းကင္မဲမဲေအာက္မွာေလ။<br /><br /><div style="color: #cc0000;"><b>mokenlay </b>(ေမာ္ကင္းေလး)</div><div style="color: #0b5394;">11.2.2010</div><div style="color: #0b5394;"><br /></div><div style="color: #0b5394;">(ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)<br />(မူလက "ပင္လံုမွာ တခါဆံုဖူးခဲ့ၾကပါသည္" လို႔ နာမည္ ေပးထားခဲ့ပါတယ္။) </div><div style="color: #f9cb9c;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-1141876319898705787?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-63834230367238838482010-02-10T14:11:00.003+08:002010-02-10T14:16:10.726+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3JNxiJj0WI/AAAAAAAAAmc/6a95dg4lRRk/s1600-h/Yves%20Tanguy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="232" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3JNxiJj0WI/AAAAAAAAAmc/6a95dg4lRRk/s320/Yves%20Tanguy.jpg" width="180" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;">Yves Tanguy</span></div><div style="color: #0b5394;"><b>လိႈင္း</b></div><br />တက္လာတာလည္း ျမင္လိုက္ရတယ္<br />က်သြားေတာ့လည္း ေတြ႔လိုက္ျပန္တယ္။<br /><br />ခ်စ္တဲ့စိတ္ကေလးရဲ႕ ဘဝ<br />အပိုင္းပိုင္းျဖတ္ဖို႔ဆိုတာ လြယ္မေယာင္နဲ႔ခက္။<br /><br />လင္းအားႀကီးျပန္ေတာ့<br />ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်<br />သူမဟုတ္သလို<br />ၿငိမ္လို႔ ...။<br /><br /><div style="color: #cc0000;">ေနဆူးသစ္</div><br />(အိုင္ဒီယာ၊ ၂ဝ၁ဝ ေဖေဖာ္ဝါရီ)<br /><div style="color: #f9cb9c;">.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-6383423036723883848?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-25957669027834273652010-02-10T13:35:00.004+08:002010-02-11T12:19:12.367+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3JFOXSzwCI/AAAAAAAAAmY/bJeE-ZAKegw/s1600-h/Ren%C3%A9%20Magritte.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="170" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3JFOXSzwCI/AAAAAAAAAmY/bJeE-ZAKegw/s200/Ren%C3%A9%20Magritte.jpg" width="230" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;">René Magritte</span></div><b style="color: #0b5394;">အနမ္း</b><br /><br />အဲဒီမွာ<br />တို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕ညီတူညီမွ်<br />လြတ္လပ္ပြင့္လင္းမႈေတြရွိတယ္။<br /><br />ဆံုဆည္းခြင့္ကိုတမ္းတခဲ့တာပါ<br />ေပ်ာက္ဆံုးျခင္းကိုရွာေဖြခဲ့တာပါ။<br /><div class="ii gt" id=":4t"><br />ခ်စ္သူတို႔ရဲ႕<br />ရာဇဝင္ျပတိုက္အိုထဲ<br />မိႈတက္ေနတဲ့ဖေယာင္းရုပ္ထုလို<br />အမွတ္တရမ်ားစြာေပါ့ကြယ္။<br /><br />အဲဒီမွာ<br />တို႔နွစ္ဦးရဲ႕ညီတူညီမွ်<br />ထိန္းခ်ဳပ္ထားရျခင္းေတြရွိတယ္။<br /><br />ဘဝေဒသနာ<br />အခ်ိန္ကာလမ်ားစြာဟာ<br />ႏူးညံ့မႈေဝဒနာအၿဖစ္<br />တို႔ရဲ႕အသည္းႏွလံုးထဲ<br />တစိမ့္စိမ့္စီးဝင္လာခဲ့ၿပီ။&nbsp;&nbsp; ။</div><br /><span style="color: #cc0000;">ေနဆူးသစ္</span><br /><br />(ရတနာသစ္ မဂၢဇင္း) <br />(အိုင္ဒီယာ ၂ဝဝ၈ ေဖေဖာ္ဝါရီ)<br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-2595766902783427365?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-10762183703170621532010-02-10T11:01:00.001+08:002010-02-10T11:02:25.536+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3IhMUdNJ1I/AAAAAAAAAmU/o-UySipoABo/s1600-h/Marcel%20Duchamp.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="264" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3IhMUdNJ1I/AAAAAAAAAmU/o-UySipoABo/s320/Marcel%20Duchamp.JPG" width="200" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;">Marcel Duchamp</span></div><b style="color: #0b5394;">ခႏၲီယေတး</b><br /><br />အခ်စ္အတြက္<br />အဓိပၸာယ္ႏွစ္ခုမဖြင့္နဲ႔ကြယ္<br />မင္းကို<br />အာရုဏ္ဦးဆန္ဆန္ေမွ်ာ္လင့္<br />ညေတြသာၿဖစ္ခဲ့ရ<br />ခံစားမႈေမွာ္အတတ္နဲ႔<br />က်ယ္ျပန္႔တဲ့ေကာင္းကင္ျပာ<br />တစ္ႀကိမ္တစ္ခါပိုင္ဆိုင္ခြင့္<br />ႏွစ္ခ်ိဳ႕သက္ျပင္း<br />အလင္းတံခါးေတြပိတ္ဆို႔ထားရဲ႕ ...<br />ဆင္ျခင္တံုတရားကင္းမဲ့<br />ငါက<br />အိပ္မက္ေတြနဲ႔အဆိပ္သင့္<br />မင္းက<br />မိန္းမစစ္စစ္အၿဖစ္<br />တစ္ဘဝစာႀကိဳျမင္ခဲ့ေပါ့။<br /><br />ဆံုဆည္းခြင့္အလွ<br />အသည္းႏွလံုးဂီတ<br />အတၱအသြင္သစ္<br />ေတးျဖစ္ဘယ္လိုဆိုရပ၊<br />သေကၤတေတြေပ်ာက္ဆံုး<br />ငါ့အနာဂတ္အားလံုး<br />ပစ္မွတ္ၿဖစ္သြားတဲ့အခါ<br />မင္းက<br />အရာရာကိုဥပကၡာထား<br />ျမားတစ္စင္းပစ္ခြင္းလိုက္စမ္းပါ<br />အဲဒီကစားပြဲဟာ<br />ရံႈးနိမ့္ပါရေစ<br />အဓိပၸာယ္ရွိစြာ ...။&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ေနဆူးသစ္</span><br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-1076218370317062153?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-60290584485084358902010-02-10T09:10:00.004+08:002010-02-10T14:15:51.069+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3IHC9ySiVI/AAAAAAAAAmQ/iL02BNRzWkw/s1600-h/Giorgio%20de%20Chirico.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="250" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3IHC9ySiVI/AAAAAAAAAmQ/iL02BNRzWkw/s200/Giorgio%20de%20Chirico.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;">Giorgio de Chirico</span></div><b style="color: #0b5394;">တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္</b><br /><br />ဥပမာ<br />တစ္ေယာက္ကေနပူက်ဲက်ဲမွာ ေအးျမျခင္းအေၾကာင္းေျပာ<br />တစ္ေယာက္ကေဆာင္းႏွင္းသြဲ႕သြဲ႕မွာ ေနျခည္ျဖာမွေႏြးသည့္အေၾကာင္းေျပာ။<br /><br />တကယ္ေတာ့ကြၽန္ေတာ္က အေတြ႕အႀကံဳေတြလိုခ်င္တာ။<br /><br />ေလွကားထစ္ၾကမ္းၾကမ္းေလးမ်ားေပၚ ေျပးတက္ခ်င္<br />သစ္ပင္ျမင့္ျမင့္ထိပ္ဖ်ားေပၚ တြယ္တက္ခ်င္<br />ေရစီးသန္တဲ့စမ္းေခ်ာင္း ဟိုဘက္ကမ္းဆီကူးခပ္ခ်င္<br />တစ္ခါတေလက်ေတာ့လဲ<br />အေတြးအိပ္မက္ေတြမပါဘဲ<br />တစ္ေရးတစ္ေမာေလာက္ ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္ေမာက်ခ်င္။<br /><br />ငိုရင္ ငိုမိမွာ<br />ရယ္ရင္လည္း ရယ္မိမွာ။<br /><br />ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ညႇိရခက္သလို<br />တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္၊<br />တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ညႇိရခက္သလို<br />ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္။<br /><br />အမ်ားေတြနဲ႔ ထပ္တူအတိုင္းပဲေပါ့<br />အေစာဆံုးႀကံဳခဲ့ရလို႔<br />ျပန္ေျပာင္းလမ္းညႊန္ရသလိုမ်ိဳး။ ။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ေနဆူးသစ္</span><br /><br />(အိုင္ဒီယာ ၂ဝဝ၉ ဇြန္)<br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-6029058448508435890?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-33761551134010216322010-02-09T23:10:00.003+08:002010-02-17T16:51:36.296+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3F6BLfmp0I/AAAAAAAAAmM/KGa_5D5sm5I/s1600-h/salvador%20dali%20Landscape-With-Butterflies_jpg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="215" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3F6BLfmp0I/AAAAAAAAAmM/KGa_5D5sm5I/s320/salvador%20dali%20Landscape-With-Butterflies_jpg.jpg" width="250" /></a></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><span style="font-size: x-small;"> Salvador Dali</span></div><b style="color: #0b5394;">အနားသတ္မ်ဥ္း</b><br /><br />မိုးေခါင္ေရရွား ရပ္ဝန္းထဲ<br />စိတ္ကူးလွလွေလးေတြ လင္းလဲ့ည<br />ၾကယ္ပြင့္ေတြဆီ ခိုးနမ္းမိခဲ့။<br /><br />ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့<br />ကြ်န္ေတာ့္ အိုေအစစ္ေလး<br />အခုဆို<br />ေပ်ာ္ေနေရာေပါ့ ...။<br /><br />ရင္ခုန္သံ အစြန္းဘက္<br />ေျမပံုအၫႊန္းတစ္ဝက္နဲ႔<br />ဇာတ္လမ္းဆက္သူဟာ<br />ဘယ္သူလဲ ေမးရင္<br />တစ္ဘဝစာ တမ္းတမိသူ<br />ကြ်န္ေတာ့္ အျပစ္ပါ။<br /><br />မေဆြးခ်င္ဘူး ...<br />ဒါေပမယ့္<br />လြမ္းမိတယ္။&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ေနဆူးသစ္</span><br /><br />(႐ုပ္ရွင္အျမဳေတ မဂၢဇင္း) <br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-3376155113401021632?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-51076143746849856382010-02-09T17:29:00.005+08:002010-02-10T14:15:41.191+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3EqQrECXKI/AAAAAAAAAl8/biJa3yYMA7E/s1600-h/JM.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="234" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3EqQrECXKI/AAAAAAAAAl8/biJa3yYMA7E/s320/JM.JPG" width="180" /></a></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><span style="font-size: x-small;">Joan Miró</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"><b style="color: #0b5394;">သံေယာဇဥ္</b><br /><br />အိပ္မက္လို ေပ်ာက္သြားခဲ့ရင္<br />ရယ္ေမာဟားတိုက္ပစ္လိုက္ခ်င္ရဲ႕<br />အဲ့ဒီႀကိဳးႏွစ္ေခ်ာင္းပူး ... က်စ္ဆံၿမီးကိုပဲ<br />အပ္ေပါက္ထဲ ျဖည့္စြက္ထည့္ေနခဲ့ၾက ...။<br /><br />စကၠဴျဖဴေတြေလာင္ကြ်မ္းသြားတဲ့မီးစ<br />ျပာမႈန္ျဖန္႔က်က္ဧကမ်ား<br />ခဏခဏ ေရးခြ်တ္ခဲ့တဲ့အမွားေတြေလ ...။<br /><br />အတိုင္းအဆသက္သက္<br />အရည္အေသြးသက္သက္<br />ပိုင္းျခားဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့<br />သတ္ပံုေတြကလည္း အမ်ားသား ...။<br /><br />လက္ဖဝါး၊ ေျခဖဝါး၊<br />ၿပီးေတာ့ ...<br />ႏွလံုးသား<br />အားလံုးကို တီးေခါက္ၾကည့္မိခဲ့<br />သံစဥ္လွလွေလးေတြ ထြက္မထြက္ ...။<br /><br />ခ်ိတ္ႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ မညီမွ်<br />အဓမၼဖိစီးတဲ့ ဝမ္းတြင္းနာက<br />ရင္အံုတစ္ခုလံုးကို<br />ေျပာင္းျပန္လွန္ပစ္ေနေတာ့တယ္ ...။&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><span style="color: #cc0000;">ေနဆူးသစ္</span></span><br /><br /><span style="font-size: small;">(ေကာင္းကင္ရိပ္ ကဗ်ာစာအုပ္)</span><br /><span style="font-size: small;">(</span>သိုး<span style="font-size: small;">ကေလးရဲ႕ေနထြက္ခ်ိန္ - မေနာ္ဟရီ)&nbsp;</span><span style="font-size: small;"><span style="color: #cc0000;"> </span></span></div><div style="text-align: left;"><span style="color: #f9cb9c;">.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5107614374684985638?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-43804675439983570282010-02-09T10:49:00.001+08:002010-02-10T10:39:15.632+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3DLXxB4n4I/AAAAAAAAAls/-0kxrQQfJ_8/s1600-h/Warhol_Mona_Lisa_1963.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="271" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S3DLXxB4n4I/AAAAAAAAAls/-0kxrQQfJ_8/s320/Warhol_Mona_Lisa_1963.jpg" width="180" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;">Andy Warhol, 1963</span></div><b style="color: #0b5394;">မိုနာလီဇာသို႔ ရင္ဖြင့္ကဗ်ာ</b><br /><br />ဟုတ္တယ္<br />မိုနာလီဇာ<br />အခ်စ္ဆံုးပါလို႔<br />စကားလံုးေတြ မတပ္ခ်င္ဘူးကြယ္<br />မင္းအၿပံဳးေတြ<br />ဆြတ္ယူဖမ္းစားခဲ့လို႔<br />အလကၤာနဲ႔ သခၤါရ<br />ပ်က္လံုးထုတ္ခံရေပါင္းလဲ ... မ်ားၿပီ။<br /><br />ညီမွ်ျခင္းေတြထဲက<br />မညီမွ်ျခင္းေတြအတြက္<br />သိမ္ေမြ႔႐ိုက်ိဳးစြာ ႀကိဳးစားပါရေစ<br />ငါ့ဝိညာဥ္ေတြ .. မသန္႔စင္ေတာ့ဘူး<br />မိုနာလီဇာ ...<br /><br />ခံစားမႈစစ္စစ္ထဲကို တိုးဝင္ၿငိတြယ္ရင္း<br />ခ်ိန္ခြင္ညႇာညႇိတဲ့ခဏ<br />ဟိုး ... ေဝးေဝးမွာ<br />ေျပးထြက္စြန္႔ခြာ ေက်ာခိုင္းထားလိုက္စမ္းပါ။<br /><br />ဒီမွာ<br />မိုနာလီဇာ<br />မျပတ္သားျခင္းေတြနဲ႔ ယဥ္ပါးခဲ့လို႔<br />အသည္းႏွလံုးဆိုတဲ့ တန္ဘိုးဟာ<br />အၿမဲတမ္း ဆံုးပါးခဲ့ရတယ္။<br /><br />အညတရရဲ႕ အတၱအတြက္<br />ဘဝမွာေနေပ်ာ္ဖို႔<br />ေဖ်ာ္ေျဖေရး ေတးတစ္ပုဒ္<br />အဟုတ္နားမေထာင္ခ်င္ဘူးကြယ္။<br /><br />ဒါေပမဲ့<br />ရာစုမ်ားစြာရဲ႕<br />ၿဂိဳလ္နကၡတ္ေတြ ျဖတ္သန္းရင္း<br />ေခ်းေညႇာ္ညစ္ထပ္၊ ထံုထိုင္းေလးလံလြန္းလို႔<br />သတၳဳသံေပါက္ေနတဲ့<br />ငါ့အသံနက္နက္နဲ႔<br />ဟစ္ေအာ္လိုက္ေတာ့မယ္<br />မင္းအၿပံဳးေတြ ... ႐ုတ္သိမ္းေပးပါ<br />&nbsp;&nbsp; မိုနာလီဇာ<br />&nbsp;&nbsp; ငါ<br />ျပတ္&nbsp;&nbsp; သား &nbsp; ခ်င္&nbsp;&nbsp; တယ္။ &nbsp; ။<br /><br /><span style="color: #990000;">ေနဆူးသစ္</span><br /><br /><span style="color: #0b5394;">(ဝိညာဥ္ျပာတို႔ မိုးေကာင္းကင္)</span><br /><br />(ေနဆူးသစ္ ရဲ႕ ကဗ်ာေတြထဲက အခ်စ္ကဗ်ာ ၇ ပုဒ္ ေရြးၿပီးတင္ပါမယ္။)<br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-4380467543998357028?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-57260156399346371452010-01-25T21:22:00.002+08:002010-01-25T21:25:31.531+08:00<div style="color: #0b5394;"><b>&nbsp;သိဒၶတၳကိုနားလည္ျခင္း</b><br /></div><br />႐ွံဳးနိမ့္ျခင္းမ်ားနဲ႔ ရင္ဆိုင္ရတဲ့အခါ<br />ငါ့ မ်က္ႏွာပ်က္ေနလိမ့္မယ္ မင္းထင္လား။<br /><br />ေအာင္ျမင္မႈကို ရယူခံစားရတဲ့အခါ<br />ငါ ဝမ္းသာေနမယ္ မင္းထင္လား။<br /><br />႐ွံဳးနိမ့္ျခင္းနဲ႔ ေအာင္ျမင္ျခင္းၾကားက<br />မ်ဥ္းေၾကာင္းေလးသာ မ႐ွိရင္<br />ဒီ ႏွစ္ခုဟာ အတူတူပါပဲ<br />ဘယ္ဟာကိုမွ<br />ငါ ထူးၿပီး မတုန္လႈပ္ပါဘူး။<br /><br />ရက္စက္မႈရဲ႕ အတြင္းထဲမွာ<br />ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ျခင္းဆိုတာ ကိန္းဝပ္ေနတယ္။<br />ေသဆံုးျခင္းရဲ႕ အတြင္းထဲမွာ<br />အသက္႐ွင္သန္မႈ မ်ိဳးေစ့ေလး ကိန္းဝပ္ေနတယ္။<br />႐ွံဳးနိမ့္မႈရဲ႕ အတြင္းထဲမွာ<br />ေအာင္ျမင္ျခင္းဟာ ကိန္းဝပ္ေနတယ္။<br /><br /><span style="color: #990000;">မိုးေသြး</span><br /><br />(မွတ္ခ်က္။ ။ ဘုရားေလာင္း သိဒၶတၳ မဟုတ္ပါ။<br />ဂ်ာမန္စာေရးဆရာႀကီး&nbsp; <span style="color: #073763;">Hermann Hesse</span> ၏ သိဒၶတၳ <span style="color: #073763;">Siddhartha</span> ျဖစ္ပါသည္။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5726015639934637145?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-8453111429784521552010-01-18T20:26:00.000+08:002010-01-18T20:26:02.088+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S1RR14BbBpI/AAAAAAAAAj8/lOQxg3aKZKU/s1600-h/DSCN3526.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="158" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S1RR14BbBpI/AAAAAAAAAj8/lOQxg3aKZKU/s320/DSCN3526.JPG" width="252" /></a><br /></div><div style="color: #073763; text-align: center;">ခ်မ္းေအး<br /></div><b style="color: #0b5394;">ျမစ္သို႔</b><br /><br />တစ္ခါတုန္းက သူဟာ ကြ်န္းပင္ေပါက္ကေလးအျဖစ္နဲ႔<br />ငွားငွားစြင့္စြင့္ ရွင္သန္ခဲ့စဥ္က တစ္ေန႔ အခုလို တက္မႀကီး<br />ျဖစ္သြားရမယ္။ ဘယ္ေတြးခဲ့မလဲ။ ဒါေပမဲ့၊ ျဖစ္ခဲ့။ လူေတြ<br />ကုန္ေတြကို လိုရာအရပ္ဆီ အသီးသီး ပို႔ေဆာင္ေပးဖူးခဲ့။<br />ဒီလိုနဲ႔ ရက္လႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ထမ္းေဆာင္ခဲ့၊ ဒီလိုနဲ႔<br />ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဇရာေထာင္းတဲ့အခါ<br />မိခင္သေဘၤာအိုႀကီးခင္ဗ်ာ မုန္တိုင္းမွာ လြင့္စင္ကြဲေၾကသြားရ။<br />သူကိုယ္တိုင္ကေတာ့ သခင့္လက္႐ံုးနဲ႔ အလုပ္ဖက္မို႔ ..<br />ကမ္းေပၚဆြဲတင္ အမွတ္တရထားၾက။ ဒီလိုနဲ႔<br />ျမစ္ကမ္းနဖူးတစ္ခုေပၚ၊ မိုးထဲေလထဲ အနားယူခဲ့ရ။ ဒါနဲ႔ပဲ<br />လမ္းတစ္ေလွ်ာက္၊ ေလွ်ာက္လာတဲ့ လူစိမ္း<br />သူ႔နားေရာက္တဲ့အခါ "ျမစ္ဆီျပန္မယ္" အဆက္မျပတ္<br />ဟစ္ေႂကြး။ သူ႔အသံၾကားတဲ့အခါ၊ တာဝန္ေတြ ေက်ၿပီပ။<br />ထမ္း႐ြက္ထားတဲ့ "အဓိပၸာယ္မ်ား စြန္႔ပါ့" အခုကစ "တက္မ"<br />မဟုတ္ဘူး ေျပာခဲ့ရာ သူခ်ံဳးပြဲခ် ငိုေႂကြး "ျမစ္ဆီျပန္မယ္"<br />ေရေၾကာင္းခရီးအႏွံ႔ ဆန္႔မယ္။ လူေတြ ကုန္ေတြ အရင္လို<br />သယ္ပိုး လိုရာအေရာက္ပို႔မယ္။ အဆက္မျပတ္ ဟစ္ေႂကြး။<br />အတန္ၾကာ လူစိမ္း စဥ္းစားေခါင္းခါတယ္။ ၿပီး သူ႔ကို<br />သယ္ပိုးထမ္း႐ြက္ခဲ့ၾက။ "အဓိပၸာယ္မ်ား စြန္႔ပါ့" သူက<br />အဖန္ဖန္ဟစ္ေႂကြး။ "ျမစ္ဆီျပန္မယ္" ေရေၾကာင္းအႏွံ႔<br />ဆန္႔မယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ အ႐ိုးၿပိဳင္းၿပိဳင္း ကိုယ္အလိမ္းမွာ အက္ရာ<br />ဒဏ္ရာေတြနဲ႔ သူ႔ကို စိတ္မေကာင္းႀကီးစြာ<br />မတတ္သာေတာ့တဲ့အဆံုး စၾကဝဠာအစြန္းတဖက္ရဲ႕<br />ႀကိဳးစမွာ ခတ္ႏွံခဲ့ရ။ အဓိပၸာယ္မ်ားက<br />ဆက္လက္ထမ္း႐ြက္ဆဲ။ "ျမစ္ဆီျပန္မယ္၊ ေရေၾကာင္းအႏွံ႔<br />ဆန္မယ္"။<br /><br /><span style="color: #990000;">ခ်မ္းေအး</span> <br /><br /><div style="color: #0b5394;">(ေခတ္ၿပိဳင္အႏုပညာ ၁ စာအုပ္ မွ ကူးယူပါသည္။<br />ခ်မ္းေအး ရဲ႕ ပန္းပုလက္ရာကို ခံစားခ်က္ေရးထားတာကို ကဗ်ာတပုဒ္လို ခံစားရပါတယ္။<br />ခ်မ္းေအး ထင္ေပမယ့္ စာအုပ္ေရးသူ ေအာင္မင္း ေရးတာမ်ားလားလို႔လဲ ထင္မိပါတယ္။)<br /></div><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-845311142978452155?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-40390718151397425702010-01-17T23:07:00.002+08:002010-01-17T23:10:04.781+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S1Mmv8pq7oI/AAAAAAAAAj4/FYaGRMu3L9c/s1600-h/DSCN3521.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="223" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S1Mmv8pq7oI/AAAAAAAAAj4/FYaGRMu3L9c/s320/DSCN3521.JPG" width="320" /></a><br /></div><br /><br /><span style="font-size: small;"><b style="color: #0b5394;">ေလညင္းကေလး</b></span><br /><br />မင္းဟာ ဧျမေအာင္လဲ လုပ္ေပးတယ္<br />ငါတို႔ ခံစားရတယ္<br />ႏွလံုးသားက တဆင့္ေပါ့။<br /><br />မင္းမွာ အဆင္းလဲရွိတယ္<br />ငါတို႔ ျမင္ရတယ္<br />တိမ္စိုင္ေလးေတြက တဆင့္ေပါ့။<br /><br />မင္းဟာ စကားလဲ ေျပာတတ္တယ္<br />ငါတို႔ ၾကားရတယ္<br />သစ္ရြက္ကေလးေတြခတ္သံက တဆင့္ေပါ့။<br /><br />ဒါေပမဲ့ မင့္ရဲ႕မ်က္ႏွာကိုေတာ့<br />ဘယ္ခါမွ မျပဘူး<br />ငါတို႔ရဲ႕ ေမတၱာတရားကို<br />မုန္းတီးလို႔လားကြယ္။ ...။<br /><br style="color: #990000;" /><span style="color: #990000;">ေမာင္ဒီ</span><br /><br /><div style="color: #0b5394;">(ဆရာ) ေမာင္ဒီ ရဲ႕ နာမည္ႀကီး ပန္းခ်ီကား နဲ႔ ကဗ်ာ ျဖစ္ပါတယ္။ <br /></div><span style="color: #0b5394;">ေခတ္ၿပိဳင္အႏုပညာ ၁ စာအုပ္မွ ကူးယူပါတယ္။</span> <br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-4039071815139742570?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-43000090551112498892010-01-03T16:35:00.002+08:002010-03-18T13:09:06.030+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S0BWUJv63RI/AAAAAAAAAi8/aFJ1XVEqn2M/s1600-h/memorablemascots.com.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="241" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/S0BWUJv63RI/AAAAAAAAAi8/aFJ1XVEqn2M/s200/memorablemascots.com.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #6fa8dc; font-size: x-small;"> <span style="color: #0b5394;">Photo: memorablemascots.com</span></span></div><br /><b><span style="font-size: large;"><span style="color: #351c75;">နတ္ျမင္းပ်ံမ်ားရဲ႕ ပံုျပင္</span></span></b><br /><br />လူတို႔ရြာနဲ႔ လြန္စြာကြာေဝး<br />သဲသာေသာင္ ျဖဴလဲ့ေဖြးလို႔<br />ျမစိန္ေရႊေငြေရာင္ ဂယက္ေျပးတဲ့<br />ပင္လယ္လွ်ိဳ ေခ်ာင္ဝိုက္ေကြးနဲ႔<br />ေတာင္ကြ်န္းသာ ျပာရီေအးခဲ့<br />ေတာအုပ္ၿမိဳင္လဲ သစ္ရည္ေကြ်းေတာ့<br />ေနမဝင့္တဝင္ မနားခ်င္ေသးလို႔<br />ေျပးလႊား ခုန္ေပါက္<br />လက္ေက်ာက္ ေျခကန္<br />ခြာေပါက္ဟန္ ျမည္ဆူညံလို႔<br />ရယ္ေမာ ျမင္းဟီသံတို႔<br />လည္ဆံ ၿမိတ္ႏြယ္<br />ၿမီးတန္သြယ္ လြင့္ႀကဲၿပီး<br />ပ်ံဝဲၾကဟန္ ေလကိုဆန္မွ<br />နတ္တို႔ဖန္သည္ ေတာင္ပံ႐ိုက္ျပန္ၾက<br />တိမ္တိုက္စြန္းမွ<br />လဝန္းထြက္ျပဴ<br />ၾကယ္ျပဴဖန္မွန္<br />ေရာင္ျပန္ဟပ္ဆဲ<br />စံုဆန္ျဖတ္ကူး ဖိုမျမဴးလို႔<br />ေဝဟင္ေရျပင္ ေျမလြင္ျပင္မွာ လူးလြန္႔လို႔<br />ထူးျခား စြန္႔စား ဆန္းၾကယ္<br />ကိုယ္အေမြး ျဖဴေဖြး ဖိတ္ဖိတ္ခ်ယ္သည္<br />ထည္ဝါဘိျခင္း ေငြအဆင္းရွင့္<br />သင္းအုပ္ဖြဲ႔ျပန္ နတ္ျမင္းပ်ံတို႔<br />လည္တန္ရွည္ႏြဲ႔မွီ<br />ႏႈတ္ခမ္း-ေတြ႔နမ္း ပလီၾက<br />ဝါကြ်တ္ၿပီ ႀကံဳႀကိဳက္<br />ႏွစ္ၿခိဳက္ခံုမင္<br />မိတ္လိုက္မည္ ျပင္ၾက<br />ေတာအဝင္-သဘင္ စခဲ့ၿပီ။<br /><br />နတ္၏သမီး<br />အထီးတည္းႏိုင္ေသာ<br />တစ္ခုေသာ နတ္ျမင္းပ်ံမူကား<br />သူတကာ အမ်ားနဲ႔မတူ<br />ကိုယ္လံုးဆြတ္ဆြတ္ျဖဴပါလ်က္<br />ထူထဲရွည္လ်ား လည္ဆံဖြားႏွင့္<br />ၿမီးဖ်ားသြယ္ႏြယ္<br />တစ္ခဲနက္ မည္းျပက္ေမွာင္ေရာင္ ယွက္ၿပီး<br />ဘယ္ညာ အေတာင္ပံကားမွာ<br />ဖဲကတၱီ မဲျခည္သားျပန္ခဲ့<br />တိမ္ယံအၾကား သူပ်ံလႊားလွ်င္<br />ျဖဴနက္တစ္ဝက္ အဆင္ထင္ရွား<br />ရွားပါးျခားနား<br />အႏၲရယ္ တကယ္မ်ားသူေပပဲ<br />ခ်စ္သနား စိုးရိမ္လြန္<br />တစ္အုပ္ဖြဲ႔လံုး ပူပန္ၾက<br />လာလတၱံေသာ ေဘးရန္မွ<br />ဖံုးဝွက္ ကာကြယ္မွန္ေသာ္လဲ<br />တစ္ခါတစ္ရံ မာန္မာန<br />သူ႔အလွ သူယံုၾကည္ၿပီး<br />ဟိုသည္ ေက်ာ္ခုန္ ႂကြားဝင့္<br />တစ္ကိုယ္တည္း လႊင့္တတ္သည္။<br /><br />တစ္ခုေသာ နတ္ျမင္းပ်ိဳမူ<br />ရင္လိႈက္ဖို ငိုခ်င္မဆံုးခဲ့<br />ေမာင့္ႏွလံုး ပူအံုးနာက်င္<br />တသက္သက္ မက္ေမာခံုမင္ခဲ့<br />အၾကင္ျမင္းငယ္ နတ္မိမယ္ကို<br />ေမာင္ ဘယ္လို ဟန္ေပး<br />မလြန္ခင္ ယူငင္ေထြးရပါ့<br />ဘယ္ေဆးဝါး ေကြ်းခြံလို႔<br />လြတ္အံ့ေသာ ေနရာ<br />ဘယ္ေတာင္ပံ အုပ္ျဖန္႔ကာၿပီး<br />ေခၚရပါမလဲ-<br />ဘယ္ ကံၾကမၼာ ခိုမွီးလို႔<br />ႏွီးေႏွာ ခ်စ္ကြ်မ္း ေအာင္ျမင္<br />ေမာင့္ရင္ခြင္ ျပန္ခိုဝင္ေအာင္<br />ဘယ္လို ေခၚငင္ရပါ့-<br />အစဥ္သည္မွာ ၿမဲေန<br />မ်ိဳးတူ၊ ေသြးတူ အေဆြတို႔ႏွင့္<br />ေသသည္အထိ သက္ဆံုးတိုင္<br />ေမာင္ ဘယ္လို ပိုင္ဆိုင္ရပါ့-<br />ေတာၿမိဳင္၏ သီခ်င္း<br />ေနမင္း၏ ေသြးနီ<br />ပူေႏြးသည့္ ေရလိႈင္း<br />ေတာင္ဝိုင္းရံေသာ<br />စိုထိုင္း သြန္အန္ ေရေပါက္ႏွင့္<br />ပန္းဝတ္ဆံ ပ်ံေႂကြေရာက္ခဲ့<br />ေတာင္ေျမာက္ ဟင္းလင္းျပန္႔<br />ရွင္းသန္႔သန္႔ ေသာင္ျပင္ျဖဴမွာ<br />ႏွစ္ကိုယ္တူ ေျပးစိုင္းခဲ့ေသာ<br />ရက္မ်ားစြာ မၾကာေမာေသးပါလ်က္<br />ႏွမေရြ႕ေလ်ာ့ ေမ့ေမာရက္ၿပီ<br />မဆည္တန္႔ ႏိုင္ေရး။<br /><br />ဆံုး႐ံႈးခဲ့ၿပီထင္<br />နာၾကည္း သည္ ဘဝင္ႏွင့္<br />ျမင္လိုက္သည္ ေနရီပြင့္မွာ<br />ၿမီးဆံ လည္ဆံ တလြင့္လြင့္<br />တစ္ဝက္ မည္းျဖဴ ေတာင္ပံဖြင့္လို႔<br />တိမ္ အဆင့္ဆင့္ ေက်ာ္လႊား<br />မဆင္ျခင္ မစဥ္းစား<br />နတ္ျမင္းမိငယ္ နယ္ကြ်ံမွားရွာဆဲ<br />ကစားေႁခြရံနဲ႔<br />ရွင္ဘုရင္ ေတာလည္ အျပန္မွာ<br />စံုမက္ လိုခ်င္ လြန္သတဲ့<br />စစ္သား အင္အားသြန္လို႔<br />မရအရ ဖမ္းယူျပန္ေတာ့<br />ေသနတ္ က်ည္ဆန္ မွန္ၿပီး<br />ေတာင္ပံ က်ိဳးပဲ့<br />ႏွမ ေျမသက္ခဲ့ၿပီ<br />ပဲ့တင္ မုန္တိုင္းလဲ<br />အုပ္ဆိုင္း လွ်ပ္ျပက္ထန္ခဲ့<br />အားလံုး နတ္ျမင္းပ်ံတို႔<br />ေဘးရန္မွ လြတ္ရာ<br />ခြာျပင္းအေသာ့ စိုင္းၾကေတာ့လွ်င္<br />တစ္ေၾကာ့လည္ျပန္ ေၾကာက္ရြံမွန္ပါလဲ<br />က်န္ရစ္ခဲ့ နတ္ျမင္းပ်ိဳ<br />ေက်ာက္ေဆာင္ေရစြန္းမွာ ခိုၿပီး<br />ငိုယိုတစ္ဝက္ မေျပးရက္ရွာဘု<br />လိႈင္းပ်က္စီးေဖာ့ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေတာ့လွ်င္<br />ေတာင္ပံေလွ်ာ့ ႐ုပ္သိမ္း<br />ႏွမ စိမ္းကား<br />ခ်ဳပ္ထိန္း ဖမ္းဆီးသူကို<br />လက္ကမ္းယူ ႀကိဳသတဲ့<br />ဝင္ခို ၾကည္ျဖဴရက္ပါေပ့<br />ေက်ာက္မ်က္ ရတနာစီလဲ<br />ေရႊႀကိဳးကို လည္မွာ ခ်ည္လိမ့္မယ္<br />ပတ္လည္ကာရံ ဆီးတား<br />နန္းေတာ္၏ အမွတ္အသား<br />ၿခံစည္း႐ိုး ျမင့္မားသည္ကို<br />ႏွမ ရံခါ ေရာက္မွားလွ်င္<br />ေသနတ္ဒဏ္ရာရဲ႕ စကား<br />မခုန္ပ်ံ မေက်ာ္လႊားႏိုင္ေတာ့<br />တအား ငယ္ခ်င္ရွာလိမ့္မယ္<br />မကယ္သာ မခံခ်ိ<br />မလွန္သာ တြယ္တာမိသူမွာ<br />ဝဲၾကမ္း ေလထန္ ဖိျပန္ငဲ့<br />လိႈင္းထိသည့္ ေမာင့္ေတာင္ပံ<br />မပ်ံႏိုင္ ေရဒဏ္သင့္ခဲ့ၿပီ<br />ပင့္သက္ ႐ွဴမဝ<br />ေျခကုန္ လက္ပန္း က်ခဲ့ၿပီ<br />အလဟႆအခ်စ္<br />အိမ္ျပန္မလွ ျဖစ္ခဲ့ၿပီမို႔<br />ဘဝ အေျခမမွန္ ကာရန္ မသစ္ခ်င္ဘု<br />ႏွမသာ ေရႊေျမမွာ စံကာ က်န္ရစ္ေတာ့<br />နတ္ျမင္းပ်ံ ေရငန္ညစ္မွာ<br />နစ္ခဲ့ၿပီေလး။<br /><br /><span style="color: #0b5394;">ၾကည္ေအး</span><br />(ဖူးငံုပြင့္သစ္ ၁၉၉၇ မွ)<br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-4300009055111249889?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-90874949751571408842009-12-28T20:43:00.006+08:002009-12-28T20:49:42.262+08:00<div style="text-align: center;"><b style="color: #0b5394;"><span style="font-family: Comic Sans MS;"><span style="font-size: small;">The White Flag</span></span></b><br /><br /><span style="font-family: Comic Sans MS;">He breaks his gun</span><br /><span style="font-family: Comic Sans MS;">Sends his soldiers home</span><br /><span style="font-family: Comic Sans MS;">Opens the last fort</span><br /><br /><span style="font-family: Comic Sans MS;"><i>-The white flag on the sky</i></span><br /><span style="font-family: Comic Sans MS;"><i>Looks like a pigeon</i></span><br /><br /><span style="font-family: Comic Sans MS;">Can you conquer it?</span><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: #990000; text-align: center;"><span style="font-family: Comic Sans MS;">Ali Abdollahi</span><br /></div><div style="color: #990000; text-align: center;"><br /></div><div style="color: #990000; text-align: center;"><div style="text-align: center;">&nbsp;<span style="color: #0b5394; font-size: large;"><span style="font-family: WinInnwa;"><b><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></b></span></span><br /><span style="color: #0b5394; font-size: large;"><span style="font-family: WinInnwa;"><b><span style="font-size: small;">အလံျဖဴ</span><br /></b></span></span> <br /><blockquote><blockquote><blockquote></blockquote></blockquote></blockquote><blockquote style="color: #444444;"><blockquote><blockquote><span style="font-size: small;"><span style="font-family: WinInnwa;">သူ႔ေသနတ္ သူရိုက္ခ်ိဳး<br /></span></span><span style="font-size: small;"><span style="font-family: WinInnwa;">သူ႔</span></span><span style="font-size: small;"><span style="font-family: WinInnwa;">စစ္သားေတြ အိမ္ျပန္ခိုင္း<br />ေနာက္ဆံုးခံတပ္ ဖြင့္လိုက္ၿပီ။</span></span> <br /></blockquote></blockquote></blockquote><blockquote style="color: #444444;"><blockquote><blockquote><span style="font-size: small;"><span style="font-family: WinInnwa;">-ေကာင္းကင္ေပၚက အလံျဖဴ<br />ခ်ိဳးငွက္တစ္ေကာင္ပမာ တူ<br /><br />သင္သိမ္းယူႏိုင္မည္ေလာ</span></span><span style="font-family: Comic Sans MS;">?</span><br /></blockquote></blockquote></blockquote></div><span style="font-family: Comic Sans MS;">&nbsp;</span>botchan<br /></div><div style="color: #444444; text-align: center;"><span style="font-size: small;">(အီရန္ကဗ်ာဆရာ၊ သတင္းစာဆရာ ပါေမာကၡ အလီ အဗၺဒူလ္လဟီ ရဲ႕ ကဗ်ာ ကို</span><br /><span style="font-size: small;">ျမန္မာဘာသာ ျပန္ပါသည္။)&nbsp;</span><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SzindQSC0sI/AAAAAAAAAi0/mQkBINnKiS4/s1600-h/aa03big.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SzindQSC0sI/AAAAAAAAAi0/mQkBINnKiS4/s1600/aa03big.jpg" /></a><br /></div><span style="font-size: small;"><span style="color: #0b5394;">(ျမန္မာက်ဴးပစ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)</span> <span style="color: #f9cb9c;">.</span></span><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-9087494975157140884?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-55388953413323715882009-12-16T21:45:00.001+08:002009-12-16T21:46:43.382+08:00<div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SuwspkvzAnI/AAAAAAAAAgY/mm5clpCLN10/s1600-h/98+love+poems.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SyjiMGI6s6I/AAAAAAAAAik/92WF4bRr_Vw/s1600-h/Bogyoke.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="299" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SyjiMGI6s6I/AAAAAAAAAik/92WF4bRr_Vw/s320/Bogyoke.jpg" width="220" /></a><br /></div><br /><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b>ျပည္ေထာင္စုဗိသုကာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း</b><br /></div><div style="color: #990000; text-align: center;">တကၠသိုလ္ေနဝင္း<br /></div><br /><br />ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ အနီးကပ္ေနခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ အပါးေတာ္ၿမဲလုပ္ခဲ့တဲ့ တကၠသိုလ္ေနဝင္း ေရးတဲ့ စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />၆၁ ႏွစ္ေျမာက္ အာဇာနည္ေန႔ကို ဂုဏ္ျပဳၿပီး ျမန္မာက်ဴးပစ္ ကြန္ျမဴနတီဖိုရမ္ <i><span style="color: #0b5394;">(</span><a href="http://www.myanmarcupid.net/" style="color: #0b5394;" target="_blank">www.myanmarcupid.net</a><span style="color: #0b5394;">)</span></i>&nbsp; မွ ျဖန္႔ခ်ီခဲ့တဲ့ စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />မူရင္းစာေရးသူ၊ ထုတ္ေဝသူ၊ ပီဒီအက္ဖ္ စာအုပ္ကို ကိုယ္တိုင္စာစီစာရိုက္ ဒီဇိုင္းလုပ္ခဲ့သူ <span style="color: #0b5394;">ကိုအကယ္ဒမီ</span>၊ ဓာတ္ပံုမ်ား မွ်ေဝေပးတဲ့ <span style="color: #0b5394;">ကိုမက္ထရစ္</span> နဲ႔ ျပန္လည္ေဖာ္ျပ ျဖန္႔ခ်ီေပးခဲ့တဲ့ <span style="color: #0b5394;">ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္</span> တို႔ကို ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://www.filebox.com/sujnqw0dhgdi" style="color: #38761d;" target="_blank">Filebox</a>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://www.mediafire.com/?22ynooqjnjg" style="color: #38761d;" target="_blank">MediaFire</a></span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #f9cb9c;">.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5538895341332371588?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-42062238996299540552009-12-10T00:57:00.001+08:002009-12-10T00:59:39.015+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Sx_S-yKQdCI/AAAAAAAAAiM/6FTl6NtK3B8/s1600-h/pablo-neruda.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="182" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Sx_S-yKQdCI/AAAAAAAAAiM/6FTl6NtK3B8/s200/pablo-neruda.jpg" width="220" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;"> Photo: katilifox.wordpress.com</span><br /></div><br /><b style="color: #0b5394;">တဒဂၤ ဧကကၱတာ</b><br /><br />ကဲ<br />ေျမျပင္ကိုၾကည့္လို႔<br />တို႔<br />တစ္ကေနတဆယ့္ႏွစ္<br />ေရတြက္ၾကည့္ၾကရေအာင္၊<br /><br />ပါးစပ္ေတြလည္းပိတ္<br />အသံတိတ္လို႔<br />တို႔လက္ေတြလည္းၿငိမ္။<br /><br />တိမ္သလႅာကင္း<br />အရင္လိုျခင္းအလ်င္းမဲ့<br />မိတ္ရင္းေဆြဖြဲ႔လို႔<br />တို႔တေတြ<br />အၿငိမ္းဓါတ္ေတြစီးဖ်န္း။<br /><br />သတၱဝါေတြကိုလည္း<br />မညွင္းဆဲ<br />ကိုတံငါလည္းငါးမသတ္<br />ဆားနယ္သူလက္မစပ္ေအာင္<br />ေမတၱာတရားေတြေဆာင္ၾက။<br /><br />စစ္မီးလွ်ံၾကား<br />စိမ္းကားရက္စက္<br />အသက္မဲ့အေလာင္းေကာင္မ်ားနဲ႔<br />ေအာင္ပြဲခံေနတဲ့သူေတြ<br />ပံ့သကူသကၤန္း<br />ဆင္ျမန္းရင္း<br />ညီရင္းအကိုပမာ<br />ေအးရိပ္မွာလမ္းေလွ်ာက္စို႔ရဲ႕။<br /><br />ဒါက<br />မလႈပ္မရွား<br />ရပ္တန္႔ထားဖို႔ေျပာေနတာမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ပါ။<br /><br />အတၱမီးအားနဲ႔<br />တေယာက္ထဲအတြက္လွမ္း<br />ခရီးၾကမ္းႏွင္ေနတဲ့တို႔ေတြကသာ<br />တခဏတာ<br />ကိုယ္႔ခႏၶာျပန္႐ႈလို႔ၾကည့္ျဖစ္မိရင္<br />နားမလည္မႈေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ ေၾကကြဲမႈမ်ား<br />ေသဆံုးျခင္းတရားကို<br />တိတ္ဆိပ္ၿငိမ္သက္ျခင္းတရားက<br />တဒဂၤျဖစ္ျဖစ္<br />ရပ္တန္႔ပစ္ႏိုင္မယ္ထင္ရဲ႕။<br /><br />ကဲ<br />တစ္ကေနဆယ့္ႏွစ္<br />ငါေရႏွင့္မယ္<br />တခဏတာတိတ္တိတ္<br />ဆိတ္ၿငိမ္ရစ္ပါ<br />ငါသြားေတာ့မယ္။<br /><br /><span style="color: #990000;">ပတ္ဘလိုနီ႐ူးဒါး</span><br /><span style="color: #990000;">(ေမာ္ကင္းေလး ျမန္မာျပန္သည္။)</span><br /><br />ႏိုဘဲလ္ဆုရ ခ်ီလီကဗ်ာဆရာႀကီး ပါဘလိုနီ႐ူးဒါးရဲ႕ &nbsp; <span style="font-size: medium;"><span style="font-family: WinInnwa;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-size: small;">Keeping Quiet </span><span style="font-size: medium;"><span style="font-family: WinInnwa;"><span style="font-size: small;">(</span><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-size: small;">A Callarse)</span> </span></span></span></span></span></span></span></span>ကို နားလည္သလို ဘာသာျပန္ၾကည့္တာပါ။ ဒီကဗ်ာကို ဆရာႀကီးဟာ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ခ်ီလီေကာင္စစ္အရာရွိဘဝနဲ႔ ျမန္မာျပည္ေရာက္ေနတုန္း ဆရာႀကီးဒဂုန္တာရာတို႔ ဦးေဆာင္တဲ့ ျမန္မာစာေရးဆရာမ်ား သမဂၢအဖြဲ႔နဲ႔ အတူ ပဲခူးဘက္အလည္သြားရင္း ပဲခူးက ဘုရားတဆူေရွ႕မွာ ေရးစပ္ခဲ့တာလို႔ ၾကားဖူးပါတယ္။<br /><br />ဆရာႀကီးနီး႐ူးဒါးဟာ ကဗ်ာဆရာ စာေရးဆရာ တေယာက္အျဖစ္သာ မဟုတ္ပဲ ရဲရဲေတာက္ ေတာ္လွန္ေရးသမား ကြန္ျမဴနစ္ သူပုန္ႀကီးတေယာက္ အေနနဲ႔လည္း ေက်ာ္ၾကားသူပါ။ တခ်ိန္က စတာလင္ကို ျပတ္ျပတ္သားသား ေထာက္ခံခဲ့ၿပီး စတာလင္ရဲ႕ ၿပိဳင္ဘက္ လီယြန္ထေရာ့စကီးကို မကၠစီကိုမွာ လုပ္ႀကံသတ္ျဖတ္သူ ဆီကြီရာ႐ိုနဲ႔လည္း အလြန္နီးစပ္ခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ စြတ္စြဲသံေတြလည္း ထြက္ေပၚဖူးပါတယ္။<br /><br />ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ႐ုပ္ၾကမ္းဝါဒီ လက္ဝဲသမား ကြန္ျမဴနစ္ႀကီး တေယာက္ရဲ႕ အဇၨ်ိတၱ နဲ႔ နာမ္တရား စိတ္ဝင္စားမႈကို သူ႔ရဲ႕ ဒီကဗ်ာေလးမွာ ေတြ႔လိုက္ရသလိုပဲ။ မိမိကိုယ္ကို မိမိနားလည္ေအာင္ ႀကိဳးစားျခင္းအားၿဖင့္ သူတပါးကို နားလည္ႏိုင္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို ျဖစ္ေပၚေစမယ္လို႔ ေျပာခ်င္တယ္ ထင္လို႔ ကြ်န္ေတာ္ နားလည္သလို ဘာသာျပန္ၾကည့္တာပါ။<br /><br />ေလးစားစြာျဖင့္ <br /><div style="color: #990000;"><span style="font-size: small;">mokenlay</span> (ေမာ္ကင္းေလး)<br /></div><br /><span style="color: #073763;">.........................................................................</span> <br /><br /><b style="color: #0b5394;">A Callarse</b><br /><br />Ahora contaremos doce<br />y nos quedamos todos quietos.<br />Por una vez sobre la tierra<br />no hablemos en ningun idioma,<br />por un segundo detengamonos,<br />no movamos tanto los brazos.<br /><br />Seria un minuto fragante,<br />sin prisa, sin locomotoras,<br />todos estariamos juntos<br />en una inquietud instantanea.<br /><br />Los pescadores del mar frio<br />no harian danio a las ballenas<br />y el trabajador de la sal<br />miraria sus manos rotas.<br /><br />Los que preparan guerras verdes,<br />guerras de gas, guerras de fuego,<br />victorias sin sobrevivientes,<br />se pondrian un traje puro<br />y andarian con sus hermanos<br />por la sombra, sin hacer nada.<br /><br />No se confunda lo que quiero<br />con la inaccion definitiva:<br />la vida es solo lo que se hace,<br />no quiero nada con la muerte.<br /><br />Si no pudimos ser unanimes<br />moviendo tanto nuestras vidas,<br />tal vez no hacer nada una vez,<br />tal vez un gran silencio pueda<br />interrumpir esta tristeza,<br />este no entendernos jamas<br />y amenazarnos con la muerte,<br />tal vez la tierra nos ensenie<br />cuando todo parece muerto<br />y luego todo estaba vivo.<br /><br />Ahora contare hasta doce<br />y tu te callas y me voy.<br /><br /><span style="color: #990000;">Pablo Neruda </span><br /><br /><span style="color: #0b5394;">.........................................................................</span><br /><br /><b style="color: #0b5394;">Keeping Quiet</b><br /><br />Now we will count to twelve<br />and we will all keep still<br />for once on the face of the earth,<br />let's not speak in any language;<br />let's stop for a second,<br />and not move our arms so much.<br /><br />It would be an exotic moment<br />without rush, without engines;<br />we would all be together<br />in a sudden strangeness.<br /><br />Fishermen in the cold sea<br />would not harm whales<br />and the man gathering salt<br />would not look at his hurt hands.<br /><br />Those who prepare green wars,<br />wars with gas, wars with fire,<br />victories with no survivors,<br />would put on clean clothes<br />and walk about with their brothers<br />in the shade, doing nothing.<br /><br />What I want should not be confused<br />with total inactivity.<br /><br />Life is what it is about...<br /><br />If we were not so single-minded<br />about keeping our lives moving,<br />and for once could do nothing,<br />perhaps a huge silence<br />might interrupt this sadness<br />of never understanding ourselves<br />and of threatening ourselves with<br />death.<br /><br />Now I'll count up to twelve<br />and you keep quiet and I will go.<br /><br /><div style="color: #990000;">Pblo Neruda<br /></div><br /><i><span style="color: #0b5394;">Credit to : myanmarcupid.net, peacefulrivers.homestead.com</span></i><br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-4206223899629954055?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-28596220952034346112009-12-04T22:40:00.007+08:002009-12-04T23:14:29.739+08:00<div style="color: #0c343d;">သီခ်င္းေရးဆရာ အဆိုေတာ္ ခင္ဝမ္း၊ ကဗ်ာဆရာ ခင္ဝမ္း၊ စိတၱဇပန္းခ်ီ စာအုပ္ေရးခဲ့သူ ခင္ဝမ္း၊ ျမန္မာ့ေခတ္ၿပိဳင္ပန္းခ်ီရဲ႕ ေရွ႕ေဆာင္ တဦးျဖစ္တဲ့ ပန္းခ်ီဆရာခင္ဝမ္း။ သူ႔ရဲ႕ ပန္းခ်ီကားေတြကို ခုေနၾကည့္ဖို႔ မလြယ္ပါဘူး။<br /></div><div style="color: #0c343d;"><br /></div><div style="color: #0c343d;">သူ႔အေၾကာင္း၊ သူ႔အမွတ္တရ၊ သူ႔ပန္းခ်ီကား ၂ ခ်ပ္ကိုေတာ့ မေမ ရဲ႕&nbsp; My Emotional Corner Blog မွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ <br /></div><div style="color: #0b5394;"><b><a href="http://emotionalcorner.blogspot.com/search/label/Khin%20One" target="_blank">My Emotional Corner</a></b><br /></div><br /><div style="color: #0c343d;">သူ႔ ပန္းခ်ီကားေတြ အျပင္မွာ ၾကည့္ခ်င္ရင္ေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေဈးေဘးက FMI Centre မွာေတာ့ ေတြ႔ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဆိုင္ခန္းေတြရွိတဲ့ အထပ္မွာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ အေပၚဆံုးထပ္က ရံုးခန္းေတြကို ဓာတ္ေလွကားနဲ႔ တက္သြားလိုက္ပါ။ ေကာ္ရစ္ေဒါ ပတ္ပတ္လည္မွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားတဲ့ ခင္ဝမ္း ပန္းခ်ီကားႀကီး ၈ ခ်ပ္ကို ေတြ႕ရမွာပါ။<br /></div><div style="color: #0c343d;"><br /></div><div style="color: #0c343d;">မႈတ္ေဆးလက္ရာေတြ ျဖစ္ၿပီး၊ သူ႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးလက္ရာေတြလို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ အဲဒီကားေတြ ဆြဲၿပီး မၾကာခင္မွာ အဆုတ္ေရာဂါနဲ႔ ကြယ္လြန္သြားတာလို႔ မစုခ်စ္သူ က ေျပာျပဖူးပါတယ္။<br /></div><div style="color: #0c343d;"><br /></div><div style="color: #0c343d;">ေဆးနဲ႔ မႈတ္တဲ့ ကားႀကီးေတြ အျပင္ ပံုစံငယ္ဆြဲထားတဲ့ ကားေလးေတြလည္း ရွိပါတယ္။ မိုင္းကိုင္စကၠဴေပၚမွာ ဆြဲထားတယ္ ထင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ကားေလး ၆ ကားနဲ႔ ကားႀကီး ၈ ကားလံုးရဲ႕ ဓာတ္ပံုေတြရွိပါတယ္။ ကားေလးေတြ ဓာတ္ပံုေတြက ပိုၾကည္လို႔ ကားေလးေတြပံုရယ္၊ ကားေလးမရွိတဲ့ ကားႀကီး ၂ ကားရယ္ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။<br /></div><div style="color: #0c343d;"><br /></div><div style="color: #0c343d;">ဓာတ္ပံုေတြအတြက္ ကိုေအာင္မ်ိဳးခန္႔ နဲ႔ တင္မ်ိဳးထက္တို႔ကို ေက်းဇူး အထူးတင္ပါတယ္။<br /></div><br /><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Sxkbd2yeW8I/AAAAAAAAAhY/7Mhg7z07VqI/s1600-h/Art001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="322" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Sxkbd2yeW8I/AAAAAAAAAhY/7Mhg7z07VqI/s320/Art001.jpg" width="220" /></a><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;">ျမန္မာသႀကၤန္ပြဲ<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SxkbndEWgxI/AAAAAAAAAhc/sMWkwer677E/s1600-h/Art002.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="316" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SxkbndEWgxI/AAAAAAAAAhc/sMWkwer677E/s320/Art002.jpg" width="220" /></a><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;">ကရင္ဒံုးယိမ္း<br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Sxkb02HB_1I/AAAAAAAAAhg/67udHHOwMms/s1600-h/Art003.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="340" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Sxkb02HB_1I/AAAAAAAAAhg/67udHHOwMms/s320/Art003.jpg" width="220" /></a><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;">အင္းေလးေလွသမား<br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SxkcUVbEAZI/AAAAAAAAAhk/_DqKDJ_C5CA/s1600-h/Art004.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="370" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SxkcUVbEAZI/AAAAAAAAAhk/_DqKDJ_C5CA/s320/Art004.JPG" width="220" /></a><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;">(နာမည္မသိပါ)<br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SxkcdwacgvI/AAAAAAAAAho/oNcL_YYJ3Ck/s1600-h/Art005.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="369" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SxkcdwacgvI/AAAAAAAAAho/oNcL_YYJ3Ck/s320/Art005.JPG" width="220" /></a><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;">ရွမ္းကိႏၵရာကပြဲ<br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Sxkcnl3F4tI/AAAAAAAAAhs/fbF0cCUKcYw/s1600-h/Art006.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="329" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Sxkcnl3F4tI/AAAAAAAAAhs/fbF0cCUKcYw/s320/Art006.jpg" width="220" /></a><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;">ကခ်င္မေနာပြဲ<br /><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SxkctzEnX6I/AAAAAAAAAhw/tKUm3EKh5XI/s1600-h/Art007.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="336" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SxkctzEnX6I/AAAAAAAAAhw/tKUm3EKh5XI/s320/Art007.jpg" width="220" /></a><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;">ပေဒါင္အမ်ိဳးသမီး<br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Sxkc2fFiVeI/AAAAAAAAAh0/1D9rd28uFKk/s1600-h/Art008.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="333" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Sxkc2fFiVeI/AAAAAAAAAh0/1D9rd28uFKk/s320/Art008.jpg" width="220" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394;">ခ်င္းမုဆိုး</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #f9cb9c;">.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-2859622095203434611?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-32270802690179854302009-11-24T21:41:00.000+08:002009-11-24T21:41:18.723+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SwviD-Tas9I/AAAAAAAAAhM/jH5T6whzH6Y/s1600/Inya_Hall.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SwviD-Tas9I/AAAAAAAAAhM/jH5T6whzH6Y/s200/Inya_Hall.JPG" width="200" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small;"><span style="color: #0b5394;">Photo: Wiki</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #0b5394; font-size: small;">အင္းလ်ား</span></b><br /><br />အင္းလ်ားကျပန္၊<br />ျမားမွန္သူ ေမာင္ညိဳျမကိုလ၊ ကယ္ၾကပါဦး။<br />သည္ဘဝကိုျဖင့္ သည္မွ် တန္ပါၿပီလို႔၊<br />မာန္ဖီကာ အားကုန္တင္းေသာ္လည္း၊<br />(ကိုႀကီးေဇာ္ေရ) ျငင္းလ်က္နဲ႔႐ံႈး။<br /><br /><span style="color: #990000;">ေမာင္ညိဳျမ (အိုးေဝညိဳျမ)</span><br />၁၉၃၆ ဒီဇင္ဘာလ၊ စာဆိုေတာ္မဂၢဇင္း<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #f9cb9c;">.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-3227080269017985430?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-3488335666433338772009-10-31T20:30:00.001+08:002009-10-31T20:32:04.422+08:00<div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SuwspkvzAnI/AAAAAAAAAgY/mm5clpCLN10/s1600-h/98+love+poems.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="231" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SuwspkvzAnI/AAAAAAAAAgY/mm5clpCLN10/s200/98+love+poems.jpg" width="150" /></a><br /></div><br />(ကို)မင္းထက္ေမာင္ နဲ႔ တီခ်ယ္ေမၿငိမ္းတို႔ စီစဥ္တဲ့ စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ထူးျခားတာက ကဗ်ာဆရာ အမ်ားစုဟာ ေက်ာင္းထဲက ထုတ္ေဝတဲ့ လက္ေရးကဗ်ာ စာအုပ္ေတြမွာ ပါဝင္ခဲ့ၾကဖူးသူေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ ကဗ်ာဆရာ ၉၈ ေယာက္နဲ႔ ၁၉၉၈ မွာ ထုတ္ေဝဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ၾကေပမယ့္ "အေၾကာင္းေၾကာင္းေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္းမ်ားကို အေၾကာင္း ျပဳၿပီး" ၁၉၉၉ မွာမွ ထုတ္ေဝႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />စီစဥ္သူမ်ား၊ မူလထုတ္ေဝတဲ့ ၾကယ္စင္လင္း၊ ပီဒီအက္ဖ္ စာအုပ္တင္ေပးတဲ့ ခ်ယ္ရီသစၥာ၊ ကြ်န္ေတာ့္ကို စာအုပ္ပို႔ေပးတဲ့ <a href="http://nyeinnyo.blogspot.com/" target="_blank">ကိုညိမ္းညိဳ</a> တို႔ကို ေက်းဇူးအထူးပါပဲ။<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><a href="http://www.scribd.com/doc/21957185/98-Love-Poems" style="color: #38761d;" target="_blank">Scribd</a>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://www.filebox.com/cwa2mauk97wv" style="color: #38761d;" target="_blank">Filebox</a>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://www.mediafire.com/?nqwhitz4fuw" style="color: #38761d;" target="_blank">MediaFire</a></span><br /></div><div style="color: #f9cb9c; text-align: center;"><span style="font-size: large;">.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-348833566643333877?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-3465823023461841322009-10-27T15:11:00.001+08:002009-10-27T15:14:38.802+08:00<div style="color: #cc0000; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><b>ခပ္ေဟာင္းေဟာင္းကဗ်ာ</b></span><br /></div><br /><span style="color: #0b5394;">အို ေဟာင္း ရင့္က်က္ အရြယ္ရလာ <span style="color: #990000;">old</span></span><br /><span style="color: #0b5394;">ရင့္က်က္ျခင္း <span style="color: #990000;">cage</span> ေလွာင္အိမ္ထဲမွာ ေအးစက္စက္ <span style="color: #990000;">c-old</span></span><br /><span style="color: #0b5394;">ရင့္က်က္ျခင္း <span style="color: #990000;">blunder</span> အမွားမ်ားစြာ အရွက္မဲ့ <span style="color: #990000;">b-old</span></span><br /><span style="color: #0b5394;">ရင့္က်က္ျခင္း <span style="color: #990000;">folly</span> ႐ူးသြပ္မႈေတြနဲ႔ ငါ ေခါက္႐ိုးက်ိဳး <span style="color: #990000;">f-old</span></span><br /><span style="color: #0b5394;">ရင့္က်က္ျခင္း <span style="color: #990000;">garbage</span> အမိႈက္ေတြ ၾကာရင္ေရႊျဖစ္ <span style="color: #990000;">g-old</span></span><br /><span style="color: #0b5394;">ရင့္က်က္ျခင္း <span style="color: #990000;">hallucination</span> ထင္ေယာင္ထင္မွား မာယာေလာက အ႐ိုးစြဲ <span style="color: #990000;">h-old</span></span><br /><span style="color: #0b5394;">ရင့္က်က္ျခင္း <span style="color: #990000;">money</span> ပိုက္ဆံအတြက္နဲ႔ တစ္ဘဝစာ မိႈတက္ခဲ့ <span style="color: #990000;">m-old</span></span><br /><span style="color: #0b5394;">ရင့္က်က္ျခင္း <span style="color: #990000;">slave</span> အခ်ိန္ရဲ႕ေက်းကြ်န္ ေရာင္းစားခ် <span style="color: #990000;">s-old</span></span><br /><span style="color: #0b5394;">ရင့္က်က္ျခင္း <span style="color: #990000;">terminate</span> အဆံုးသတ္ ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ ျပန္ေျပာရစ္ <span style="color: #990000;">t-old</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394;">ေက်းဇူး</span><br /><div style="color: #cc0000;">icy <span style="color: #0b5394; font-size: x-small;">(၂၆-၇-၂၀ဝ၉)</span><br /></div></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #38761d; font-size: x-small;">(ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္ မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။)</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #ea9999;">.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-346582302346184132?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-65178307640525381812009-10-23T00:28:00.001+08:002009-10-23T00:29:27.623+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SuCHX70ehnI/AAAAAAAAAgA/Qg-kmGjhCAA/s1600-h/blacksun.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SuCHX70ehnI/AAAAAAAAAgA/Qg-kmGjhCAA/s200/blacksun.jpg" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><b style="color: #660000;"> </b><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;">Black Sun by Getachew Yosef<br />lissanonline.com</span><b style="color: #660000;"><br /></b><br /></div><b style="color: #990000;">ေနၾကတ္ျခင္း </b><br /><br />အလင္းေရာင္ေတြအေၾကာင္း<br />မၫႊန္းဘူး<br />အလင္းေတြ ယုိင္ေနဆဲမို႔။<br /><br />တို႔ဘ၀တည္ေနရာ<br />ဘံုႀကိဳးျပတ္တဲ့ကမာၻ<br />တခဏအေမွာင္ဟာလည္း<br />မထူးဆန္းေတာ့ၿပီ ။&nbsp; ။<br /><br /><div style="color: #cc0000;">ေနဆူးသစ္<br /></div><br />(စိုးစိုးေရ အရင္တခါ ေပးထားတဲ့ ကဗ်ာေလး ခြင့္မေတာင္းဘဲ တင္လိုက္မိၿပီ။)<br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-6517830764052538181?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-51420067186905462292009-10-20T13:07:00.003+08:002009-10-22T07:26:02.224+08:00ကဗ်ာဆရာ ဟိန္းသစ္ရည္သိမ္း၊ သူ႔နာမည္ကို မွန္စာလိုလက္မွတ္ထိုးလို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔က "ေမာင္ဟသီ" လို႔ ေနာက္ေခၚတဲ့ ကိုသီဟ ရဲ႕ ကဗ်ာပါ ..<br /><br />၂၇ ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ အထိမ္းအမွတ္ အျဖစ္ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္က ဖေယာင္းလက္ေရးနဲ႔ ထုတ္ခဲ့တာပါ ...<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/St1Cmr3SJ0I/AAAAAAAAAfw/zYdKoZa6Ln4/s1600-h/SD091019_000001.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="216" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/St1Cmr3SJ0I/AAAAAAAAAfw/zYdKoZa6Ln4/s320/SD091019_000001.jpg" width="300" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><span style="color: #990000; font-size: large;">အသံပ်က္မ်ား</span><br /></div><b>ေမာင္သီဟ</b><br /><br /><span style="font-size: large;"><b>၁</b></span><br /><br />သက္ျပင္းေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာကို<br />ျဖတ္သန္းခဲ့ၿပီးတဲ့အခါ<br />ငါဟာ အဲဒီေနရာကိုေရာက္လာပါေပါ့။<br />စိမ္းခဲ့ေသာသစ္႐ြက္တို႔အေႂကြ ...<br />ေသမင္းဟာသူ႔ေခါင္းသူအကုတ္ ...<br />မိန္းကေလးတို႔အၾကည့္ေတြ<br />ငါ့ထံက႐ုတ္သိမ္းအသြားမွာ။<br /><br />ေဟာ !!! ငါေရာက္လာပါၿပီ<br />လာပါၿပီ အမိႈက္ေတြေပြ႔ပိုက္လို႔<br />လာပါၿပီ၊ ငါေရာက္ ...<br />(လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ျခင္း-လို႔ေတာ့မထင္လိုက္ေလႏွင့္)<br />ၾကည့္ျမင္ေလရာေနရာတိုင္းမွာၾကက္ဆူပင္<br />ၾကက္ဆူပင္၊ ၾကက္ဆူပင္မ်ားစြာ ... မ်ားစြာ<br />ဝိုင္းပတ္ကာဆီးလို႔<br />ေတာတိုးဖို႔ပဲႀကိဳးစားေနရ။<br /><br />ဒါေပမယ့္<br />ငါဟာ(ဘုရားစူး)အႏွစ္ေတြနဲ႔ခ်ည္းသာ<br />ေမြးဖြားလာခဲ့သူပါ<br /><br /><br /><span style="font-size: large;"><b>၂</b></span><br /><br />"... ... ... ... ..."<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">"လံကြတ္တီဝတ္မိုးတိမ္"လို႔*<br /></div>ကဗ်ာတပုဒ္ကိုေနာက္ေျပာင္ေရး<br />(လံကြတ္တီ (ေပါ)-လိင္ေဃာဓိ (ပါ)<br />-လိင္ဖံုးအဝတ္) ... လို႔<br />ေျဖရွင္းခ်က္ကိုအရင္ေပးေနရ<br />ေမာင္သီဟ-က တကယ္တမ္းအလုပ္စလို႔<br />မျဖစ္ေသးပါဘူး။<br />ဒီတႀကိမ္ႀကံဳတဲ့ေမြးလကိုလည္းကားစင္တင္ဆဲ<br />နံၾကားကိုလွံနဲ႔ထိုးဆဲ<br />ဒင္း<br />ေသလြန္ၿပီးႏွစ္မ်ားစြာလြန္ပါမွ ...<br />... ... ... ။<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">-------------------------------------------------<br /></div>* ႐ုရွားကဗ်ာဆရာ "မာယာေကာ့ဖ္စကီး" ေရးတဲ့<br />"ေဘာင္းဘီဝတ္မိုးတိမ္" ဆိုတဲ့ ကမာၻ႔ဂႏၲဝင္<br />ကဗ်ာရွည္ႀကီးတပုဒ္ရွိတယ္ ..<br />-------------------------------------------------<br /><br /><span style="font-size: large;"><b>၃</b></span><br /><br />ကိုယ္တိုင္ေရးပံုတူ<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/St1C02XECGI/AAAAAAAAAf4/-eqVd5rG3JA/s1600-h/SD091019_000002.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="215" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/St1C02XECGI/AAAAAAAAAf4/-eqVd5rG3JA/s200/SD091019_000002.jpg" width="230" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><span style="font-size: large;"><b>၄</b></span><br /><br />ဖန္ခြက္ထဲအရက္ျဖည့္၊ ငွဲ႔ထည့္ဆဲလက္မ်ားေလာက္<br />ဘဝကိုဘယ္သူသစၥာေဖာက္ပါသလဲ<br />ငါ့ေခါင္းထဲအႏွစ္မဲ့စိတ္ကူးမ်ား<br />႐ူးႏွမ္းသြားခဲ့။<br /><br />... ဒါ့အတြက္<br />ေကာင္းကင္နဲ႔ေျမျပင္ကိုပါအျပစ္တင္ရေပမယ္။<br /><br />(က)&nbsp; လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္သံုးဆယ္ေလာက္မွာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါ့ကိုတိတ္ဆိတ္စြာေမြးဖြား<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္းကင္ဘံုေတးသြားမ်ားလည္းမၾကားရ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါးလွံလက္နက္မ်ားလည္းမေတာက္ပ<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလာက - ဆိုတဲ့<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဝိုင္းေပါက္ထဲမွာအတင္းထည့္ခံရ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမာင္သီဟ ... မွာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလးေဒါင့္က်ေသာဥပဓိ႐ုပ္ ရွိပါတယ္။<br /><br />(ခ)&nbsp;&nbsp; ငါးႏွစ္သားရွိေတာ့ေက်ာင္းပို႔ၾက<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သင္ယူမႈယႏၲရားႀကိတ္ဝါး<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သက္တန္းႏွစ္အစိတ္သာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမႈန္႔ျဖစ္သြားေပါ့။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိုက္ကန္းေဖါသြပ္ဇီဝေလးျမားနဲ႔<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေၾကကြဲ၊ ေဆးခ်ဘဝသံသရာ၊ ေတးဘုမၼာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (ႂကြက္ေထာင္ေခ်ာက္)<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါဟာ ... အခ်စ္တဲ့<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါရခဲ့။<br /><br />(ခ-က)ဝတၳဳမ်ားထဲကကဲ့သို႔မဟုတ္ပါ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စိတ္ကူးတည့္ရာေလွ်ာက္ေျပာတဲ့စကားနဲ႔သာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကဗ်ာမဆန္စြာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်စ္ျခင္းကိုရရွိလာခဲ့<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါနဲ႔၊ ကဗ်ာဖြဲ႔သူတေယာက္တိုးလာေပါ့။<br /><br />(ခ-ခ) စကားတို႔ျဖင့္<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အနမ္းတို႔အားတည္ေဆာက္ခဲ့<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်စ္သူဟာ ... ဒီမွာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပဲ့တင္သံျမည္တဲ့အ႐ုပ္ကေလးေပါ့<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တိုးသဲ့ ... သာသာ။<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အနမ္းေတြဟာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စိတ္ကူးကိုခုတ္ေမာင္းတဲ့လက္ေခ်ာင္းမ်ားပဲ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လွည္းဆြဲျမင္းလိုမ်က္လံုးကိုအဝတ္ပိတ္ဆီး<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လမ္းမဟုတ္တဲ့ခရီးလည္း<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားတတ္။<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စိတ္ကူးေတြဟာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရငတ္ေနတဲ့သစ္ပင္မ်ားပမာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်စ္ျခင္းလာ - ေနရွိန္ထိုး<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညႇိဳးေတာ့တယ္။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (ေမာင္သီဟ - ကေတာ့မိုးပ်ံပူေဖါင္းတလံုးလို<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ႀကိဳးျပတ္ ... ... ... ... ...)<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရငတ္လာေတာ့မွတကယ့္ဘဝကို<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပန္ေတြ႔လာရ ...<br /><br />(ဂ)&nbsp;&nbsp; အားပါးပါး ...<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခါးလွခ်ည္ရဲ႕<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီလိုနဲ႔ (႐ုကၡေဗဒဘာသာတြဲနဲ႔)<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘြဲ႔တခုရခဲ့<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (သစ္ပင္မ်ားနဲ႔ေတာ့လံုးဝအက်ိဳးမေပး)။<br /><br />(ဃ) တခါကဘဝရဲ႕အပိုင္းတခုမွာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါဟာ ...<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ... ... ... ခဲ့<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ... ... ... ခဲ့ဖူး<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ... ... ... ခဲ့ဖူးရဲ႕ (ရွက္ဖြယ္)<br /><br /><span style="font-size: large;">ဒါေပမယ့္ မင္းသိထားဖို႔က<br />ငါဟာ ထင္သေလာက္မစုတ္ပဲ့<br />ဘူးဆိုတာပဲေမာင္သီ<br />ဟ</span><br /><br />(င)&nbsp;&nbsp; ငါ့မွာအျပစ္မရွိပါ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဝဋ္တံု႔တင္ျဖစ္ဖြယ္အညစ္အေထး<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမဴတမႈန္ေသာ္မွေရးေရးမထင္ပါ။<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါဟာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာက္ေသာလမ္းမွာေလွ်ာက္ေနရသူသာ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />(စ)&nbsp;&nbsp; သကၤန္းကြ်န္းမွာပါတိတ္ေရး<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၿပီးေတာ့ငါးေမြးသားေဖာက္<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (အရက္ေသာက္၊ ေဆးေျခာက္႐ွဴ)<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဂၢဇင္းတအုပ္မွာ တာဝန္ခံလုပ္<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကဗ်ာစာအုပ္ေတြထုတ္<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေပါက္တတ္ကရေတြေလွ်ာက္ေရး<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (ငါသိပ္မက္တဲ့)<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေၾကးစားစာေရးသမားေတာ့ျဖစ္မလာ။<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဆာက္တည္ရာမရ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြဂဏာမၿငိမ္<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ႏွလံုးအိမ္နဲ႔ေလာကၿငိမ္ေတာင္မွ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနရာမရ ...<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မူးလာတဲ့အခါဖန္ခြက္ကိုေပါက္ခြဲတတ္တဲ့<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လက္မ်ားေလာက္ေတာ့<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သစၥာတရားအေပၚအၾကည္ညိဳမေလ်ာ့ခဲ့။<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီအျပစ္အတြက္<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္းကင္ေရာ .. ေျမျပင္ကိုပါ<br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသစားေသေစသင့္ပါတယ္<br /><br /><b><span style="font-size: large;">၅</span></b><br /><br />ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ေနရာေဟာင္းမ်ားဆိုတာ<br />ငယ္သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းမ်ားလိုပါပဲ<br />ေကာင္းေကာင္းဆိုးဆိုးခ်စ္ခဲ့ဖူးၾက<br />ျပန္ေတြ႔တဲ့အခါၾကည္ႏူးရ<br />ငါ့က်မွတစိမ္းလို။<br /><br />ႏုပ်ိဳဆဲအခ်ိန္တို႔ဆိုတာေက်ာက္ျမတ္ရတနာ<br />အေဟာင္းေခ်စက္ကလုယူႀကိတ္ဝါး<br />ငါ့မွာ<br />ေၾကကြဲမႈတို႔သာမ်ားက်န္ရစ္ခဲ့။<br /><br />အဲဒီလက္တံေတြကပဲဖမ္းခ်ဳပ္<br />ကိုင္လႈပ္လို႔<br />ငါ့ကိုအမိန္႔ေတြထုတ္ခဲ့ၾက<br />(ေမာင္သီဟဟာ သူ႔ေန႔ေတြကို<br />စြန္႔ခဲ့တာမဟုတ္ - စြန္႔ခဲ့ရတာသာျဖစ္တယ္)။<br /><br />အယံုအၾကည္မဲ့စြာ<br />ေကာင္းႏိုးထင္ရာ အဟာရေတြကို<br />ဝတ္တမ္းေၾကစားသံုး<br />စပါးလံုး - အမုန္းလည္းပါရဲ႕။<br />စက္ေခ်း - လူမႈေရးနဲ႔ေငြေၾကး အေႂကြးလည္းပါ။<br />... ... ... ... ...<br />အား ... တကယ္သနားစရာ<br />ငါဟာ<br />ကာလနာရွိတာကိုေတာင္ ဂုဏ္လုပ္တတ္လာပါၿပီ<br />ေဟာဒီမွာ ၾကည့္ၾကစမ္းပါ<br />ျဗဳတ္<br />စ<br />ျဗင္း<br />ေတာင္း။<br /><br />(တကယ္ေတာ့လည္း<br />ဘဝဆိုတာ<br />ငါးမူးတန္ထန္းလ်က္ေခ်ာင္းႀကီးပါပဲ<br />ခ်ိဳၿမိန္သလိုရွိေနဆဲက ႐ုတ္တရက္ထၿပီး<br />ေသာက္အဓိပၸါယ္မရွိဘူးျဖစ္သြားတယ္)<br /><br /><br /><span style="font-size: large;"><b>၆</b></span><br /><br />ေနာက္ေတာ့လည္းဒီလိုပါပဲ<br />ငါဟာၿမိဳ႕ထဲလမ္းေတြေပၚမွာပဲ<br />ဦးတည္ရာမဲ့ေလွ်ာက္ရျပန္ရဲ႕။<br /><br />ၿမိဳ႕ေတာ္ခန္းမအေရာက္<br />ကားလမ္းေဒါင့္မွာ<br />ဆူးေလေစတီေတာ္ကိုငါဦးႏွိမ္ခ်<br />တပည့္ေတာ္ ခယပူေဇာ္ပါ၏။<br />(ဒါေပမယ့္ ငါက ဘာတုန္း)<br /><br />ဆင္းတုေတာ္ဘုရားရွင္ရဲ႕<br />ဖန္မ်က္လံုးေတာ္ျမတ္တို႔အထဲမွာ<br />ငါ့အရိပ္ငါ ရွာမရခဲ့။<br /><br />ဘုရားအဆူေပါင္းမ်ားစြာ ... မ်ားစြာ<br />ငါသည္သာပါးသည္ထက္ပါးလ်လာပါေပါ့။<br /><br />မိုးေပၚေမာ့ၾကည့္တဲ့အခါ<br />@ x&nbsp; ÷ ေကာင္းကင္ႀကီးဟာ ... ျပာလို႔။<br />+ ? x x မနက္ခင္းမွာ<br />=&gt; o Ø ငွက္မ်ားလူးလြင့္ျမဴးပ်ံ<br />ေသာက္က်ိဳးနည္းေတးသံမ်ားသာခ်ိဳျမဆဲ<br /><br /><span style="font-size: large;">ေဟ့</span><br /><span style="font-size: large;">ေနာက္ေရာက္လာတဲ့မနက္ျဖန္</span><br /><span style="font-size: large;">ငါ့ရန္သူပဲကြ</span><br /><br />ငါ့ကို<br />ကံတရားကတစစီစားခဲ့တာ<br />အေလ်ာ္ျပန္လာႏိုးနဲ႔ေသလုေအာင္ေစာင့္ခဲ့ရ<br />သက္ျပင္းေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ခရီးကို<br />နင္းခ်<br /><br />"ဥံဳ ... ဖြ"<br />ေမာင္သီဟ<br />ဒီေနရာေရာက္ရပါၿပီ။<br /><br /><br /><span style="font-size: large;"><b>၇<br /></b></span><br />သူ႔ကဗ်ာဆံုးတဲ့အခါ<br />ဆရာ "မာယာေကာ့ဖ္စကီး" ဟာ<br />ေကာင္းကင္ႀကီးဆီကိုသြား ...<br /><span style="font-size: large;"><br />"အို ...<br />အလို ... ေကာင္းကင္ႀကီးငဲ့<br />(အိပ္ပုတ္ႀကီးတဲ့ေကာင္ႀကီးငဲ့)<br />က်ဳပ္လာၿပီ"</span><br /><br />... ဒင္းဟာ (ကင္းေကာင္ႀကီးဟာ)<br />ဒင္းရဲ႕နား႐ြက္တဖက္ကိုခင္း<br />က်န္တဲ့တဖက္ကိုၿခံဳ - လံုေအာင္ဖိပိတ္<br />(အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနေတာ့တယ္ ...)။ ။<br /><br /><span style="color: #274e13;">ေမာင္သီဟ</span><br />(၁၉၉၃၊ ဆူးရစ္သရဖူဆင္ျမန္းတဲ့မတ္ခ်္)<br /><br /><br />"ဤစာအုပ္ပါအရာအားလံုး<br />အမွားမ်ားလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါသည္"<br />Richard Bach<br />(The Illusions ... မွ)<br /><span style="color: #f9cb9c;">.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5142006718690546229?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-69204997734550083682009-10-18T01:02:00.004+08:002009-10-18T01:09:30.663+08:00<div style="text-align: left;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Stn35L1iSII/AAAAAAAAAfg/FOdHWSbg63Q/s1600-h/mgthawka-thiteyayyin103.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="294" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Stn35L1iSII/AAAAAAAAAfg/FOdHWSbg63Q/s320/mgthawka-thiteyayyin103.jpg" width="200" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;">ဆရာေမာင္ေသာ္က ၏ ၁၉၅၆ ႏွစ္ကုန္ပိုင္းက တိုက္ေရယာဥ္ ၁ဝ၃ သေဘၤာပ်က္ ကိုယ္ေတြ႔ အျဖစ္အပ်က္ ျဖစ္ပါသည္။ ေပဖူးလႊာ မဂၢဇင္းတြင္ ၁၉၈၇ မတ္လ မွ ဇူလိုင္လ အထိ ၅ လဆက္ ေဖာ္ျပခဲ့ၿပီး ၁၉၈၇ ေအာက္တိုဘာတြင္ မဇၩိမစာေပမွ ပထမ အႀကိမ္ ထုတ္ေဝခဲ့ပါသည္။<br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Stn0yRgzxbI/AAAAAAAAAfY/FkWrOqyEh7o/s1600-h/mgthawka.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="156" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Stn0yRgzxbI/AAAAAAAAAfY/FkWrOqyEh7o/s200/mgthawka.jpg" width="200" /></a><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;">ေမာင္ေသာ္က (ခ) ဗိုလ္မွဴးဘေသာ္ (၁၉၂၈ - ၁၉၉၁)<br /></div><br />ဆရာေမာင္ေသာ္က မဂၢဇင္းတြင္ ေရးစဥ္က ၆ လ - ၇ လ ခန္႔ေရးမည္ဟု မွန္းခဲ့ေသာ္လည္း၊ သေဘၤာပ်က္မွ အသက္ရွင္လြတ္လာသည့္ ေရတပ္သားမ်ား ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း စစ္ေဆးခံရပံု၊ ခံုရံုးတင္ ခံရပံုမ်ားမွာ စီစစ္ေရး ခြင့္ျပဳခ်က္ မရခဲ့ေပ။<br /><br />ျမန္မာ့သမိုင္းအတြက္ ရွားပါးမွတ္တမ္း တခုျဖစ္ေသာ ဤစာအုပ္ကို ျပန္လည္ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ျမန္မာက်ဴးပစ္ ဖိုရမ္၊ စာရိုက္တင္ေပးသူ ကိုညီလင္းငယ္၊ ပီဒီအက္ဖ္ စာအုပ္လုပ္ေပးသူ ကိုsideeffect တို႔ကို ေက်းဇူး အထူးတင္ရွိပါသည္။<br /><div style="color: #38761d;"><br /></div></div><div style="color: #38761d; text-align: center;"><b><span style="font-size: large;"><a href="http://www.filebox.com/yjpy0yhv3ier" style="color: #38761d;" target="_blank">Filebox</a>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://www.mediafire.com/file/nnqwnbmzmyt/mgthawka-thiteyayyin103.pdf" style="color: #38761d;" target="_blank">MediaFire</a></span></b><br /></div><div style="color: #f9cb9c; text-align: center;"><span style="font-size: large;">.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-6920499773455008368?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-85470888262334019812009-10-14T20:15:00.001+08:002009-10-14T20:16:04.058+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/StXAZZ1Pc2I/AAAAAAAAAfQ/WCJ7IeaLtsI/s1600-h/commons.wikimedia.org.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/StXAZZ1Pc2I/AAAAAAAAAfQ/WCJ7IeaLtsI/s200/commons.wikimedia.org.jpg" width="150" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><b style="color: #0b5394;">ဒဏ္</b><br /><br /></div><div style="text-align: center;">စိတ္ကူးခ်ည္း သက္သက္ ေလလြင့္ခဲ့ကာမွ<br />ေတာင္ပံ တျခား ကိုယ္တျခား<br />ျပတ္ထြက္ခဲ့ ...<br />ငါတို႔ အနာတရ ျဖစ္ခဲ့ျခင္းမွာ<br />နာရီလည္းမပါဘူး<br />ဒါလီလည္းမပါဘူး<br />တိမ္ေတြလည္း ေဘာင္းဘီမဝတ္ဘူး<br />ေရကလည္း အထက္တန္းမက်ဘူး<br />ဘဝဆိုတာကို<br />ေနာက္ဆံုးျပာျဖစ္သြားေလာက္တဲ့ အထိကလြဲလို႔<br />ေက်ညက္ေအာင္ ငါ နားမလည္ခဲ့ဘူး<br />"ဒုကၡ" က "ဒုကၡ" ပဲ<br />တသားေမြး တေသြးလွလာတဲ့ အထိ<br />မေပါင္းခ်င္လည္း ေပါင္း<br />ေပါင္းခ်င္လည္း ေပါင္း ...<br />ကံတရား ကို ႏႈတ္လွန္ထိုးတတ္႐ံုနဲ႔ေတာ့<br />ငါတို႔ ...<br />တစ္မနက္စာ ေလပို႐ွဴခြင့္မရႏိုင္ဘူး<br />ေသသြားတဲ့ ႏွလံုးသားေတြ ျပန္မရွင္ႏိုင္ဘူး<br />ေအးစက္သြားတဲ႔ ရင္ေငြ႔ေတြ ျပန္မေႏြးဘူး<br />ထံုးစံအတိုင္း<br />စိတ္ကူးခ်ည္းသက္သက္<br />ေလလြင့္ လိုက္ၾကရံုေပါ့ ...<br />ျဖစ္ခ်င္ေတာ့<br />ဒီေန႔လည္း<br />ဘုရားသခင္ေႂကြအံ ႐ံႈးလာျပန္တယ္<br />ကိုယ့္လူ .......။<br /><br /><span style="color: #990000;">BLURRY</span><br />(၁၄ ဧၿပီ ၂၀ဝ၉)<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;"><span style="color: #0b5394;">ျမန္မာက်ဴးပစ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။</span>&nbsp;</span><br /><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;">Photo : commons.wikimedia.org</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-8547088826233401981?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-56924935997806752382009-10-14T09:10:00.003+08:002009-10-14T14:26:08.180+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/StUknNQ4szI/AAAAAAAAAfI/EaNzs_gfXaM/s1600-h/windgrove.com.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/StUknNQ4szI/AAAAAAAAAfI/EaNzs_gfXaM/s200/windgrove.com.jpg" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b><span style="color: #0b5394;">သန္႔ရွင္းေသာ စာမ်က္ႏွာ</span></b><br /><br />ဒီမွာ ...<br />အပ်င္းေျပဖတ္တဲ႔ စာမ်က္ႏွာကို<br />စိတ္တစ္ခုလံုး ကြ်ံဝင္သြားစရာမလိုဘူး ...<br /><br />ေျခတစ္လွမ္းေနာက္ျပန္ဆုတ္<br />ကိုယ့္ဒီဂရီ ကိုယ္ျပန္ခ်လို႔<br />မွားခ်င္လည္းမွားလို႔ရတယ္<br />မွန္ခ်င္လည္းမွန္လို႔ရတယ္<br />ေက်ာက္ေခတ္မွာေတာ့ သူလိုကိုယ္လို<br />အရွက္တရားကင္းလို႔ရတယ္ ...<br /><br />ပ်ံႏိုင္သေလာက္ပဲ ေတာင္ပံျဖန္႔ ...<br />ဘယ္ငွက္မွ ေလထီးေဆာင္ခြင့္မရွိဘူး ...<br />မေျပးႏိုင္တဲ့ အခါလည္းေျဖးေျဖးေလွ်ာက္ေပါ့ ...<br />စိတ္ကူးေတြ ေႏွးေကြးလာသ၍<br />ဤ ခရီး ေဝး ... ေဝး ...<br /><br />နာတတ္ရင္ေတာ့နာေပါ့<br />ဒီလို ဗလာသက္သက္ရွိတဲ့ အာ႐ံုနဲ႔ေတာ့<br />ဒီကဗ်ာလည္း လာမဖတ္နဲ႔<br />ဘာမွကို ေတြ႔ရမွာ မဟုတ္ဖူး ...<br /><br />တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ ...<br />အပ်င္းေျပဖတ္ေနတဲ့ စာမ်က္ႏွာကို<br />စိတ္တစ္ခုလံုး ကြ်ံဝင္သြားစရာမလိုဘူး ...<br /><br /><span style="color: #990000;">BLURRY</span><br /></div><div style="color: #f9cb9c; text-align: center;">.<br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;"><span style="color: #0b5394;">ျမန္မာက်ဴးပစ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။</span>&nbsp;</span><br /><span style="color: #0b5394; font-size: x-small;">Photo : windgrove.com</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-5692493599780675238?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-78934834647220900492009-10-10T21:54:00.006+08:002009-10-10T22:01:34.274+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/StCPhnmNYDI/AAAAAAAAAdo/HyhCtXv2TLc/s1600-h/Dagon+Tayar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="244" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/StCPhnmNYDI/AAAAAAAAAdo/HyhCtXv2TLc/s200/Dagon+Tayar.jpg" width="175" /></a><br /></div><br />ဆရာႀကီး ဒဂုန္တာရာရဲ႕ ထင္ရွားတဲ့ စာအုပ္တအုပ္ျဖစ္သလို၊ ျမန္မာ့သမိုင္း မွတ္တမ္း အတြက္လည္း အေရးပါတဲ့ စာအုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ သူ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသား ဘဝက သိကြ်မ္းခင္မင္ ခဲ့သူမ်ား အေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း မွတ္တမ္းတင္ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ဂ်ာနယ္ေက်ာ္မမေလး စာေပျဖန္႔ခ်ီေရး၊ ၁၃၆၊ ဘီဂင္ဒက္လမ္း၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ မွ ၁၉၅၅ တြင္ ျဖန္႔ခ်ီခဲ့ပါသည္။ <br /><br />ျမန္မာက်ဴးပစ္ ဖိုရမ္မွ ၂၀ဝ၈ ဒီဇင္ဘာတြင္ ပီဒီအက္ဖ္ စာအုပ္ အျဖစ္ထုတ္ေဝပါတယ္။ ျမန္မာဖံုးမွာ ဗဂ်ီေအာင္စိုး၏ ပန္းခ်ီ ျဖစ္ၿပီး။ ဓာတ္ပံုကို ကိုၿငိမ္းႏိုင္မွ ေက်းဇူးျပဳပါတယ္။ စာအုပ္ အျပင္အဆင္ ကိုထက္ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br /><span style="color: #990000;">မူလ ေဖာ္ျပခဲ့သည္တဲ့&nbsp; ေန႔သစ္ (naytthit.com) ကို ေက်းဇူး အထူးတင္ပါတယ္။</span> <br /><br />သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္း (သို႔မဟုတ္) ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ပိသုကာ<br />ေအာင္ဆန္း (သို႔မဟုတ္) အရိုင္း<br />ကိုဘဟိန္း (သို႔မဟုတ္) ကဗ်ာ<br />သခင္ႏု - မုန္တိုင္းထဲက သစ္ရြက္တရြက္<br />သခင္သန္းထြန္း - အနီကိုေလ့လာၾကည့္ရႈခ်က္<br />ကိုဗေဆြ - လွ်ိဳ႕ဝွက္ေသာအၿပံဳး<br /><div style="color: #38761d;"><br /></div><div style="color: #38761d;"><span style="font-size: large;"><a href="http://www.scribd.com/doc/20881048/Dagon-Tayar-Portrait" style="color: #38761d;" target="_blank">Scribd</a>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <a href="http://www.filebox.com/7dvhtyvb8uep" style="color: #38761d;" target="_blank">Filebox</a></span><br /></div><div style="color: #f9cb9c;"><span style="font-size: large;">.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-7893483464722090049?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-88337278987124481302009-10-08T00:31:00.003+08:002009-10-08T00:33:48.029+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SszAoInPRuI/AAAAAAAAAcY/w12Td5svMA8/s1600-h/Saw+Wai.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="229" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SszAoInPRuI/AAAAAAAAAcY/w12Td5svMA8/s200/Saw+Wai.jpg" width="160" /></a><br /></div><br />၂ဝဝ၅ ဒီဇင္ဘာလ မွာ ေၾကာင္ႏွစ္ေကာင္စာေပမွ ပထမအႀကိမ္ထုတ္ေဝခဲ့ပါတယ္။<br />၂ဝဝ၉ မတ္လ မွာ ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္မွ ပီဒီအက္ဖ္ စာအုပ္အျဖစ္ထုတ္ေဝပါတယ္။<br /><br />မ်က္ႏွာဖံုးပန္းခ်ီ - ေနမ်ိဳးေဆး<br />စုစည္းသူ - မညိဳမီ၂၃<br /><span style="font-size: small;">စာအုပ္အျပင္အဆင္ - ကိုထက္</span><br /><div style="color: #38761d;"><br /></div><div style="color: #38761d;"><span style="font-size: large;"><a href="http://www.scribd.com/doc/20750932/Saw-Wai-Pansoetan" target="_blank"> <span style="color: #38761d;">Scribd</span></a><span style="color: #38761d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><a href="http://www.filebox.com/nen1hu8djnb5" style="color: #38761d;" target="_blank">Filebox</a></span><br /></div><div style="color: #38761d;"><span style="font-size: large;">.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-8833727898712448130?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-87334430708248933682009-10-06T10:05:00.006+08:002009-10-08T00:04:20.312+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsqlDaUK9DI/AAAAAAAAAcI/gtQQwXZAZfQ/s1600-h/NayLinn.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="225" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsqlDaUK9DI/AAAAAAAAAcI/gtQQwXZAZfQ/s200/NayLinn.JPG" width="150" /></a><br /></div><div style="color: #0b5394;"><br /><b>လူရွင္သခ်ႋဳင္းမ်ား အေၾကာင္း</b><br /></div><div style="color: #990000;"><b>ေနလင္း (အ.က.သ)</b><br /></div><br />၁၉၈၈ ကာလက အက်ဥ္းေထာင္ အေတြ႕အႀကံဳ မွတ္တမ္းျဖစ္ၿပီး၊<br />ဗကသမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ႏိုင္ငံျခားေရးရာေကာ္မတီ) မွ ၂၀၀၀ ျပည့္ႏွစ္မွာ<br />ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ဘယ္ကရမွန္း မမွတ္မိေတာ့လို႔ Credit မေပးႏိုင္တာ ေတာင္းပန္ပါတယ္။<br />မ်က္ႏွာဖံုးက ပန္းခ်ီစစ္ၿငိမ္းေအး လက္ရာ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><div style="color: #38761d;"><br /></div><div style="color: #38761d;"><span style="font-size: large;"><a href="http://www.scribd.com/doc/20665321/NayLinnLuShinThinGiMyar" style="color: #38761d;" target="_blank">Scribd</a><span style="color: #38761d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><a href="http://www.filebox.com/zuvx4gfozu65" style="color: #38761d;" target="_blank">Filebox</a><br /></span><br /></div><div style="color: #f9cb9c;"><span style="font-size: large;">.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-8733443070824893368?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-74762186017332938452009-10-03T22:30:00.001+08:002009-10-03T22:31:41.889+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Ssdcwd2pkPI/AAAAAAAAAbo/A_TiPyCGXnA/s1600-h/ThukhameinHlaing_Andy+Warhol%27s+World.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="260" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/Ssdcwd2pkPI/AAAAAAAAAbo/A_TiPyCGXnA/s200/ThukhameinHlaing_Andy+Warhol%27s+World.jpg" width="180" /></a><br /></div><div style="color: #0b5394;"><br /></div><div style="color: #0b5394;">ကြ်န္ေတာ္မတတ္ႏိုင္ေသာ ကမာၻႀကီးထဲသို႔ ေရာက္ခဲ့သည္<br /></div><span style="color: #0b5394;">ကြ်န္ေတာ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ ႀကိဳးစားခဲ့မိသည္။ </span><br /><br />အင္ဒီဝါးလ္ဟိုးလ္တို႔ကမာၻအား<br />၂ဝဝ၅ ခုႏွစ္ ေအာက္တိုဘာမွ ၂ဝဝ၇ ဧၿပီအထိ ေရးခဲ့ၿပီး<br />၂ဝဝ၆ ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီမွ ၂ဝဝ၇ ဇူလိုင္အထိ idea တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့ပါသည္။<br />၂ဝဝ၈ တြင္ စိတ္ကူးခ်ိဳခ်ိဳမွ စီစဥ္ထုတ္ေဝႏိုင္ခဲ့ပါသည္။<br />အေရးအႀကီးဆံုး သမိုင္း အျဖစ္အပ်က္မ်ားႏွင့္ အနီးဆံုးေျပာရလွ်င္<br />၂ဝဝ၄ စူနာမီအၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ေရးျဖစ္ခဲ့ၿပီး<br />၂ဝဝ၈ နာဂစ္အၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ ထုတ္ေဝျဖစ္ခဲ့ပါသည္။<br /><br /><span style="color: #0b5394;">သုခမိန္လိႈင္</span><br />၃ဝ ဇြန္ ၂ဝဝ၈<br /><br />ကဗ်ာမ်ားကို တင္ေပးခဲ့ေသာ bigbox ႏွင့္ ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္<br />ပန္းခ်ီမ်ားအတြက္ အင္ဒီဝါးဟိုးလ္ ကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။<br /><div style="color: #38761d;"><br /></div><span style="font-size: large;"><a href="http://www.scribd.com/full/20567667?access_key=key-10ywboqm7tkamgzt13vt" target="_blank"><br /><span style="color: #38761d;">Scribd</span></a><span style="color: #38761d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><a href="http://www.filebox.com/vmzq2j09a5kq" style="color: #38761d;" target="_blank">Filebox</a></span><span style="color: #f9cb9c;"><br />.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-7476218601733293845?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-90217795682693288132009-10-01T11:05:00.005+08:002009-10-01T11:21:07.218+08:00နိပါတ္ေတာ္ပန္းခ်ီမွာ ဘုရင္တဆူျဖစ္တဲ့ <b style="color: #990000;">ဆရာႀကီးဦးေစာေမာင္</b> ရဲ႕ လက္ရာေတြပါ။ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ဘုရားေဆာင္းတန္း တခုကလက္ရာေတြ ျဖစ္ပါတယ္။၁၃၂၉ ခုႏွစ္က ဆိုေတာ့ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄၂ ႏွစ္က ပန္းခ်ီကားေတြ ျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ရွားပါးလက္ရာေတြကို ဓာတ္ပံုရိုက္လာခဲ့တဲ့ ZeroHakeR နဲ႔ ပထမဆံုး ေဖာ္ျပခဲ့တဲ့ ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္တို႔ကို ေက်းဇူး အထူးတင္ပါတယ္။<br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQXamoEOuI/AAAAAAAAAV4/cv-Rcito988/s1600-h/kawthala_00.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="72" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQXamoEOuI/AAAAAAAAAV4/cv-Rcito988/s320/kawthala_00.jpg" width="400" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b>အိပ္မက္ (၁) </b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQXo7pjJDI/AAAAAAAAAWA/aBdmTvC_BLM/s1600-h/kawthala_01A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQXo7pjJDI/AAAAAAAAAWA/aBdmTvC_BLM/s320/kawthala_01A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b>&nbsp;<a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQYUrjvsSI/AAAAAAAAAWI/nxtuPC6KXsc/s1600-h/kawthala_01B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQYUrjvsSI/AAAAAAAAAWI/nxtuPC6KXsc/s400/kawthala_01B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b>အိပ္မက္ (၂)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQY7qLUA1I/AAAAAAAAAWQ/RBFqnrhV5RQ/s1600-h/kawthala_02A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQY7qLUA1I/AAAAAAAAAWQ/RBFqnrhV5RQ/s320/kawthala_02A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b>&nbsp;<a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZAFXx3UI/AAAAAAAAAWY/VMzFjzo-npk/s1600-h/kawthala_02B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZAFXx3UI/AAAAAAAAAWY/VMzFjzo-npk/s400/kawthala_02B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b>အိပ္မက္ (၃)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZF0uASAI/AAAAAAAAAWg/RdzlUQfvG80/s1600-h/kawthala_03A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="263" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZF0uASAI/AAAAAAAAAWg/RdzlUQfvG80/s400/kawthala_03A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZSPRWpaI/AAAAAAAAAWo/ZeC2H8zNOlk/s1600-h/kawthala_03B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZSPRWpaI/AAAAAAAAAWo/ZeC2H8zNOlk/s400/kawthala_03B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b>အိပ္မက္ (၄)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZY5xqw_I/AAAAAAAAAWw/nTGNqpT6GF0/s1600-h/kawthala_04A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZY5xqw_I/AAAAAAAAAWw/nTGNqpT6GF0/s400/kawthala_04A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZc7G0hJI/AAAAAAAAAW4/5QFw3EvuN2w/s1600-h/kawthala_04B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZc7G0hJI/AAAAAAAAAW4/5QFw3EvuN2w/s400/kawthala_04B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b>အိပ္မက္ (၅)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZkdMxVII/AAAAAAAAAXA/NEnnGaL2LHw/s1600-h/kawthala_05A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZkdMxVII/AAAAAAAAAXA/NEnnGaL2LHw/s400/kawthala_05A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZpEVJT9I/AAAAAAAAAXI/-rQXX_bkgOs/s1600-h/kawthala_05B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZpEVJT9I/AAAAAAAAAXI/-rQXX_bkgOs/s400/kawthala_05B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b>အိပ္မက္ (၆)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZw7RyD4I/AAAAAAAAAXQ/fJAhl_C8lrw/s1600-h/kawthala_06A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZw7RyD4I/AAAAAAAAAXQ/fJAhl_C8lrw/s400/kawthala_06A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZ2avJf_I/AAAAAAAAAXY/3XIJ8EjWfBA/s1600-h/kawthala_06B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZ2avJf_I/AAAAAAAAAXY/3XIJ8EjWfBA/s400/kawthala_06B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b>အိပ္မက္ (၇)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZ_cmHe-I/AAAAAAAAAXg/WJWBfjB-zqE/s1600-h/kawthala_07A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQZ_cmHe-I/AAAAAAAAAXg/WJWBfjB-zqE/s400/kawthala_07A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaDxLbZcI/AAAAAAAAAXo/Gad9jD00H4c/s1600-h/kawthala_07B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaDxLbZcI/AAAAAAAAAXo/Gad9jD00H4c/s400/kawthala_07B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b>အိပ္မက္ (၈)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaIyB2vAI/AAAAAAAAAXw/VG_gunNCMpw/s1600-h/kawthala_08A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaIyB2vAI/AAAAAAAAAXw/VG_gunNCMpw/s400/kawthala_08A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaNA8bu3I/AAAAAAAAAX4/zx44I2CFC40/s1600-h/kawthala_08B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaNA8bu3I/AAAAAAAAAX4/zx44I2CFC40/s400/kawthala_08B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /><b>အိပ္မက္ (၉)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQawcUd2yI/AAAAAAAAAYg/2eJRZXuQfY0/s1600-h/kawthala_09A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQawcUd2yI/AAAAAAAAAYg/2eJRZXuQfY0/s400/kawthala_09A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaZuTBKJI/AAAAAAAAAYQ/hDGp4WCJV0U/s1600-h/kawthala_09B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaZuTBKJI/AAAAAAAAAYQ/hDGp4WCJV0U/s400/kawthala_09B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /><b>အိပ္မက္ (၁ဝ)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaRlqT80I/AAAAAAAAAYA/0CqaejhMVc4/s1600-h/kawthala_10A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaRlqT80I/AAAAAAAAAYA/0CqaejhMVc4/s400/kawthala_10A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaVSTYH5I/AAAAAAAAAYI/GPwn0ok4vK8/s1600-h/kawthala_10B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQaVSTYH5I/AAAAAAAAAYI/GPwn0ok4vK8/s400/kawthala_10B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /><b>အိပ္မက္ (၁၁)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQa-YBJd6I/AAAAAAAAAYo/B1WWojxgNZg/s1600-h/kawthala_11A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQa-YBJd6I/AAAAAAAAAYo/B1WWojxgNZg/s400/kawthala_11A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbCU6eW4I/AAAAAAAAAYw/KhEeyzovpcQ/s1600-h/kawthala_11B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbCU6eW4I/AAAAAAAAAYw/KhEeyzovpcQ/s400/kawthala_11B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /><b>အိပ္မက္ (၁၂)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbHAObJmI/AAAAAAAAAY4/WBcURT8KZa0/s1600-h/kawthala_12A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbHAObJmI/AAAAAAAAAY4/WBcURT8KZa0/s400/kawthala_12A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbLNHpOyI/AAAAAAAAAZA/aezSKGprfmo/s1600-h/kawthala_12B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbLNHpOyI/AAAAAAAAAZA/aezSKGprfmo/s400/kawthala_12B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /><b>အိပ္မက္ (၁၃)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbOwopJ1I/AAAAAAAAAZI/QRigEXkBLDU/s1600-h/kawthala_13A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="263" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbOwopJ1I/AAAAAAAAAZI/QRigEXkBLDU/s400/kawthala_13A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbSQr_ddI/AAAAAAAAAZQ/ZACGN5LMoAc/s1600-h/kawthala_13B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbSQr_ddI/AAAAAAAAAZQ/ZACGN5LMoAc/s400/kawthala_13B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /><b>အိပ္မက္ (၁၄)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbWBocuCI/AAAAAAAAAZY/qJz1gQAhzBY/s1600-h/kawthala_14A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbWBocuCI/AAAAAAAAAZY/qJz1gQAhzBY/s320/kawthala_14A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbZepnKlI/AAAAAAAAAZg/RARijPjZutQ/s1600-h/kawthala_14B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="263" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbZepnKlI/AAAAAAAAAZg/RARijPjZutQ/s320/kawthala_14B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /><b>အိပ္မက္ (၁၅)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbdQzLpII/AAAAAAAAAZo/ndXJVTGX-rw/s1600-h/kawthala_15A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://3.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbdQzLpII/AAAAAAAAAZo/ndXJVTGX-rw/s400/kawthala_15A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbiCjiFcI/AAAAAAAAAZw/GiCliIxBDPA/s1600-h/kawthala_15B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbiCjiFcI/AAAAAAAAAZw/GiCliIxBDPA/s400/kawthala_15B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><br /></b><br /></div><div style="color: #0b5394; text-align: center;"><b></b><br /><b>အိပ္မက္ (၁၆)</b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbl1fmarI/AAAAAAAAAZ4/bvjkm7H2rsQ/s1600-h/kawthala_16A.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://4.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQbl1fmarI/AAAAAAAAAZ4/bvjkm7H2rsQ/s400/kawthala_16A.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: #0b5394; text-align: center;"><b><a href="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQcTo7Vy3I/AAAAAAAAAaA/NdclEGZwym8/s1600-h/kawthala_16B.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;" target="_blank"><img border="0" height="262" src="http://2.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsQcTo7Vy3I/AAAAAAAAAaA/NdclEGZwym8/s400/kawthala_16B.jpg" width="350" /></a></b><br /></div><div style="text-align: center;"><span id="goog_1254365575939"></span><span id="goog_1254365575940"></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-9021779568269328813?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-14017865244019523672009-09-28T23:21:00.003+08:002009-09-29T12:04:32.182+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SrwUMIL6qCI/AAAAAAAAAVI/bBM6W3dGhjo/s1600-h/NWS.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsDQxsjIaXI/AAAAAAAAAVw/KCtP1WUi3fk/s1600-h/ThukhameinHlaing_Anyein.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="257" src="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SsDQxsjIaXI/AAAAAAAAAVw/KCtP1WUi3fk/s320/ThukhameinHlaing_Anyein.jpg" width="180" /></a><br /></div><br />သုခမိန္လိႈင္ အသက္ ၆ဝ ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ ထုတ္ေဝတဲ့ စာအုပ္ပါ။<br />ေမာင္သာႏိုး ရဲ႕ အဂၤလိပ္ ဘာသာျပန္လဲ ပါဝင္ ပါတယ္။<br /><br />စုစည္းသူက icy ျဖစ္ၿပီး၊ စာအုပ္ အျပင္အဆင္ ကိုထက္၊<br />ျမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္မွ တင္ဆက္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />မ်က္ႏွာဖံုးနဲ႔ အတြင္းပန္းခ်ီမ်ားက ေနမ်ိဳးေဆးရဲ႕ ပန္းခ်ီကားမ်ားျဖစ္ပါတယ္။<br />သူ႔ ပန္းခ်ီေတြကို&nbsp; <a href="http://www.naymyosay.com/" target="_blank">http://www.naymyosay.com/</a> မွာ ၾကည့္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ <br /><div style="color: #f9cb9c;">.<br /></div><div style="color: #38761d;"><div><div style="color: #f9cb9c;"><a href="http://www.scribd.com/doc/20318792/ThukhameinHlaingAnyein" style="color: #38761d;" target="_blank"><span style="font-size: large;"><span id="goog_1254150309411"></span>Scribd<span id="goog_1254150309412"></span></span></a><span style="font-size: large;"><span style="color: #38761d;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><a href="http://www.filebox.com/tgm35irvkwpc" style="color: #38761d;" target="_blank">Filebox</a>&nbsp;&nbsp;</span><br /><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/31880994478245240-1401786524401952367?l=shwewarpyi.blogspot.com' alt='' /></div>tin min htethttp://www.blogger.com/profile/11162807101049664027noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-31880994478245240.post-51110120992205691692009-09-25T08:55:00.011+08:002009-09-28T23:24:11.523+08:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_OOdeyQ0ZyaQ/SrwUMIL6qCI/AAAAAAAAAVI/bBM6W3dGhjo/s1600-h/NWS.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="296" src="http://